فرصت مقدور‎‎

پاي کوب و دست افشان
شورها به سر دارم
دف به کف، زبي تابي،
تاب در کمر دارم

پايه در زمين ثابت
ايستا چو پرگارم
وز براي چرخيدن
پايه اي دگر دارم.‏

مي گشايم از دامن
چتر پرگل و سوسن
دست هات مي لرزد:‏
از دلت خبر دارم

اي زکار دل غافل‏
بد مکن زغيرت دل
من به کس نيفشانم
گرچه نقل تر دارم.‏

تا نگاه مشتاقم
با تو عشق مي بازد‏
جمله خلق مي داند‏
با چه کس نظر دارم.‏

گرچه تاق ابرويم
با کرشمه مي لرزد‏
دل زبيم خالي کن‏
بام بي خطر دارم.‏

رشته هاي زريني
تاب دادم از گيسو
تا به رخ بيفشانم
يا زچهره بر دارم.‏

گفتي از ترنجستان‏
بوي عشق مي آيد
زان ترنج ها جفتي
گفتمت به بر دارم.‏

ميل پاکوبيدن
با منت اگر باشد
من چنين هوا در سر
از تو بيش تر دارم.‏

در شبي پراز شادي
با تو پا ي مي کوبم‏
فرصتي ست مقدور‏
مايه اين قدر دارم.‏

آن که شادماني را‏
کفر محض مي خواند‏
گو بنالد از حسرت
من دو گوش کر دارم!

به اشتراک بگذارید:

گفتگويی با سيمين بهبهانی ۸۸/۱۱/۱۷

حوادث اخیر، دشمنی با یک ملت و یک تمدن بود ۸۸/۶/۱۴

سیمین بهبهانی: من رای نمی دهم ۸۸/۳/۲۰

پيام نوروزی سيمين بهبهانی ۸۸/۱/۱