یکی از بنیانگذاران گروه زنان- FEMEN در اوکرائین که به آلمان آمده می گوید، «نمی دانم چرا، ولی 99% زنان جوان در اوکرائین عینکی به چشم زده و همه چیز را طور دیگر می بینند. نمی دانند در دنیا یا در کشورشان چه می گذرد. ولی ما زنان FEMEN این عینک را روی چشممان نداریم. ما سه نفر بودیم و می خواستیم کاری بکنیم. برای خودمان و برای همه زنان.»

فعالیت های این زنان با خطر همراه است. به خصوص رفتار های خشن پلیس و نیرو های امنیتی موقع دستگیری آنها. با این حال آنها مبارزه شان را گسترش می دهند. پیوسته زنان جوان بیشتری به آنها ملحق می شوند و حالا هم در تدارک افتتاح دفتر خود در آلمان هستند.

فرهنگ اعتراضیِ تحریک کننده در آلمان

حالا دیگر اینها در آلمان هم فعال شده اند، تظاهرات کنندگانی که دیگر آرام و سر به راه فقط پلاکارد حمل نمی کنند یا اطلاعیه پخش نمی کنند، بلکه تظاهرات کنندگانی پر سر و صدا با سینه های برهنه. اینها "زنان- FEMEN" هستند. وسیله ی مبارزه برای دفاع از حقوق زنان و مبارزه بر علیه تبعیض بر علیه زنان تغییر کرده است. این فرهنگِ تحریک کننده منجر می شود تا با کمترین هزینه بیشترین تأثیر بدست آید. اینها اغلب زنان جوان و خشمگینی هستند که دنبال آنند تا بحث راه بیاندازند و چیزی را تغییر دهند.

چطور شروع شد؟

سال 2008 در کیف پایتخت اوکرائین گروه "زنان- FEMEN" توسط چند زن فمنیست بنیاد نهاده شد. آنها می خواستند که خشم و سرخوردگیشان از وضعیت سیاسی کشورشان را اعلام کنند. آنها بر علیه تقلب انتخاباتی و فساد مالی و توریسم سکس در اوکرائین بودند.

به تدریج زنان بیشتری به این گروه ملحق شدند. اما در ملاء عام به خواسته های آنها توجهی نمی شد. اینطور بود که به این فکر کردند که باید به یک روش رادیکال برای جلب توجه افکارعمومی به اعتراضاتشان متوسل شوند؛ با بالا تنه ای برهنه!

همه زنان مایل نبودند که به این ترتیب اعتراض کنند. مدت شش ماه گروه در دو بخش اعتراض را شکل می داد، یک گروه به صورت نرم و دیگری خشن تر! اما تنها آن گروهی که با بالای تنه برهنه اعتراض می کرد موفق می شد که بیشترین توجه را به خود جلب کرده و با این روش حتی موضوع را به رسانه ها هم بکشانند. به این ترتیب بود که پس از آن تصمیم گرفتند اعتراضاتشان را با سینه های لخت پیش ببرند و بدنشان را به تابلوئی برای شعارها و تبلیغ اعتراضتشان تبدیل کردند.

زنان جوان فمنیست

در این میان فعالیت "زنان- FEMEN" به آلمان و فرانسه هم رسیده است. قرار است چند کشور دیگر هم در آینده اضافه شوند. هرچه بیشتر زنان جوان دور هم جمع می شوند تا در مقابل تبعیض برعلیه زنان و برعلیه اینکه کس دیگری خود را ولی و وصی زنان بداند مبارزه شان را پیش ببرند.

موضوعات اصلی که این زنان بر علیه آن اعتراض می کنند عبارتند از: مردسالاری/ پدرسالاری، تجارت و صنعت سکس و سرکوب ومحدودیت های مذهبی بر علیه زنان. این زنان نمی خواهند که فقط در گروه های کوچکی دور هم بنشینند و در مورد وضعیت نامطلوب موجود در این زمینه ها با هم بحث کنند. بلکه آنها می خواهند که به نحوی تاثیرگذار فعال شده تا این شرایط تغییر پیدا کند. آنها نمی خواهند آرام و سربراه تظاهرات کرده و اعلامیه پخش کنند، بلکه بطور تحریک آمیزی لباسشان را در آورده، لخت می شوند و با سر و صدا وسینه هائی برهنه به خیابان می ریزند. آنها خوب می دانند که به این ترتیب صدا و اعتراضشان بازتاب وسیع تری پیدا کرده و مردم بیشتری از خواسته هایشان باخبر خواهند شد. البته اقدام به این نوع فعالیت آنچنان هم ساده نیست. آنگونه که یکی از فعالین زن در این مورد می گوید: «بله، خیلی جرعت می خواهد، اولش زمان لازم بود تا تا به خودم مسلط باشم [و با اعتماد به نفس] این کار را بکنم. اما مشکلات موجود اجتماعی من را آنچنان خشمگین و عصبانی می کند که دیگر برایم کاری که می کنم[لخت شدن] مشکلی محسوب نمی شود. هرچه که برعلیه این مشکلات اعتراضم بیشتر می شود، می خواهم بیشتر هم لخت شوم.»

این زنان خودشان را مبارزینی می بینند که می خواهند رادیکال تر هم بشوند، آنطور که خود می گویند: «یک انقلاب فمنیستی.» دنبال آن هستند تا برای این منظور خودشان را خوب آماده کنند. آنها جوان، خشمگین و عصبانی و مصمم هستند.