“باید بر روی فتنه‌گران خط قرمز کشید. فتنه ۸۸ تطهیر نمی‌شود. فتنه‌گران کافر و مرتد هستند و تطهیر نمی‌شوند … هر کسی سابقاً و لاحقاً(قبل از این و بعد از این)، در فتنه، خاموش یا آرام بود، باید بر روی اسم آنها نیز خط بطلان کشید.”

حکومت مبتنی بر کودتا و زور پس از حوادث انتخابات معترضین را فتنه گر و رهبران جنبش اعتراضی را سران فتنه نامید.

از نظر این روحانی درباری، مردم معترض و رهبران و فعالان سیاسی دربند، همگی هم کافرند و هم مرتد. در باب تقدم و تاخر کفر و ارتداد سخن بسیار است که برای جلوگیری از اطاله کلام از آن عبور می کنیم. اما لازم است که اشاره ای کوتاه به مفاهیم فوق داشته باشیم.

کافر شدن پس از مسلمانی را ارتداد گویند و به شخصی مرتد گفته می‌شود که از اسلام خارج شده باشد. ارتداد را فقیهان بر دو قسم تعریف کردند که عبارت است از مرتد فطری و مرتد ملی. اسباب ارتداد را انکار اصول دین و ضروریات مذهب دانستند. در کتاب خدا هم برای کفر وجوهی پنجگانه ذکر شده است، از آن جمله انکار است. انکار بر دو وجه است. کفر انکار، همان انکار ربوبیت است.

آقای خوشوقت، مردم معترض را کافر و مرتد می داند زیرا در چند سال گذشته، آنان از حاکمیت خواستند که دروغ نگوید، در آرای شان دست نبرد، تقلب نکند، شکنجه نکند، به دختر ها و پسر های جوان تجاوز نکند، زندانی را در زندان تا سرحد مرگ شکنجه نکند، اختلاس نکند و الخ.

آقای خوشوقت معین نکردند کدامیک از خواسته های مردم در راهپیمائی ۲۵ خرداد، روز قدس، ۱۳ آبان و ۱۶ آذر انکار ضروریات دین محسوب می شود. نکند این شیخ عوام، خود و دیگر صاحبان قدرت در خیابان آذربایجان را قدسی می داند و امر به معروف و نهی از منکر مردم و صالحان نسبت به صاحبان قدرت را انکار شریعت محسوب می کند.
تاکنون در باب عوام بودن این فرد در محافل ایران صحبت بسیار بوده، بویژه آن زمان که وی، زلزله تهران با ریشتر مشخص را بدلیل گناه مردم پیش بینی کرد. او کمی بعد از این اظهارات، خروج از تهران را به نزدیکان خود تجویز کرد. در آن روزگار که احمدی نژاد رفیق گرمابه و گلستان دفتر رهبری محسوب می شد، بر همین اساس طرح خروج ۵ میلیون نفر از تهران را مطرح کرد و در اظهار نظری عجیبی مبتنی بر سخن این فرد گفت:
“بنده به وقتش از مردم خواهش خواهم کرد تا تهران را ترک کنند.”