- مقاله: یک بار ایران را به آتش کشیدید؛ دیگر برای نسل امروز نسخه نپیچید
- معاون ترامپ تقصیر شکست فجیع طرح خود با نایاک را به گردن اسرائیل انداخت!
- کارشناسان عرب: رژیم ایران عقل راهبردی و آخرین دوست خود را از دست داد
- مقاله؛ انقلاب شیر و خورشید: تاریخ درباره نقش این رسانهها قضاوت خواهد کرد
- تابوتگردانی خامنهای؛ جمهوری اسلامی میان خون مردم و میز مذاکره دفن شده
- قطع سخنان قالیباف در تلویزیون؛ آینهای برای شکافهای عمیقتر درون نظام+فیلم
- انتخابات نیویورک؛ دموکراتها رسما تسلیم جناح چپ ضد اسرائیلی شده اند
- مشاور سابق پرزیدنت ترامپ: از قضاوت عجولانه در مورد او برحذر باشید
- توافق بد با حکومتی که درصدد نابودی اسرائیل است جنگ را تضمین میکند
- دو تن از محکومین پرونده موسوم به (میدان علیخانی) اصفهان را اعدام کردند
- ماشین کشتار جمهوری اسلامی دوباره قربانی گرفت؛ اعدام دو تن از معترضان
- اعدام دو تن دیگر از بازداشتشدگان اعتراضات دیماه مخفیانه اجرا شد
- رئیسجمهوری آمریکا از تجاوز به زندانیان زن به دستور مجتبی خامنهای خبر داد
- بحران تنگه هرمز؛ تشکیل یک ائتلاف بینالمللی و عدم انتشار تصاویر ماهوارهایِ
- نتانیاهو به ترامپ خواهد گفت که امید به توافق با این جماعت توهمی بیش نیست
- ورود دستکم سه کشور عربی به جنگ علیه جمهوری اسلامی و مزدورانش در منطقه
- اجماعِ نانوشته بر سرِ دور نگه داشتن اسرائیل از جنگ ممکن است فرو بپاشد
- جایگزینی شماره تلفن با نام کاربری در واتساپ؛ تاثیر این تغییر چیست؟
- ۲۴ ساعت بدون اینترنت؛ چگونه قطعی شبکه، اقتصاد ملی را فلج میکند؟
- فراخوان شاهزاده رضا پهلوی برای اعتراض همزمان با تابوتگردانی خامنهای
- پرستو احمدی، خواننده کنسرت کاروانسرا به ۷۴ ضربه شلاق تعزیری محکوم شد
- فیلم؛ خواننده اپرا که مجذوب موسیقی محلی ایران بود: ویدئو را ببینید
- نسخه بدون سانسور فیلمی که کارگردانان آن به اشاعه فساد متهم شدند
- سرود "ای ایران ای مرز پر گهر" ۸۰ ساله شد؛ ویدئو با صدای بنان
- نوبل ادبیات؛ نثر شاعرانهاش که شکنندگی زندگی انسان را آشکار میکند
- کاریکاتوری که خامنهای به توییت خود در مورد ترامپ در ایکس پیوست کرد
- برادر بانوی ورزشکاری که حجاب را برداشت: بالهای خواهرم را چیدند!
- کاریکاتور اسرائیلی؛ حزبالله در بخش مراقبتهای ویژه بستری شده است
- کاریکاتور؛ هر موقع این عصا را دست آقا دیدید یعنی بدجوری ترسیده
ایرانپرسنیوز به هیچ گروه سیاسی وابسته نیست و از هیچ کجا حمایت مالی دریافت نمیکند.
دوشنبه، 7 اسفند ماه 1391 برابر با 2013 Monday 25 February
فریده لاشایی، نقاش برجسته ایرانی درگذشت
رادیو آلمان: فریده لاشایی، نقاش و مترجم ایرانی روز گذشته پس از تحمل دوره طولانی بیماری در بیمارستانی در تهران درگذشت. لاشایی به واسطه برگزاری نمایشگاههای متعدد بینالمللی و سبک نقاشیاش شهرتی جهانی یافته بود.
فریده لاشایی، نقاش سرشناس ایرانی روز یکشنبه (۶ اسفند/۲۴ فوریه) بر اثر ابتلا به بیماری سرطان در بیمارستان جم تهران چشم از جهان فروبست.
تحصیلات آکادمیک در آلمان و اتریش
این هنرمند و مترجم معاصر در سال ۱۳۲۳ خورشیدی در شهر رشت متولد شد. فریده لاشایی پس از اتمام دوران تحصیلات متوسطه برای تحصیل در دانشگاه به آلمان سفر کرد.
وی در ابتدا به تحصیل در رشته مترجمی در شهر مونیخ پرداخت و پس از فارغ التحصیلی رهسپار اتریش شد تا در رشته هنرهای تزیینی در "آکادمی هنرهای مدرن" وین مشغول به تحصیل شود.
لاشایی به مدت دو سال با کارخانه "رایدل" در زمینه طراحی چینی و کریستال همکاری داشت.
فریده لاشایی پس از بازگشت به ایران و با برگزاری نمایشگاههای متعدد انفرادی و گروهی در داخل و خارج از کشور طی سه دهه اخیر به یکی از برجستهترین و پرکارترین نقاشان ایرانی بدل شد.
نمایشگاههای لاشایی در آلمان، اتریش، بریتانیا و آمریکا وی را به شهرتی جهانی رساند.
این نقاش اکسپرسیونیست همچنین از موسسان گروه "دنا" است که در سال ۱۳۸۰ خورشیدی با عضویت چند نسل از نقاشان زن ایرانی شکل گرفت.
فریده لاشایی مولف رمان نیز بوده و همچنین در حوزه ترجمهی نمایشنامه نیز آثاری را منتشر کرده است.
رمان تاریخی "شال با مو" از وی منتشر شده است. نمایشنامههای "زن نیک سچوان"، "ارباب پونتیلا و نوکرش ماتی" و "روزهای کُمون" از برتولت برشت، "نجواهای شبانه" اثر ناتالیا گینزبورگ، رمان "زد" اثر واسیلی واسیلیکوس، "گلهای هیروشیما" از ادیتا موریس و "لبخند فروخته شده" اثر جیمز کروتس از جمله ترجمههای این هنرمند برجسته ایرانی است.
معصومه مظفری، نقاش و از اعضای انجمن هنرمندان نقاش ایران در یادداشت شماره روز دوشنبه، (هفتم اسفند) در روزنامه اعتماد در سوگ همکارش نوشت: «حسرت تمام رنگهای دنيا را میخورد. حسرت تمام جستوجوها، يافتنها، آفريدنها را میخورد؛ حسرتی كه روزهای آخرين را برايش سخت تلخ كرده بود. چه میتوان گفت در سوگ انسانی هنرمند كه حضور داشتن را در كار و كار و كار میديد. اينک ماييم و حسرت تمام آثاری كه او ديگر خلق نمیكند، حسرت تمام رنگهای دنيا بر بومهای او.»
