اتفاقات و حواشی جلسه استیضاح وزیر کار نشان داد که تا چه حد فضای سیاسی این روزها از مبانی مکتبی انقلاب به دور افتاده است. انقلاب اسلامی منادی وحدت میان مومنین و جهاد با معاندان دیانت است،اما سیاسیون خبره نشان دادند که خبرگی شان فقط در پردازش جنجال است نه عامل بودن به مبانی انقلاب. جنجال هایی که در میان این همه کار زمین مانده و وضع معیشتی مردم عجیب می نمایاند.

جلسه استیضاح، می توانست به فرصتی برای تشریک مساعی و حل اختلاف باشد اما تمسک به روش هایی که فقط نفع سیاسی را ملاک می داند این جلسه را بدل به فرصتی برای ماهیگیری بدخواهان ملت برای القا شکاف در حاکمیت کرد. عدم التزام به قانون و بی اعتنایی به آن و عدم مدارا با مخالفین و شرح صدر برای پذیرش نقدها موضوع یک انتصاب را که به راحتی می شد با حکمیت منطقی و پذیرش قانون حل کرد بدل به میدان معرکه ای ساخت که فقط معاندان ازآن متنعم شدند.

این همه جفا در حق انقلاب را نه اغیار که بی تدبیری مسئولان رقم زد . رد و بدل کردن اتهامات ریز و درشت در انظار عمومی در حالی که رهبری صراحتا بر معایب و مضار اختلاف در شرایط کنونی هشدار داده اند چیزی جز عبور از مبانی وحدت آفرین انقلاب اسلامی را معنا نمی دهد. سوال این است کسانی که در نظام اسلامی مسئولیت دارند به چه قیمت حاضر به این جفای عظیم در حق انقلاب و رهبری هستند؟ در مقابل این رسانه های انقلابی بودند که توانستند در این هنگامه تفوق سیاست زدگی نگاهی به مرام رهبر انقلاب داشته باشند ، این رسانه های انقلابی بودند که با بازخوانی هشدارهای ایشان به سیاسیون خبره هشدار دادند تا عیان شود کدام طیف به «مصلحت نظام» نزدیک تر اند!