پاپ بندیکت در نطق غیر منتظره خود که روز یکشنبه گذشته به زبان لاتین ایراد کرد گفت:"بار ها با خدای خود خلوت کرده و به این نتیجه رسیدم که به دلایل جسمی و سن بالا قادر نیستم تا به وظایفم به طور کامل عمل کنم وبه همین دلیل و با وجود آگاهی کامل از عواقب چنین تصمیمی و همچنین با اختیار کامل از مقام خود به عنوان اسقف اعظم رم، جانشین سن پیتر کناره گیری می کنم".

از آنجا که طبق این گفته پاپ هم با خدا در ارتباط است و آقای خامنه ای هم معتقد است که نماینده خدا است و با وی ارتباط مستقیم دارد شاید بد نباشد که آیت الله خامنه ای این بار از اسقف اعظم کاتولیک ها "تقلید" کند و او هم استعفا دهد. اگر چنین شهامتی در آیت الله خامنه ای پیدا شود امکان دارد لا اقل بخشی از گناهانش از سوی ملت بخشیده شود. البته ما به هیچ وجه قصد فضولی در کار خدا نداریم، حساب خدا جداگانه است و از آنجا که فقط آقای خامنه ای و پاپ اعظم با خدا ارتباط دارند دخالت در کار باری تعالی از عهده دیگران خارج است. اما احتمالاً از نظر ملت ایران استئعفای به موقع آیت الله خامنه ای که همانند پاپ برای خودش یک شغل مادام العمر ذخیره کرده است بسیاری از مشکلات مملکت را ساده تر خواهد کرد و از همه مهمتر شخص خامنه ای هم از این دردسری که برای خودش وملت درست کرده است آزاد می شود و چه بسا که اگرهمانند پاپ مورد تقدیر و احترام قرار نگیرد لا اقل مردم خواهند گفت هر وقت جلوی ضرر را بگیرید سود است. چه بهتر که حالا استعفا دهد تا آنکه بازهم بیش از آنچه تاکنون کرده است بر مشکلات و مصائب ملت ایران بیفزاید. خلاصه کلام اینکه توصیه ما به آقای خامنه ای اقتدا به پاپ اعظم است و اشکالی ندارد که یکبار هم رهبر شیعیان جهان از رهبر کاتولیک های مسیحی تقلید کند. مگر نه آنکه هردو به اقرار خودشان با خدا ارتباط مستقیم وبلاواسطه دارند بنابراین اقتباس از روش یکدیگر گناه محسوب نخواهد شد. بدون آنکه وارد محاسبه احتمال قبول این پیشنهاد از سوی آیت الله خامنه ای شویم می توان لااقل در عالم تخیلات به پاره ای از نتایج مفید و سودمند چنین تصمیمی توجه کرد.

درفوائداستعفا

در مرحله اول استعفای به موقع رهبر شیعیان جهان باعث خواهد شد مردم ایران که به علت اشتباهات و فساد و ظلم این حکومت بد ترین اوقات زندگی خود را سپری می کنند از این خبر بهتر از یک "عیدانه" غیر منتظره شاد و مسرور شوند. بنابراین نخستین ثمره چنین تصمیمی تقویت روحیه بسیار تضعیف شده مردم است. در مرحله دوم حّل مشکل سیاسی مملکت، هم در ارتباط با مسائل بین المللی و هم داخلی، به مراتب آسانتر خواهد شد. در مورد مسائل بین المللی از آنجا که آقای خامنه ای مسأله مذاکره با آمریکا و به طور کلی بهبود بخشیدن به روابط خارجی مملکت را به یک مسأله ناموسی تبدیل کرده است و شرط و شروطی را که پیشنهاد می کند خود بهتر از هر کس دیگری می داند که غیر قابل قبول است، با کنار رفتن وی از صحنه، این مشکل به سهولت حل خواهد شد. یعنی در شرایط فعلی اگر خامنه ای حتی علاقه مند به مذاکرات باشد تمام صحبت هایی را که تا حالا کرده است به رُخش خواهند کشید و نشان داده خواهد شد که صحبت های رهبر معظم به هیچ وجه از هیچگونه پشتوانه اخلاقی برخوردار نیست. از این گذشته در غیاب خامنه ای میدان برای دیگر مسؤولان رژیم تا حدودی بازتر خواهد شد، هرچند که آن ها هم اغلب شخصیت های دست نشانده رهبر هستند و از نظر کفایت و درایت چندان تحفه هایی نیستند، اما به علت آنکه با مسائل روزانه مردم سرو کار دارند و بر خلاف رهبر معظم در کاخ عاج زندگی نمی کنند شاید بهتر فهمیده باشند که ایران نیازمند دنیا است و هرچه زودتر باید روابط خارجی کشور را به حالت طبیعی بازگرداند. دیگرسران حکومت دردسرهای ناموسی و مسلکی آقای خامنه ای را با غرب و آمریکا ندارند. در نهاد آن ها آمریکا ستیزی و تعصبات ضد یهود حک نشده است و اگر هم اکنون صحبت های خامنه ای را نُشخوار کرده و تکرار می کنند برای حفظ مقام و منزلت است. از سوی دیگر آن ها مدت ها است به این نتیجه رسیده اند که انزوای کشور بیش از این نه تنها برای منافع ملی مضر و مشکل آفرین است بلکه بدون درآمد نفت هر آن اقتصاد کشور در معرض انفجار و فروپاشی قرار دارد. دیگر مسؤولان رژیم پس از استعفای خامنه ای ناچار خواهند شد برای کسب پایگاه اجتماعی خواستار جلب رضایت مردم شوند و در این مورد رقابت میان سرکردگان فعلی ممکن است شرایطی را ایجاد کند که افکار و برنامه های مفید و مؤثرتری در مورد تجدید و ترمیم رابطه با دنیای غرب امکان پذیر شود.

در جبهه درونمرزی مسلماً بسیاری از مشکلات امروز مملکت با حذف ولایت و بیت و دیگر جوانب این مصیبت ملی از شانس بالاتری برای حل و فصل برخوردارخواهندشد. در مرحله نخست بلافاصله پس از استعفای مقام معظم رهبری سپاه پاسداران ناچار خواهد شد اولویت حاکمیت ملی و مشروعیت منبعث از مردم را خواستار شود. در آنچنان شرایطی سپاه پاسداران کشور همانند نیروهای مسلح در سایر ممالک دنیا به جای آنکه خدمتکار و عامل دستور شخص خاصی باشد ناچار خواهند شد از سیاست کناره گیری کند و به انجام وظایف نظامی خود بپردازند. با کناره گیری خامنه ای از انحصار قدرت و اعمال سلطنت مذهبی بر تمامیت ساختار سیاسی و اداری کشور سپاه پاسداران ناچار خواهند شد دست از سودجویی، بازرگانی و ثروت اندوزی بردارد. در عین حال سران حکومت و آن هایی که به شیوه ای قانونی جایگزین مسؤولین فعلی خواهند شد برای اولین بار در تاریخ ایران خود را گماشته و فرمانبردار ملت خواهند شناخت. این جنبه سرسپردگی و عبودیت نسبت به فرد برای همیشه به تاریخ سپرده خواهد شد و به جای آن مسؤولیت عمومی، انجام وظیفه در لوای قانون شیوه کار میشود. یکی دیگر از جنبه های مفید استعفای خامنه ای از منصب ومقام ولایت بازگشت دین به دینداران و پیشوایان واقعی مذهب خواهد بود. دیگر مذهب دولتی نخواهد ماند و مقامات مذهبی از نوع امام جمعه ها و مراجع تقلید همانند سنت دیرینه تشیع از سوی مردم انتخاب و پشتیبانی خواهند شد و نه به عنوان گماشتگان حکومت و سرسپردگان به دستگاه مرکزی ولی فقیه. در نتیجه تجربه تلخ سی و چهار سال گذشته، به احتمال زیاد سنت دیرینه تشیع که خودداری از دخالت امور سیاسی و حکومتی بوده است اینبار با علاقه و جدیت هر چه بیشتر جایگزین مذهب دولتی خواهد شد.

اقتدا، تقلید و تاسی آیت الله خامنه ای به پاپ اعظم به عنوان بزرگترین عیدی به ملت ایران در مراسم چهارشنبه سوری پیش روی و نوروزی که همه در انتظار آن هستند در سراسر کشور، درمنطقه ودر هر کجا که ایرانیان هستند با شادی و خوشحالی موجب جشن و سرور خواهد شد. در تاریخ فرصت های گران بها و ارزشمند هرروز و هرزمان در پیش روی افراد جلوه گر نمی شوند. اگر آقای خامنه ای هم همانند پاپ خدا را قبول دارد چه بهتر که در این مورد با خدا مشورت کند اما از آنجا که در همه مذاهب دنیا تکرار شده و تکرار میشود که خواست خدا همان خواست خلق خداست امروز هیچ امید و خواسته و آرزویی بیشتراز مژده استعفای آیت الله علی خامنه ای برای ملت، دولت، بزرگ، کوچک، زن، مرد، پیر و جوان خشنود کننده نخواهد کرد.