دست احمدی نژاد را باید بوسید و از وی سپاسگزار شد که فرصتی را تقدیم ما کرد تا ما به واسطه تهدیدات و حملاتش، بتوانیم به خود آییم و سامانه تصویب مقرراتمان را کارشناسانه و هوشمندانه بنا نهیم. مگر می شود به واسطه یکی از مواد قانون مجازات عاملان به حکم قتل عمد را به مثابه عاملان قتل عمد به مجازات اعدام محکوم کرد و آب از آب تکان نخورد؟ مگر می شود به واسطه نداشتن قانون مجازات اسلامی به بهانه اینکه مدتش به پایان رسیده است بدون انتشار حکم حکومتی تمدیدش کرد و آب از آب تکان نخورد؟

دست احمدی نژاد را باید بوسید که به ما آموخت قانونی که الگوریتم و سامانه نداشته باشد قانون نیست! به اندک قدرتی می توان آن را به صدها بار طواف کرد! باید به جای عتاب رییس جمهور هزینه‌های میلیونی که به منظور حق الزحمه کارشناسان ناظر و مشاور پرداخت می شود، به وی پرداخت. نباید با وی تقابل کرد! وی به ما آموخت که اگر قانون اساسی اصلاح نشود چه بسیار کارها می‌توان کرد! یک شبه هیات نظارت را منحل و یک شبه می توان احیایش کرد!

وی به ما آموخت که یک شبه می توان میلیاردها میلیارد از خزانه برداشت و به حکم الغاء ریاست کلی بانک مرکزی توسط دیوان محاسبات خندید! وی به ما آموخت که با قوانین حاضر می توان حاشیه امن درست کرد نه حاشیه‌ی امنی که به چشم نیاید بلکه حاشیه‌ی امنی مشهود و بی حجب و حیا! وی آموخت که اگر استثناء، خود به اصل تبدیل شود هیچ ضمانت اجرایی نیست. وی آموخت که قانون باید طوری نوشته شود که خود رییس جمهور هم مسوول اعمال خود باشد. قانون استثنا بردار نیست. قانون فصل الخطاب است اما نه قانونی که فاقد الگوریتم است و دارای حفرات متعدد.