او در اين نمايشنامه که تماشاگران آن زن بودند با مهارت زيادی بازی کرد و در پی آن در نماشينامه "خسرو و شيرين" که باز مخصوص تماشاگران زن بود با ايفای نقش و خواندن آواز، استعداد وافر خود را به متاشاچيان نمود. سپس به تهران آمد و به دليل عشق به کار تئاتر به ياری يکی از آشنايان به هنر او به يک گروه هنری پيوست و توانست در کنار هنرپيشگان معروف آن زمان به روی صحنه برود.

او در اين زمان در چندين نمايشنامه ی پر بيننده همانند "آرشين ملالان"، "خاقان می رقصد"، "ايده آل" و "بلبل سرگشته" شرکت موفقيت آميزی داشت. سپس در سال 1313 که عبدالحسين سپنتا فعاليت های سينمايی خود را در هندوستان آغاز کرد با او همراه شد و نقش نديمه شيرين را در فيلم "شيرين و فرهاد" با زبردستی بازی کرد و به جای هنرپيشه اول زن فيلم نيز آواز خواند.

ايران دفتری از آن پس با بازی در 23 فيلم سينمايی و 7 نمايشنامه خود را به قله ی شهرت رسانديد. او به جز فيلم های ياد شده در فيلم های " شکار خانگی" 1320، "پريچهر" 1331، "خواب های طلايی" 1331، "يک نگاه" 1334، "برای تو" 1336، "مردی که رنج ميبرد" 1338، "عروس کدومه" 1344، "عروس دريا" 1345، "خداحافظ تهران" 1346، "ببر مازندران" 1338، "قيصر" 1349، "قهرمانان" 1350، "کلبه ای آن سوی رودخانه" 1351 و چند فيلم ديگر هنر خود را ارائه داده است.

ايران دفتری در آذر ماه 1374 با زندگی وداع گفت.

زنان نامدار | | چاپ | eMail | ۸۸/۸/۲۴ : 15-11-2009