ودپال دلبسته سونيا بنوال 18 ساله بود که در دهکده يي نزديک آنها زندگي مي کرد. دل بستن دختري جوان و پسري مجرد احتمالاً در اکثر نقاط جهان اعضاي دو خانواده را خوشحال مي کند اما در مناطق روستايي هند که سنت ها ريشه در تمامي ارکان زندگي انسان ها دارد، عاشق شدن به اين شکل هيچ جايي در خانواده ها و قبايل ندارد. در اين مناطق قول و قرار ازدواج دختر و پسر از سال ها قبل، توسط بزرگ ترهاي خانواده و ريش سفيدهاي ده گذاشته مي شود و اين قول و قرارها مهم تر از هر چيزي از جمله عشق و علاقه است. حال اگر کسي بخواهد پا روي اين سنت ها بگذارد، در بعضي از موارد بايد بهاي گزافي بپردازد. چنين عشق هايي در بسياري از موارد به قتل آنهايي که سنت ها را زير پا گذاشته اند، مي انجامد.

در اواخر جولاي بود که مائون بالاخره توانست با بنوال ازدواج کند، اما تنها سه ماه بعد توسط چند نفر از ساکنان روستاي دختر تکه تکه شد. آنها با داس و تبر به اين پسر جوان حمله کردند و آنقدر به او ضربه زدند تا وي ديگر هرگز نتوانست حرکت کند. حالا سه ماه از قتل اين جوان محجوب مي گذرد اما هيچ کس به جرم قتل او دستگير نشده است. به گفته والدين ودپال حتي هيچ کس هم به دليل قتل پسرشان مورد بازجويي قرار نگرفته است.

اين قتل ها که به «قتل هاي ناموسي» معروف هستند، هر چند وقت يک بار در ايالت هاي مختلف هند اتفاق مي افتد اما در هيريانا اين اتفاق بيش از ساير نواحي رخ مي دهد. هيريانا به خاطر قتل هاي ناموسي بسياري که در آن به وقوع مي پيوندد، مشهور است. اين پديده خصوصاً در ميان قوم «جات» که مائون و بنوال از آن بودند بيشتر رايج است. در اين ناحيه ريش سفيدان براي جوانان آينده روستا تصميم مي گيرند و معمولاً در اين تصميم گيري ها، کودکان دختر و پسر را بر اساس مصلحت ها، براي هم در نظر مي گيرند. زماني که اين کودکان بزرگ شوند بايد حتماً براساس قول و قرارها ازدواج کنند و اگر اين کار را نکنند، مجازات مي شوند. که اين مجازات ها انواع مختلف دارد. از جريمه کردن گرفته تا مرگ سزاي افرادي است که از اين قول و قرارها سرپيچي کنند.

هرچند ساختارهاي قانونمند و متمدن هم در اين جوامع وجود دارد اما بسياري از مسوولان و ماموران پليس هم براي حل مشکلات خود به ريش سفيدان مراجعه مي کنند تا آنها در مورد خاطيان تصميم بگيرند. در چنين سيستم بسته يي خانواده ها ترجيح مي دهند به جاي فکر کردن به خوشبختي فرزندان خود کاري کنند که دهان مردم بسته شود. مائون و بنوال به رغم آنکه مي دانستند چه اتفاقات تلخي مي تواند در انتظارشان باشد تصميم گرفتند با هم ازدواج کنند. آنها براي مدتي از سرنوشت خود فرار کردند و در شهرهاي شلوغ و پرجمعيت شب و روز خود را گذراندند. اما ريش سفيدان که از کار آنها عصباني بودند، تصميمي غيرانساني براي اين زوج جوان گرفتند. به خانواده اين دو نفر اطلاع داده شد که اگر اين دو به روستاي خود بازنگردند افرادي ديگر از اعضاي خانواده آنها به جاي آنها مجازات خواهند شد. مسار مائون مادر ودپال در اين باره مي گويد؛ «پسرم و عروسم به دهکده بازگشتند در حالي که فکر مي کردند بنوال کشته خواهد شد. اما اين پسر من بود که کشته شد.»

مجمع ريش سفيدان که مثل يک نهاد قرون وسطايي عمل مي کند، تمام تلاش خود را مي کند با خاطيان برخوردي جدي داشته باشد تا زمام امور از دست شان خارج نشود البته آنها علي الظاهر هيچ گاه دستور قتل افراد خاطي را صادر نمي کنند. سنگوان که يک استاد جامعه شناسي است در اين باره مي گويد؛ «نوعي نگاه در اين جوامع شکل گرفته که در آن بايد فرد خاطي کشته شود چرا که آنها فکر مي کنند در اين صورت وجهه روستايشان در ميان ديگران خراب خواهد شد. اگر پدر و مادري، دختر و پسر خود را به قتل برسانند مثل اين است که به وظيفه خود عمل کرده اند. و هيچ سرزنشي متوجه آنها نخواهد بود.»

قتل مائون مثل ده ها قتل ناموسي است که در مناطق روستايي هند صورت مي گيرد البته در بيشتر موارد زن و مرد هر دو به قتل مي رسند. پليس هند در بسياري مواقع در اين موارد سکوت مي کند و اگرچه پرونده هايي تشکيل مي شود اما با توجه به متحد بودن اهالي منطقه در مورد اين گونه مسائل و فاش نشدن جزييات قتل ها معمولاً پرونده ها بي نتيجه مي ماند. در بسياري از موارد پرونده ها اصلاً به مرحله بازجويي و تحقيق نمي رسد چرا که ماموران پليس مي دانند حتي اگر تلاش کنند هم به نتيجه يي نخواهند رسيد. پي چيدامارابان وزير داخلي ايالتي در مورد اين گونه حوادث مي گويد؛ «بدترين و ناجوانمردانه ترين جنايات به نام دفاع از ناموس صورت مي گيرد. اين باعث شرمساري ما است و باعث مي شود ما در قرن بيست ويکم سرمان را از خجالت به زير بيندازيم.»

در ششم آگوست يک زوج ديگر در هيريانا به همين شکل به قتل رسيدند. سه روز بعد از اين حادثه يک زوج ديگر در حالي که حلق آويز شده بودند در اين منطقه پيدا شدند. اما در هيچ يک از اين قتل ها فردي مجازات نشد. اين در حالي است که مسوولان هم اقدامي براي مقابله با اين ريش سفيدان انجام نمي دهند. کارشناسان بر اين باورند که سياستمداران هندي که به آراي روستاييان نياز دارند سعي مي کنند خود را رودرروي ريش سفيدان که مردم روستا احترام فراواني برايشان قائل هستند قرار ندهند. بنابراين اعتراضي به کارهاي آنها نمي کنند. سورش کومار که يک معلم است مي گويد پليس منطقه به اندازه کافي قدرتمند است اما او ريش سفيدان را قدرتمندتر از پليس مي داند. او گفت؛ «هيچ کس در اين دهکده هاي سنتي فکر نمي کند اعمال جنايتکارانه يي به وقوع مي پيوندد. آنها حتي از اين مساله خوشحال و راضي هم هستند.» کالديپ 19 ساله که در کالج تحصيل مي کند و در دهکده يي که مائون در آن زندگي مي کرده زندگي مي کند از اين دسته از افراد است. او مي گويد؛ «اگر من هم عاشق بشوم و با فردي که ريش سفيدان با آن مخالف هستند، ازدواج کنم کشته خواهم شد و اين مساله کاملاً درست است اين بخشي از فرهنگ ما است.»

پليس چند نفر را به خاطر قتل مائون دستگير کرد اما هيچ يک از آنها را مقصر تشخيص نداد. آنها حتي معتقدند قتلي صورت نگرفته است. مادر مائون که هنوز در سوگ پسرش عزادار است، مي گويد؛ «عدالت هرگز براي ما فقيران اجرا نخواهد شد.»

برگرفته از لس آنجلس تايمز

به اشتراک بگذارید:

قربانيان قتل‌های ناموسی در هند ۸۹/۱۱/۲۴

قتلهای ناموسی در ايران، فاجعه ای خاموش ۸۹/۹/۱۳

مربی كاراته بانوان به طرز فجيعی به قتل رسيد ۸۹/۹/۳

۵ سال زندان به جرم قتل فرزند ۸۹/۵/۶

قتل پدر خوانده با 800 قرص خواب آور ۸۹/۳/۱۲

قتل پانزده زن به دليل ناموسی در اهواز ۸۹/۳/۶

قتل دختر تغيير جنسيت داده در تهران ۸۹/۲/۷

مزاحمت برای زوج جوان با قتل پايان يافت ۸۹/۲/۴

قتل زن باردار توسط همسرش ۸۹/۱/۲۲

عاملان قتل در زندان زنان محاکمه شدند ۸۸/۱۲/۱۲