· برای شکل گرفتن وحدت و پایه‌گذاری حماسه سیاسی، بیشترین نقش را مسئولان به ویژه مسئولان برگزاری انتخابات می‌توانند و باید برعهده بگیرند. آنها باید با تکیه بر قانون، اخلاق و رعایت حقوق قاطبه مردم، زمینه را برای شرکت آحاد مردم فراهم سازند و در این راه هیچ فرصتی را از دست ندهند. اظهاراتی که از آنها بوی انتقام گیری و چنگ و دندان نشان دادن به چهره‌های انقلابی و خدوم به مشام می‌رسد، نه تنها دردی را از مردم دوا نمی‌کند بلکه موجب ناامیدی آنها می‌شود. چنین روشی به جای آنکه کمکی به شکل‌گیری حماسه سیاسی باشد،‌ مقابله با آن است.

· این درست است که نباید درباره مشکلات موجود مبالغه شود و نباید سیاه نمائی کرد، لکن این واقعیت را نیز نمی‌توان انکار کرد که عملکرد دولت‌های نهم و دهم مشکلاتی را در زمینه‌های اقتصادی و روابط بین الملل برای کشور پدید آورده که فقط یک دولت مقتدر، آشنا با زیر و بم‌های کشور، کارآمد، با تجربه، با اخلاص، انقلابی و شجاع و مسلط بر سیاست‌های بین‌المللی می‌تواند بر مشکلات فائق آید. تردیدی نیست که در شرایط کنونی، کشور ما به رئیس جمهوری که بتواند چنین دولتی را بر سر کار بیاورد نیاز دارد.

· رابطه نزدیک با رهبری و نهادهای دینی و مدنی جامعه همچون مرجعیت، روحانیت، مدیران با تجربه، صاحبان مشاغل تأثیرگذار و عناصر صاحب اندیشه از ویژگی‌هائی هستند که رئیس‌جمهور آینده برای حل مشکلات کشور باید از آنها برخوردار باشد. علاوه بر اینها رئیس دولت باید با پرهیز از بداخلاقی‌های سیاسی و تهدید کردن این و آن و طرد نمودن عناصر خدوم و صاحب تجربه، تمام استعدادهای کشور را برای پیش بردن اهداف نظام جمهوری اسلامی بکار بگیرد و وقت و امکانات خود و کشور را به بهترین وجه در خدمت تحقق این اهداف قرار دهد.

· از این واقعیت نباید غفلت کنیم که ما امروز هیچ فرصتی برای منازعات داخلی و پرخاشگری و مچ گیری نداریم. رسیدگی به جرائم افراد را باید به مراجع ذیصلاح واگذار کرد و همت‌ها را باید صرف حل مشکلات نمود. مردم هم حوصله دعوا و کشمکش‌های سیاسی را ندارند و هیچ چیز برای آنها از خدمت صادقانه و بی‌سر و صدای مسئولان مطلوب‌تر نیست.