درست چند ماه قبل از اين، رهبر معظم انقلاب در ديدار جمعي از دانش‌آموزان و دانشجويان پس از اشاره به نامه‌نگاري برخي از مسئولان با يكديگر و علني كردن نظرات اختلافي فرمودند: «من به مسئولان و رؤساي قوا هشدار مي‌دهم كه مراقب باشند و اختلافات را به ميان مردم نكشانند.» ايشان در تذكري ديگر تأكيد كردند: «از امروز تا روز انتخابات، هركسي كه بخواهد اختلاف‌ها را به ميان مردم بكشاند و از احساسات آنها در جهت اختلافات استفاده كند، قطعاً به كشور خيانت كرده است.» پس از اين نصايح سران قوا يكي پس از ديگري به نگارش نامه براي رهبري پرداختند و هر يك ولايتمداري خود را روي كاغذ نوشتند اما پس از آن نامه‌ها نيز آنچنان كه بايد و شايسته بود حق فرزندي، ولايتمداري و مسئوليتي كه بر دوش دارند را ادا نكردند و در مسيري حركت كردند كه يكي از نتايج پيداي آن مسائلي بود كه در مجلس شوراي اسلامي ميان رئيس مجلس و رئيس‌جمهور اتفاق افتاد. بعد از آن نيز هنگامي كه رهبري در ديدار با هزاران نفر از مردم آذربايجان از اين رفتارهاي مسئولان گلايه كردند و به هر دو طرف تذكراتي دادند، سران قوا دوباره يكي پس از ديگري به نگارش نامه به رهبري روي آوردند، اما آيا افكار عمومي اين نامه‌نگاري‌ها را به عنوان اقدامي در راستاي اداي حق فرزندي از سوي مسئولان قبول مي‌كند؟

وحدت در عمل و كنار گذاشتن اختلافات

طبيعي است كه مردم در برابر اين نامه‌نگاري‌هاي مسئولان به رهبري از خود مي‌پرسند آيا ولايتمداري به نامه‌نگاري است و اصلاً آيا رهبري از شما انتظار نامه داشتند يا به كار گرفتن نصايح پدرانه در عمل فرزندان؟ اگر نوشتن نامه درد اختلافات را دوا بود پس چرا بعد از يكبار نامه نوشتن مسئولان به رهبري باز هم اتفاقاتي افتاد كه اختلاف‌ها به ميان مردم كشانده شد و به نوعي از احساسات مردم در جهت اختلافات استفاده شد؟
مردم از مسئولان انتظار وحدت در عمل و كنار گذاشتن اختلافات سطحي در رفتارهاي شخصي را دارند. اين درست همان انتظاري است كه رهبر معظم انقلاب از مسئولان دارند، آنچنانكه ايشان در ديدار با مردم آذربايجان به صراحت فرمودند: «توقع بنده از مسئولان اين است كه حالا كه رفتار دشمن شدت پيدا كرده است، شما هم رفاقت‌هاتان را با هم شدت بدهيد و بيشتر با هم باشيد. تقوا، تقوا، تقوا، صبر، ميدان ندادن به احساسات سركش، ملاحظه‌ مصالح كشور، متمركز كردن همه توان و نيرو براى حل مشكلات مردم و مشكلات كشور، اين توقع ماست. اميدواريم ان‌شاءالله اين نصيحت خيرخواهانه و مشفقانه مورد توجه مسئولان محترم، به خصوص مسئولان بالا قرار بگيرد، به اين مسئله پايبند باشند.»
با اين بيان صريح و نصيحت خيرخواهانه اين سؤال را بايد از برخي مسئولان پرسيد كه آيا با صرف نگارش نامه به رهبري و در عين حال حركت با همان مواضع قبلي، مي‌توان باور كرد كه رفاقت‌هاي ميان شما مسئولان و سران قوا افزايش پيدا كرده و خواسته رهبري و مردم محقق شده يا اين اعمال فقط در حد و اندازه نوعي خودنمايي جلوي ملت و تبليغ خود براي افكار عمومي قابل ارزيابي است؟

سران قوا به يكديگر نامه بنويسند