محققان معتقدند آزار و اذيت کودکان در بسياري از خانواده‌ها پنهان نگاهداشته مي‌شود. كودك آزاري اغلب در خانواده‌هايي اتفاق مي‌افتد كه از نظر اجتماعي بسيار منزوي بوده، دوستي نداشته و با ديگران نيز ارتباطي ندارند.

اين آزارها مي‌تواند صدمه‌اي جدي به كودكان وارد كند و يا حتي باعث مرگشان شود.پژوهش‌ها نشان مي‌دهد از هر 4 دختر و هر 8 پسر، يك نفر از آنها در سنين قبل از 18 سالگي مورد آزار قرار مي‌گيرند.

همچنين آمار ها حاکی از آنست سالانه يك كودك از هر 20 كودك، از نظر جسمي صدمه مي‌بيند.

والديني كه در دوران كودكي مورد آزار و اذيت قرار گرفته‌اند بيشتر امكان دارد كودكان خود را مورد آزار قرار دهند.استفاده از مخدرات و دارو مي‌تواند شمار كودك آزاري را افزايش دهدو نیز والديني كه بيش از حد انتقاد مي‌كنند، در روش‌هاي تربيتي و رعايت نظم بسيار خشن هستند،آنهايي كه براي كودكانشان خيلي كم يا زياد ابراز نگراني مي‌كنند و يا استرس بسيار زيادي دارند ممكن است در شمار والدين كودك آزار نيز قرار داشته باشند.

والدين كودك آزار اغلب قصد صدمه زدن به كودكان خود را ندارند. معمولاً آنها در هنگام عصبانيت كودكان خود را مورد ضرب و شتم قرار مي‌دهند. اينچنين والديني نياز به كمك حرفه‌اي روان‌شناسي دارند.

چگونگي مقابله با کودک آزاری
اگر حدس مي‌زنيد كه كودكي تحت آزار و اذيت قرار دارد با پزشك اطفال و مركز حمايت از كودكان تماس گرفته و از آنها كمك بخواهيد. پزشكان از نظر اخلاقي ملزم هستند، هرگونه نشانه‌هاي آزار كودكان و يا غفلت و بي‌توجهي نسبت به آنها را گزارش دهند.

حتي ممكن است در صورت لزوم شما را به درمانگران ديگري معرفي كنند تا هرگونه اطلاعات مورد نياز براي بررسي‌ها، جمع‌آوري شود. پزشكان حتي اگر لازم باشد، در دادگاه براي كسب حمايت براي كودكان، شهادت داده و در صورتي كه گمان كنند ممكن است كودكان تحت آزار جنسي قرار گيرند، دادخواست جنايي تنظيم خواهند كرد.

هر اقدامي كه طبيعتي آزار دهنده دارد بايد فوراً گزارش شده و براي رفع آن كمك گرفته شود.

تأخير در گزارش، شانس كودكان را براي بهبودي كامل كاهش مي‌دهد. اغلب اوقات كودكي كه با او بدرفتاري شده و يا مورد آزار قرار گرفته، افسرده شده و رفتارهاي خشونت‌آميز، گوشه‌گيري و يا خودكشي از او سر خواهد زد.

وقتي اين كودكان بزرگ مي‌شوند به مخدرات و دارو روي مي‌آورند و تلاش مي‌كنند به صورتي فرار كنند و يا اين كه آزار، اذيت و آسيبي كه از سوي ديگران ديده‌اند، انكار نمايند. تحمل آزار در دوران كودكي ممكن است در بزرگسالي به خودكشي و افسردگي منجر شود.اگر كودكي تحت آزار شديد قرار دارد، شايد شما تنها كسي باشيد كه مي‌توانيد به او كمك كنيد. در گزارش و اعلام اين آزار به افراد ذي‌صلاح درنگ نكنيد.

بي‌توجهي و تكذيب مشكلات، تنها اوضاع را وخيم‌تر مي‌كند. با اين كار شانس كودكان را براي بهبود كامل به شدت كاهش مي‌دهيد. در بيشتر اوقات، كودكاني كه تحت آزار و يا بي‌توجهي قرار مي‌گيرند، جراحات و صدمه‌هاي عاطفيشان بسيار شديدتر از جراحات جسميشان است. كودكاني كه با آنها بدرفتاري شود بيشتر خودكشي كرده و يا افسرده مي‌شوند.

از طريق برقراري ارتباط نزديك با اين كودكان، مي‌توان به ميزان جراحت‌هاي وارده از نظر عاطفي و جسمي پي برد. بزرگسالاني كه در كودكي تحت آزار قرار داشته‌اند، با مشكلات بيشتري مواجهند و رفتارهاي پر خطر در آنها بيشتر وجود دارد.

گفتنی است اگر شما حدس مي‌زنيد كه كودكي به نوعي تحت آزار قرار دارد بايد:
- كودك را به محلي امن و آرام ببريد.

- اطلاعاتي دقيق از چگونگي آزارهايي كه به او رسيده كسب كنيد.

- آرام باشيد و كودك را عصباني نكنيد.

- براي اين كه كودك آزارهايي كه ديده آشكار كند، به او اطمينان قلبي بدهيد تا باورتان كرده و تمامي اتفاقات را صادقانه بيان كند.

- به كودك بگوييد به او كمك مي‌كنيد و از ديگران نيز برايش كمك خواهيد گرفت.

- تمامي اطلاعاتي كه به دست آورده‌ايد، يادداشت كنيد.

- فوراً به مقامات مسئول در اين زمينه گزارش دهيد.
( در ایران شماره تماس 123 «اورژانس اجتماعی سازمان بهزیستی» گزارش های مربوط به کودک آزاری و خشونت های خانگی را دریافت می کند.)

برگرفته از جهان نيوز

مصالحه و سازش در پرونده‌های کودک‌آزاری ۸۸/۱۱/۲۰

افزایش نگران­ کننده کودک آزاری در ایران ۸۸/۹/۱۷

پدر کودک آزار بازداشت شد ۸۸/۱/۲۶

2 خواهر در شکنجه گاه پدر و نامادری ۸۷/۱۲/۲

چهارده سال کودک آزاری ۸۷/۱۱/۱۶

کودک دو ساله در کما ۸۷/۱۰/۱۵

حقوق زنان | | چاپ | eMail | ۸۸/۱۰/۲۲ : 12-01-2010