روزنامه اطلاعات در سرمقاله خود نوشت: انتشار امواج پارازیت و تاثیر منفی آن بر سلامت مردم و خانواده‌ها همچنان پرسش مجامع گوناگون است. گروهی خواهان تحقیق علمی و روشن درباره تاثیر پخش پارازیت‌ بر سلامت مردم هستند. تاثیرهای منفی پخش امواج از همه دستگاهها از جمله تلفن‌های همراه تا انتشار امواج پارازیت برای کور کردن شبکه‌های تلویزیونی و رادیوی خارجی به شدت و ضعف فرکانس‌های امواج بستگی دارد و به مقیاس زمانی، یعنی اینکه افراد چه مدتی در حیطه و در دایره انتشار این امواج قرار می‌گیرند. پارازیت محور شایعه گوناگون در جامعه شده است. در تولید بیماریهای خاص از آن جمله سرطان، سردردهای مزمن و...، مردم نمی‌دانند پاسخ علمی مسئولان چیست؟ تشکیل کارگروه برای اینکار و بررسی علمی درباره انتشار امواج و پارازیت اقدام مفید و لازم است که وزیر بهداشت از چندماه قبل آن را به اطلاع مردم رسانده است. وزیر بهداشت اطلاع داد که «شخص رئیس جمهور پیگیر این موضوع است.»

گروه دیگری به دو نکته اشاره دارند. اول، آیا استفاده از پخش امواج به صورت پارازیت برروی شبکه‌های تلویزیونی، محمل قانونی دارد یا به‌صورت سلیقه‌ای انجام می‌پذیرد؟ دوم، اگر هدف از ایجاد پارازیت، ممانعت از انتشار امواج تصویری ضداخلاقی است، آیا با استفاده از وسیله پارازیت، این هدف محقق می‌شود؟

تا اینجای کار معلوم شده است که انتشار امواج پارازیت، محمل قانونی روشنی ندارد و دستوری است. در بررسی میدانی، پاسخ پرسش دوم اینگونه به دست آمده است که امروز بسیاری از خانواده‌ها که از شبکه‌های ماهواره‌ای استفاده می‌کنند، راه‌های فنی گریز از امواج پارازیت را پیدا کرده‌اند و با اندک هزینه‌ای از دایره امواج پارازیت عبور می‌کنند. در شبکه‌های اینترنتی نیز این‌کار به آسانی انجام می‌پذیرد. ایجاد پارازیت نه تنها قادر نیست تا همه امواج را کور کند، بلکه علاوه بر عدم تحقق هدف بازدارندگی از انتشار امواج مضر برای تنظیم رفتارهای اخلاقی خانواده‌ها، هزینه‌های آن هم بسیار و البته سود آن اندک است. در کمتر کشوری برای مقابله با امواج شبکه‌های ضداخلاقی، تنها از ایجاد امواج پارازیت استفاده می‌کنند و بر ادامه آن هم تاکید دارند. بخصوص که امواج پارازیت در کشور، بسیاری از شبکه‌های خبری را کور می‌کند در حالیکه برخی از شبکه‌های ضداخلاقی همچنان باز می‌مانندو در دایره پارازیت قرار نمی‌گیرند!

نکته دیگر وسعت کشور است. انتشار امواج پارازیت بطور عمده و گسترده به تهران و مرکز کشور محدود شده است و بسیاری از استان‌ها و شهرها در وسعت کشور بخصوص شهرهای مرزی، در دایره کنترل امواج پارازیت قرار ندارند. ایجاد امواج پارازیت، شیوه‌ای است که وسایل فنی برای خنثی‌سازی آن هم به بازار آمده و در اختیار عموم قرار گرفته است. اگر نظرسنجی از مردم صورت پذیرد، معلوم خواهد شد که از انتشار امواج پارازیت ناراضی‌اند و آن‌را بی‌فایده می‌دانند.

بررسی موضوع انتشار امواج پارازیت در سطح قانونی بودن آن، بهداشتی بودن آن و موفق بودن آن در اهداف برای حفظ سلامت روحی و فکری جامعه، مورد نقد است. بخصوص که مردم در کسب اطلاعات سیاسی، اجتماعی، فرهنگی و اقتصادی حریص‌اند و خود را به آن نیازمند می‌دانند. ضعف‌های اطلاع‌رسانی از سوی مجموعه رسانه‌های داخلی چه دیداری و شنیداری و چه مکتوب، مردم را به‌سوی رسانه‌های خارجی سوق می‌دهد. در حالی‌که رسانه‌های خارجی که شب‌ها توسط امواج پارازیت کور می‌شوند، صبح فردا در رسانه ملی و در سراسر مطبوعات انعکاس خبری و تفسیری پیدا می‌کنند! پارازیت، امواج شایعات خبری و سیاسی را در جامعه گسترش می‌دهد و حصاری برای رفتارهای غیراخلاقی به‌وجود نمی‌آورد.

اکنون که وزیر بهداشت از تشکیل گروه کارشناسی برای بررسی تاثیر پخش پارازیت بر سلامت مردم خبر داده است، جا دارد تا این گروه کارشناسی و ارزیابی، هزینه و فایده آن را به‌خصوص در تحقق اهداف مورد نظر بررسی کنند.