حکم اعدام دو زورگیر خشن که فیلم یکی از سرقتهای آنها در اینترنت منتشر شده بود، سحرگاه یکشنبه در خیابان بهشهر تهران اجرا شد. دستگیری و محاکمه سریع این سارقان مسلح، درس عبرتی برای سارقان و تبهکاران خواهد بود و می تواند در گسترش امنیت عمومی موثر باشد. طبیعتا هر شهروند تهرانی از شنیدن خبر دستگیری و اعدام سارقان مسلح خرسند می شود اما از این نکته نیز نباید غافل شد که چه عواملی در وقوع این جرایم و خشونتها موثرند؟

بررسی ها نشان می دهد اکثر سارقان و تبهکاران جوان بیکار بوده اند. هر چند بیکاری و فقر هرگز بهانه قابل قبولی برای سرقت نیست، اما بیکار بودن اکثر سارقان نباید مسئولان اقتصادی کشور را از خواب بیدار کند که به محیط کسب و کار سروسامانی دهند و گره ها را از دست و پای تولیدکننده ایرانی بردارند؟

کسانی که به وظایفشان در رفع موانع تولید و سرمایه گذاری عمل نمی کنند، آیا نباید از اخبار افزایش بیکاری و زورگیری شرم کنند؟ شش وزیر عضو شورای گفتگوی دولت و بخش خصوصی که یکسال است با لجبازی در این شورا حاضر نمی شوند تا به مطالبات تولیدکنندگان کشور را بشنوند و برایش چاره جویی کنند آیا امشب با وجدان راحت خواهند خوابید؟

رانت خواران

کسانی که برای تداوم رانتها و واردات انحصاری شان در تولید و سرمایه گذاری اخلال ایجاد می کنند آیا نباید مانند چهار زورگیر خشن محاکمه شوند؟ کدام دوربین مخفی اعمال این تروریستهای اقتصادی را ضبط می کند؟ ثروتمندان و تازه به دوران رسیده هایی که بدون توجه به فشارهای معیشتی بر اکثریت هموطنان، با خودروهای چندصد میلیونی شان فخر فروشی می کنند و آه حسرت به دل جوانان هم سن و سال خودشان و عرق شرم بر پیشانی پدران اینها می نشانند، آیا در ایجاد و افزایش «احساس فقر» در هزاران جوان و مخاطرات ناشی از آن مقصر نیستند؟

بررسی ها نشان می دهد میانگین سنی‌ متهمان زورگیری خشن تهران زیر ۲۵ سال بوده است. حال کسانی که بودجه های فرهنگی را در اختیار دارند و متولی تربیت و فرهنگسازی نسل جوان هستند، آیا از خود می پرسند که این جوان در چه محیط فرهنگی بزرگ شده و چه وظایفی در قبال تربیت و این جوان و هزاران امثال این جوان برعهده داشته و دارند؟

متهم ردیف اول پرونده زورگیران خشن، متولد ۱۳۶۸مدعی بوده برای عمل مادرش ۴میلیون تومان نیاز داشته و چون همه درها را بسته دیده، به زورگیری متوسل شده است. هرچند صحت این ادعا قابل بررسی است اما همین ادعا نباید مسئولان درمانی کشور را به فکر فرو برد که اطرافیان بیماری که پول ندارد چگونه باید مخارج درمان عزیزش را بدست آورند؟ آیا راهی برای این افراد وجود دارد یا اینکه سیستم به آنها می گوید یا فلان میلیون به حساب بیمارستان بریز یا بیمارت را ببر جای دیگر...

آیا پزشکان حریصی که ثروت و درامدشان سر به فلک می زند اما به وضع بیماران فقیر بی اعتنا هستند، امشب با وجدان راحت به خواب خواهند رفت؟

روز ۱۳آذرماه امسال و دو روز بعد از زورگیری خشن تهران و قبل از اینکه فیلم این زورگیری پخش شود، سردار احمدی‌مقدم فرمانده نیروی انتظامی در حاشیه یک همایش تخصصی پلیش گفت: نوسانات اقتصادی اخیر و افزایش قیمت‌ها موجب بیشتر شدن سرقت‌های خرد در کشور شده است. حال آیا مسئولان اقتصادی که با وجود هشدارهای مکرر، نقدینگی و تورم را به این حد فاجعه بار رسانده اند مستحق محاکمه نیستند؟

تورم عمدی

ایجاد عمدی تورم، افزایش قیمت مواد غذایی که دسترسی به آنها حق حیاتی هر انسان است، زورگیری نیست؟ آیا این دولت بعد از نتایج وحشتناک فاز اول هدفمندی با چه رویی می خواهد فاز دوم را اجرا و قیمت محصولات مورد نیاز مردم را بازهم افزایش دهد؟