در ادامه اين تحقيق درباره كاركرد فضاهاي شهري آمده است: فضاهاي شهري به عنوان بستر زندگي و فعاليت شهروندان بايد بتوانند با توجه به شباهت‎ها و تفاوت‎هاي ميان افراد و گروه‎هاي سني و اجتماعي، جنسي، محيطي امن، سالم و پايدار و جذاب را براي همه افراد فراهم كنند و به نياز تمامي اقشار اجتماعي پاسخ مناسب بدهند و پاسخگوي حداقل نيازها باشند.

پژوهشگر دفتر مطالعات اجتماعي شهرداري مشهد در اين خصوص به رشد فعاليت‌هاي اجتماعي زنان و نسبت آن به جوامع شهري اشاره مي‌كند و مي‌گويد: آنچه مهم است تأكيد بر محيط فيزيكي و كالبدي شهر و تاثيرات آن نسبت به نقش و حضور اجتماعي زنان در شهر است. در حال حاضر كه شاهد روند روزافزون حضور زنان در محيط‎هاي كار و فعاليت اجتماعي شهر هستيم، كالبد شهر و ساختار آن، بايد پاسخگوي حضور گسترده آنان در فضاها و عرصه‎هاي مختلف سكونت، كار، حمل و نقل و ... باشد.

سميه ورشوي با اشاره به شرط لازم حضور بانوان در عرصه برنامه‌هاي شهري مي‎گويد: براي جلب مشاركت و فعاليت زنان در اجتماع، حمايت اجتماعي و افزايش اعتماد به نفس آنان، فراهم كردن امنيت براي حضور آن‎ها در اجتماع ضروري است. عدم امنيت زنان در فضاهاي شهري، مشاركت كامل آنان را در اجتماع محدود مي‎سازد و علاوه بر آسيب‎هاي رواني فرد بر خانواده‎ها، در نهايت بر كل جامعه تأثيرگذار خواهد بود.

وي در بخش نهايي متن پژوهشي خود به نتايج نبود امنيت براي زنان در سطح جوامع شهري اشاره كرده و مي‎افزايد: پيامدهاي منفي نبود امنيت براي زنان متعدد است و از آن ميان مي‌توان به مواردي همچون كاهش ظرفیت اقتصادی و تنگ‌تر شدن تعاملات با امكانات و موقعيت‌هاي شهري به جهت ترس از معضلات و ناامني‌هاي احتمالي اشاره كرد.

اين پژوهشگر اجتماعي پيشنهادهاي متنوعي براي رفع مسئله ناامني براي بانوان ارائه داده و مي‌گويد: مناسب سازي فضاهاي شهري به ویژه در ساعات شبانه،دقت در کاشت گیاهان و جلوگیری از ایجاد گوشه‎های پنهان و فاقد نظارت، بازنگری در شبکه‎های حمل ونقل عمومی با توجه به برآورد نیاز واقعی زنان و حجم بهره‎برداری آن‎ها، تامین تسهیلات دسترسی به ویژه تکمیل پیاده راه‌هاي امن و با عرض و کف‎سازی مناسب، می‎تواند تسهیلات مورد نیاز را در اين بخش ايجاد كند.

به اشتراک بگذارید: