بی‌اخلاقی از صاحبان قدرت بسوی جامعه منتقل شده

مردمسالاری: يک عضو سابق شوراي عالي انقلاب فرهنگي گفت در استقلال سياسي و وجه جميع آزادي توفيق داشته ايم، اما در آزادي‏هاي فردي و عدالت بويژه عدالت در توليد، اخلاق و معنويت کارنامه قابل قبولي به دست نياورده‏ايم.

دکتر «عماد افروغ» به مناسبت سي و پنجمين سالگرد پيروزي انقلاب اسلامي در مورد آسيب شناسي جمهوري اسلامي و اينکه در چه حوزه‏هايي از اهداف و مباني انقلاب به خوبي عمل نکرده‏ايم به مهر گفت: انقلاب اسلامي سه شعار همزمان و جامع آزادي، عدالت و معنويت را به همراه داشت. تا حدودي در شعار اصلي که همان اخلاق و معنويت باشد و وجه منحصر به فرد و مميزه انقلاب از ساير انقلاي‏هاي دنيا از جمله انقلاب فرانسه و روسيه مي‎تواند به حساب آيد توفيقي نداشته ايم. وي افزود: يعني کارنامه خوبي در بسط اخلاق اجتماعي و اخلاق سياسي در اختيار نداريم. با توجه به شناختي که بنده از رابطه دولت و ملت دارم معتقدم که اين بي اخلاقي از صاحبان قدرت به سوي جامعه منتقل شده و در واقع نشت کرده است. يعني بي اخلاقي صاحبان قدرت در امر سياست و حکومت به مردم منتقل شده است. عضو سابق شوراي عالي انقلاب فرهنگي تصريح کرد: در دو بعد آزادي و عدالت نيز توفيق نسبي داشته‏ايم. در بحث آزادي جمعي که همان استقلال باشد توفيق خوبي بدست آورديم؛ يعني به لحاظ استقلال سياسي زبانزد خاص و عام هستيم و هيچ کشور مثل ما استقلال ندارد. اين استقلال روي تنظيم روابط خارجي ما هم اثر مثبت و سازنده گذاشته است. اين محقق و پژوهشگر حوزه جامعه شناسي ادامه داد: در مورد آزادي‏هاي فردي هنوز در اول يا ميانه راه هستيم. فصل سوم قانون اساسي آن طوري که بايد و شايد بايد اجرا مي‏شد، اجرا نشده است. در بحث عدالت هم واقعاً مسئله داريم. هنوز تلقي جامعي از عدالت نداريم و سهمي از عدالت در توليد نهادينه نشده و جا نيفتاده است. افروغ يادآورشد: صرفا مقاطعي که به عدالت توجه شده و توجه هم به عدالت اقتصادي بيشتر بوده آن را در وجه توزيعي‏اش عمل کرديم. يعني عدالت در توليد که مي‎تواند در فرصت سرمايه گذاري‏ها همه يکسان و برابر باشند غفلت کرديم. چند نفر فرصت سرمايه گذاري در توليد دارند و درآمدهاي حاصل از آن را بويژه درآمدهاي نفتي را با الگوهاي متصور خودمان توزيع کرديم که اين تلقي تقليل گرايانه از عدالت است که بايد از آن فاصله بگيريم. اين محقق و نويسنده اظهارداشت: عدالت در توزيع بدون عدالت در توليد معنا نمي‏دهد و عدالت در توليد هم نبايد به اين معنا باشد که عده خاصي سودهاي حاصله از سرمايه گذاري‏ها را ببرند و بعد، از قبال سود حاصله مردم عادي و محروم هم به نان و نوايي برسند. اين تلقي سرمايه دارانه دولت رفاهي از عدالت است که براي جمهوري اسلامي زيبنده و قابل قبول نيست. وي در يک جمع بندي درباره پاسخ به اين پرسش گفت: در استقلال سياسي و وجه جميع آزادي توفيق داشته ايم، اما در آزادي‏هاي فردي و عدالت بويژه عدالت در توليد و در اخلاق و معنويت کارنامه قابل قبولي به دست نياورده‏ايم.