به گزارش خبرگزاري فرانسه ياداو اولين زن لوکوموتيوران قطارهاي مسافربري در خط آهن مرکزي بمبئي است که در ميان صدها لوکوموتيوران مرد مشغول به راندن است؛ کاري که براي ده ها سال در انحصار مردان بوده است. در سال 1989 بود که ياداو براي گرفتن کار کمک لوکوموتيوران اقدام کرد. در آن زمان او هيچ علاقه يي به کار در قطار نداشت. در ابتدا نگاه هايي کنجکاو کار او را زير نظر داشتند اما ياداو مي گويد از همان ابتدا همکاران مردش از او حمايت کرده و او را به ادامه کار تشويق مي کرده اند. ياداو که براي آنکه خودش لوکوموتيوران شود جلسات آموزشي خاصي را پشت سر گذاشته در اين باره مي گويد؛ «آنها من را تشويق، حمايت و کمک مي کردند. براي اينکه من تنها زن حاضر در کلاس هاي آموزشي بودم و آنها مي خواستند ببينند من موفق خواهم شد يا خير.»

ياداو در اين کار سخت و مردانه تاکنون بسيار موفق بوده چرا که قطار بمبئي سومين قطار شلوغ و پرتردد جهان است. جمعيتي که هرروزه براي تردد در سطح شهر از اين قطار استفاده مي کنند تقريباً با جمعيت قطارسوارهاي توکيو برابري مي کند. مردم هند استاد جا کردن خود در فضاهاي کوچک هستند زيرا هرروزه 550 نفر در واگن هايي که ظرفيت حمل 200 نفر را دارند خود را جا مي کنند. جاي تعجب ندارد در چنين شرايطي افراد زيادي در اثر فشار و نبود اکسيژن جان خود را از دست بدهند. تعداد افرادي که در درون کوپه هاي قطار بمبئي جان خود را از دست مي دهند آنقدر زياد است که دولت در هر ايستگاه کفن هايي براي پوشاندن اجساد مسافران قرار داده است. هند را مي توان به جرات کشور تضادها خواند. اين کشور آسيايي که در حال از سر گذراندن رنسانس اقتصادي خود است و يکي از قطب هاي آي تي به حساب مي آيد هنوز در قرن 21 از مساله يي مانند جابه جا کردن مسافران خود در سطح شهر در رنج است. دولت هند به رغم اينکه در بخش هاي علمي و اقتصادي خوب عمل مي کند توجه کمي به رفاه اجتماعي مردم دارد. از سال 2003 تاکنون حدود 20 هزار هندي تنها در اثر سقوط از داخل قطار جان خود را از دست داده اند با اين وجود دولت دست به هيچ اقدامي نزده است. هم اکنون تنها در قطار بمبئي هفته يي 16 نفر جانشان را در راه سفرهاي درون شهري با قطار از دست مي دهند.

زناني چون ياداو در تاريخ هند به وفور ديده مي شود. زنان نام آور هند در بسياري از عرصه ها حضور داشته اند از «راني لاکشميبا»ي ملکه مبارز هند گرفته تا زناني که در جنبش استقلال اين کشور حضور داشته اند و «اينديرا گاندي» که اولين نخست وزير زن اين کشور به شمار مي رود. «پراتهيبا پاتيل» رئيس جمهور فعلي هند اولين زن هندي است که اين پست را از آن خودش کرده اين در حالي است که علاوه بر صحنه هاي سياسي زنان در عرصه هاي تجاري و اقتصادي هند هم حضور بسيار فعالي در پست هاي بلندمرتبه دارند. هر چند در قانون اساسي هند حقوق برابري براي زنان و مردان در نظر گرفته شده اما تبعيض جنسيتي هنوز در اين کشور وجود دارد خصوصاً در مناطق روستايي. در اين مناطق زنان از تبعيض هايي در زمينه هاي آموزشي، بهداشتي و حتي غذايي در رنجند. بيش از يک سوم زنان هندي بين 15 تا 49 سال هم خشونت خانگي را تجربه کرده اند. اين در حالي است که آمار حکومتي نشان مي دهد خشونت عليه زنان در هند بين سال هاي 2003 تا 2007 ، 25 درصد افزايش يافته است. به رغم اين مسائل زنان هندي در محيط کار همپاي مردان جاي پيشرفت و ترقي دارند.

خانم ياداو علاوه بر آنکه اولين زن لوکوموتيوران در هند است در زمينه حقوق زنان هم فعاليت دارد. «ماماتا بانرجي» وزير راه هند امسال قطارهايي مخصوص زنان را در چهار شهر بزرگ اين کشور راه اندازي کرد که ياداو اولين قطار را هدايت کرد. ياداو در اين باره مي گويد؛ «همه اين شانس را دارند که دنبال آرزوهاي خود بروند. مادر من هرگز به من نگفت به اين خاطر که دختر هستم بايد به دنبال آشپزي بروم. زنان ابتدا بايد به دنبال تحصيلات خود بروند و در تمامي مراحل زندگي شجاعت خود را حفظ کنند.»

زنان نامدار | | چاپ | eMail | ۸۸/۱۰/۱۳ : 03-01-2010