نتایج تحقیقات دکتر توماس بائوم گارتنر و پروفسور ارسنت فهر از دانشگاه زوریخ و اورس فیشبچر، استاد دانشگاه کنستانز در این زمینه در نشریه نورون منتشر شده است.

عهد بستن یکی از قدیمی‌ترین رفتارهای خاص انسانی در جهت ارتقاء و پیشبرد همکاری، اطمینان و همیاری بین انسان‌ها است. هر چند عهد و پیمان و تعهدات عموما به شکل قانونی و رسمی بسته نمی‌شوند، اما اساس بسیاری از موقعیت‌های اجتماعی و اقتصادی روزانه را در جوامع انسانی تشکیل می‌دهند، با این حال تعهدات هم همیشه باقی نمی‌مانند و شکسته می‌شوند.

هر چند عهد بستن در زندگی انسان‌ها فراگیر است، با این حال درباره مکانیسم‌های فیزیولوژیک مغز در این زمینه اطلاعات بسیار اندکی موجود است، اما در پژوهشی جدید محققان نشان دادند که افزایش فعالیت در نواحی‌ای از مغز نقش مهمی در پردازش احساس و کنترل همراه با زیر پا گذاشتن عهد و نقض پیمان ایفا می‌کند.

این الگو از فعالیت مغزی نشان می‌دهد که عهدشکنی باعث ایجاد یک درگیری احساسی در فرد عهد شکن به دلیل سرکوب کردن واکنش صادقانه می‌شود. مهمتر این که محققان با استفاده از این الگوها می‌توانند پیش‌بینی کنند که آیا در آینده چنین رفتاری از فردی سر خواهد زد یا نه.

به اشتراک بگذارید:

همسر بی وفا ۹۰/۱۲/۱۸