"آرزو اُوزمِن- Arzu Özmen" دختر 18 ساله از یک خانواده کرد یزیدی بود که به دلیل ارتباط با یک پسر آلمانی در نوامبر 2011 توسط چهار برادر و یک خواهرش از منزل دوست پسرش ربوده و پس از ضرب و شتم با شلیک گلوله به مغزش به قتل رسید.

پس از دستگیری چهار برادر و یک خواهر آرزو، آنها علت کشتن خواهرشان را دفاع از "آبرو و حیثیت خانواده" اعلام کرده و تاکید کردند که رفتار و سبک زندگی آرزو غربی بود و اینکه در مرام یزیدی ازدواج تنها با افراد همین آئین مجاز است. اما آرزو با ارتباطش با یک جوان آلمانی این قوانین را زیر پا گذاشته بود.

دادگاه در پایان جلسات خود خواهر و براداران آرزو را از شش ماه زندان تا حبس ابد (در آلمان حبس ابد یعنی زندان تا 25 سال) محکوم نمود.

در جریان دادگاه اما نقش پدر خانواده بسیار برجسته شد. دادستان برعلیه پدر خانواده نیز اعلام جرم کرده و تاکید نمود به دلیل ساختار موجود در خانواده، پدر از آنچنان قدرت و نفوذی برخوردار بوده که اگر می خواست بتواند جلوی این قتل را بگیرد، اما چنین اقدامی نکرد. از طرف دیگر تلفن های بسیار زیادی از قبل از دستگیری آرزو تا بعد از ربوده شدن و قتل آرزو بین فرزندان با پدرشان انجام شده بوده است که نشان می دهد پدر در جریان موضوع قرار داشته و حتی دیگر فرزندان را به این کار تحریک و تشویق نموده است.

اهمیت این حکم در این است که تا کنون در چندین مورد از قتل های موسوم به "قتل های ناموسی" که در آن چند عضو یک خانواده مورد اتهام قرار داشتند، اغلب اوقات جوان ترین فرد خانواده قتل را به عهده می گرفت تا دیگران تبرئه شوند. به دلیل پائین بودن سن فردی که اعتراف کرده بود نیز مجازات سبک تری برای او تعیین شده و مدت زندان کوتاه تری به او تعلق می گرفت. قاضی دادگاه در شهر "دتمولد" با محکوم کردن پدر آرزو قصد دارد تا پیامی برای تمام آنانی که در قتل های ناموسی شرکت می کنند ارسال کرده تا بدانند از این به بعد دیگر فقط مشارکت مستقیم در قتل نیست که مجازات دارد، بلکه بی عملی در مقابل قتل نیز مجازات داشته و روابط و ساختار فرهنگی و خانوادگی و نقش دیگر افراد خانواده در ممانعت از قتل نیز برای آنان مسئولیت ایجاد می کند.

به زودی قرار است مادر خانواده نیز به دلیل اطلاع وی از نقشه ی قتل آرزو و بی عملی در ممانعت از وقوع قتل محاکمه شود.

این محاکمه و احکام صادر شده در رسانه های آلمان به طور بسیار گسترده انعکاس پیدا کرده است.