- مقاله؛ با تلخی میگویم: ایکاش این مرتجعین سرخ و سیاه هموطن من نبودند
- نقدی بر مقاله "یورونیوز فارسی" در باره شاهزاده رضا پهلوی
- هشدار به هواداران شاهزاده رضا پهلوی نسبت به بازی در زمین جمهوری اسلامی
- نسل بعد از انقلاب: دیگر روایت آماده نمیخریم، این بار خودمان انتخاب میکنیم
- نشریه آمریکایی: در غیبت مجتبی رژیم ایران با انتخابهایی سرنوشتساز روبرو است
- جنگ پیشدستانه؛ نباید اجازه داد که حکومت ایران همان سناریو را تکرار کند
- مقاله: اپوزیسیون بیراهحل؛ وقتی دشمنی با پهلوی جای نجات ایران را میگیرد
- جنایت هولناک اصفهان؛ خامنهای مرده اما ولایت جنایتکار او نمرده است+تحلیل
- اجماعِ نانوشته بر سرِ دور نگه داشتن اسرائیل از جنگ ممکن است فرو بپاشد
- سرقت حکومتی از بهائیان؛ از پول نقد و حلقۀ ازدواج تا اسباببازی کودکان
- فرقه تبهکار حاکم بر ایران دو هموطن دیگر را مخفیانه اعدام کرد
- آخرین سخنان آروین: مرا فراموش نکنید، ما برای آزادی میهنمان ایستادگی کردیم
- اعدام جنایتکارانه دو تن از معترضان دیماه در برابر دیدگان مردم اصفهان
- سال تحصیلی جدید؛ آمیزهای از اضطراب و بلاتکلیفی در ایران سایه افکنده است
- ترامپ: وضعیت ایران اصلا خوب نیست؛ نپرسید این جنگ چگونه پایان مییابد!
- با بازی ماهرانه ترامپ قیمت نفت ریزش کرد؛ آغاز محاصره هوایی ایران از پسفردا
- آمریکا به تیم رسانهای پزشکیان ویزا نداد؛ خرید پوشک بچه هم برای عراقچی ممنوع!
- دستاوردی تاریخی که راه را برای درمان بیماریهای مرگبار عصبی هموار میکند
- چرا نگرانیها درباره عینکهای متا رو به افزایش است؟ بیش از آنچه باید، میبینند
- هوش مصنوعی؛ اگر قرار است مرگبار باشد، بگذارید آمریکایی باشد تا چینی!
- رونمایی از ماکت پهپاد رادارگریز "وکتیس" برای پرواز در کنار اف-۳۵+فیلم
- فیلم؛ خواننده اپرا که مجذوب موسیقی محلی ایران بود: ویدئو را ببینید
- نسخه بدون سانسور فیلمی که کارگردانان آن به اشاعه فساد متهم شدند
- سرود "ای ایران ای مرز پر گهر" ۸۰ ساله شد؛ ویدئو با صدای بنان
- نوبل ادبیات؛ نثر شاعرانهاش که شکنندگی زندگی انسان را آشکار میکند
- کاریکاتوری که خامنهای به توییت خود در مورد ترامپ در ایکس پیوست کرد
- برادر بانوی ورزشکاری که حجاب را برداشت: بالهای خواهرم را چیدند!
- کاریکاتور اسرائیلی؛ حزبالله در بخش مراقبتهای ویژه بستری شده است
- کاریکاتور؛ هر موقع این عصا را دست آقا دیدید یعنی بدجوری ترسیده
ایرانپرسنیوز به هیچ گروه سیاسی وابسته نیست و از هیچ کجا حمایت مالی دریافت نمیکند.
دوشنبه، 7 اسفند ماه 1391 برابر با 2013 Monday 25 February
فریده لاشایی، نقاش برجسته ایرانی درگذشت
رادیو آلمان: فریده لاشایی، نقاش و مترجم ایرانی روز گذشته پس از تحمل دوره طولانی بیماری در بیمارستانی در تهران درگذشت. لاشایی به واسطه برگزاری نمایشگاههای متعدد بینالمللی و سبک نقاشیاش شهرتی جهانی یافته بود.
فریده لاشایی، نقاش سرشناس ایرانی روز یکشنبه (۶ اسفند/۲۴ فوریه) بر اثر ابتلا به بیماری سرطان در بیمارستان جم تهران چشم از جهان فروبست.
تحصیلات آکادمیک در آلمان و اتریش
این هنرمند و مترجم معاصر در سال ۱۳۲۳ خورشیدی در شهر رشت متولد شد. فریده لاشایی پس از اتمام دوران تحصیلات متوسطه برای تحصیل در دانشگاه به آلمان سفر کرد.
وی در ابتدا به تحصیل در رشته مترجمی در شهر مونیخ پرداخت و پس از فارغ التحصیلی رهسپار اتریش شد تا در رشته هنرهای تزیینی در "آکادمی هنرهای مدرن" وین مشغول به تحصیل شود.
لاشایی به مدت دو سال با کارخانه "رایدل" در زمینه طراحی چینی و کریستال همکاری داشت.
فریده لاشایی پس از بازگشت به ایران و با برگزاری نمایشگاههای متعدد انفرادی و گروهی در داخل و خارج از کشور طی سه دهه اخیر به یکی از برجستهترین و پرکارترین نقاشان ایرانی بدل شد.
نمایشگاههای لاشایی در آلمان، اتریش، بریتانیا و آمریکا وی را به شهرتی جهانی رساند.
این نقاش اکسپرسیونیست همچنین از موسسان گروه "دنا" است که در سال ۱۳۸۰ خورشیدی با عضویت چند نسل از نقاشان زن ایرانی شکل گرفت.
فریده لاشایی مولف رمان نیز بوده و همچنین در حوزه ترجمهی نمایشنامه نیز آثاری را منتشر کرده است.
رمان تاریخی "شال با مو" از وی منتشر شده است. نمایشنامههای "زن نیک سچوان"، "ارباب پونتیلا و نوکرش ماتی" و "روزهای کُمون" از برتولت برشت، "نجواهای شبانه" اثر ناتالیا گینزبورگ، رمان "زد" اثر واسیلی واسیلیکوس، "گلهای هیروشیما" از ادیتا موریس و "لبخند فروخته شده" اثر جیمز کروتس از جمله ترجمههای این هنرمند برجسته ایرانی است.
معصومه مظفری، نقاش و از اعضای انجمن هنرمندان نقاش ایران در یادداشت شماره روز دوشنبه، (هفتم اسفند) در روزنامه اعتماد در سوگ همکارش نوشت: «حسرت تمام رنگهای دنيا را میخورد. حسرت تمام جستوجوها، يافتنها، آفريدنها را میخورد؛ حسرتی كه روزهای آخرين را برايش سخت تلخ كرده بود. چه میتوان گفت در سوگ انسانی هنرمند كه حضور داشتن را در كار و كار و كار میديد. اينک ماييم و حسرت تمام آثاری كه او ديگر خلق نمیكند، حسرت تمام رنگهای دنيا بر بومهای او.»
