به هر روی با وجود تکذیب ها و توضیحات مقامات دولتی درباره انتقاد منتقدان و تحرکات دولتی معطوف به انتخابات، نشانه های این رفتارهای انتخاباتی آنقدر واضح و آشکار است که حکایت دم خروس و قسم حضرت عباس است.

چند روز پیش خبری در رسانه های دولتی منتشر شد که حکایت از آن داشت سامانه پیامکی « زنده باد بهار» دچار مشکل شده است. گذشته از هر گونه بحث حقوقی در این باره آنچه مشهود است، تایید وجود سامانه پیامکی است از طرف دولتی ها ست که جمله شعاری آنها برای انتخابات را به مخاطبان خود ارسال می کند. « زنده باد بهار» زمانی قابل تامل می شود که بدانیم یکی از روزنامه های مجموعه حامیان دولت و تحت زعامت سعید مرتضوی چندی پیش ( روز 24 دی) همین عنوان را در صفحه اول خود و در قالب تیتر یک برجسته کرد. تیتر یک روزنامه خورشید در آن روز به همین جمله با فونت درشت اختصاص یافته بود به بهانه انتشار یادداشتی درباره شروع ماه قمری ربیع الاول! موضوعی که به لحاظ حرفه ای تا کنون سابقه نداشته است. اما زنده باد بهار آنگونه که از اخبار و منابع مختلف به گوش می رسد، شعار محوری یا یکی از شعارهای محوری جریان دولتی برای انتخابات است که رئیس جمهور در نطق خود در مجمع عمومی سازمان ملل هم چندین بار به آن اشاره کرد.

بازتولید فضای دو قطبی

دولتی ها و مشخصا رسانه های آنها در قالب همین استراتژی انتخاباتی خود تلاش دارند که فضای دوقطبی سالهای 84 و 88 را یکبار دیگر بازسازی کنند. آنها تحقق اهداف و برنامه های خود را در چنین فضایی مطمئن تر می پندارند. بر همین اساس در نوشته ها و مواضع خود این گونه القا می کنند که همه کاندیداهای غیر دولتی که وارد صحنه انتخابات خواهند شد و همه جریان هایی که الان مواضع انتقادی نسبت به دولت دارند، در یک ردیف و مجموعه هستند و دولت و رئیس جمهور در سوی دیگر. از یک طرف هجمه و تهمت است که سرازیر شده و از سوی دولت تحمل و مظلومیت!مظلومیت دولت «آزادی نزدیک به مطلق» البته یک ویژگی مهم دارد که بدین گونه است که منتقدان آن به خاطر شکایت های رنگارنگ و پرشمار دولت و وابستگان عملا این روزها در حال بالا و پایین رفتن از پله های دادسرا هستند!!

همه یک طرف اند و دولت یک طرف!

بر همین اساس دولتی ها در آن واحد طیف های مختلف اصول گرایی و اصلاح طلبان و طرفداران هاشمی رفسنجانی را مورد خطاب تحلیل ها و یادداشت ها و مواضع خود قرار می دهند تا مظلومیت ادعایی خود را بیش از پیش برجسته کنند. یادداشت اخیر محمد جعفر بهداد معاون سیاسی دفتر رئیس جمهوری در همین راستا قابل ارزیابی است که منتقدان احمدی نژاد را غیر مسلمان می خواند. او با تاکید بر اینکه احمدی نژاد به کسی باج نمی دهد عملا منتقدان دولت را انسان هایی می داند که به منافع مورد انتظار خود در دولت نرسیده اند و لذا با عصبانیت بر روی معشوق خود اسید می پاشند. روح حاکم بر یادداشت توام با عصبانیت و خشم بهداد تلقین این نکته بود که همه جریان ها در یک طرف قرار دارند و احمدی نژاد در طرف دیگر . برجسته کردن چنین مفاهیمی در حقیقت به منظور ارسال این پیام است که احمدی نژاد مظلوم و البته راسخ است. دقیقا احیا و بازسازی فضای سیاسی انتخابات ریاست جمهوری 84 و 88 است.

چهره هایی مثل بهداد و عبدالرضا داوری هم مبارزان خط مقدم این پروژه سیاسی- رسانه ای هستند. آنها در راستای همان استراتژی دو قطبی کردن فضای انتخابات، مجموعه ها و چهره های مختلف اصول گرا را مورد هجمه و حمله قرار می دهند. برای این طیف از نیروهای سیاسی عسگراولادی و لاریجانی و ولایتی فرقی نمی کند. هر کس با دولت نیست علیه دولت است و در صف دشمنان. بر اساس ایده آنها هر چه صف دشمنان بزرگتر باشد، مظلوم نمایی بیشتری می توان کرد و عدم کارآمدی و تحقق وعده ها و شعارهای داده شده را به راحتی می توان به گردن این خیل منتقدان رنگارنگ انداخت.

مظلومِ...