استغفار نمایشی و پُر رنگ و لعاب مجلس و آقای لاریجانی، یک حرکت تاکتیکی است که آشکارا با هدف افکندن توپ به زمین آقای احمدی نژاد، گُماشته ولی فقیه بر منصب ریاست جمهوری، و ایجاد نُقطه سایش جدیدی در مُناسبات وی با "نظام" اندیشیده شده است.

رُقبای آقای احمدی نژاد با تجربه واکُنش کنایه آمیز و از موضع بالای آقای احمدی نژاد به یک درخواست دیگر "رهبر" از سران سه قُوا مبنی بر "خودداری از کشاندن اختلافات بین مردُم"، انتظار دارند که سُخنان این بار او نیز با جبهه گیری سوگُلی پیشین اش روبرو گردد. آقای احمدی نژاد در آبان ماه گذشته در واکُنش به هُشدار شدید آیت الله خامنه ای، در یک نامه سرگشاده، بدون آنکه به سُخنان "جنابعالی" بپردازد، مسوولیتها و وظایف وی را یادآور شد.

مُشوق مجلس در چیدن صحنه درگیری، می تواند نخُستین واکُنش فراکسیون نظامی – امنیتی به انتقادهای آقای خامنه ای باشد که در سرمقاله روزنامه دولت (ایران) بازتاب یافت. این روزنامه از حرکت آقای احمدی نژاد در مجلس به شدت دفاع کرد و به گونه غیرمُستقیم به ولی فقیه "نظام" پاسُخ داد: "افشاگری آقای رئیس جمهور را نمی ‌توان مصداق بداخلاقی دانست."

این ادعا که آقای خامنه ای با برخورد روز آدینه خود نتوانسته هیچ کُمکی به ترمیم آتوریته خود بکند را فقط اقدام تاکتیکی مجلس تایید نمی کند. یک نماینده مشهور اُصولگرا به نام علی مُطهری، انتقاد "رهبر" به مجلس در مورد "غلط بودن استیضاح وزیر کار" را رد کرده و به صراحت می گوید: "من معتقدم که استیضاح وزیر کار برای دفاع از قانون مداری و مبارزه با قانون ستیزی بود و ارتباط مستقیمی با شخص وزیر داشت و کار درستی بود."

از سوی دیگر، بندبازی آقای خامنه ای زیر نام "نصیحت" نیز تماشاچیان زیادی ندارد. آقای عوض حیدرپور، عُضو کُمیسیون امنیت ملی مجلس، نارضایتی خود از رفتار کجدار و مریز وی را با درخواست "دادگاهی شدن رییس جمهور" نشان داده است. وی همچنین از "نهادهای اطلاعاتی و امنیتی" خواسته است که "طرح پیشگیرانه" ارایه بدهند.