نيم قرن بعد در سال 1908 حزب سوسياليست آمريكا طی بيانيه‌ای درخواست كرد كه يك روز معین از سال به اعتراضات زنان برای كسب حق رأی اختصاص يابد. در 8 مارس همان سال زنان (عمدتاً) كارگر آمريكايی به ياد 8 مارس 1857 به راهپيمايی در خيابان‌ها پرداختند كه اين بار نيز با سرکوب پليس مواجه شدند.

در سال 1910 لئويس زيئتز، نمايندۀ یکی از احزاب سوسياليست آمريكا، در كنفرانسی كه در كپنهاك با شرکت بیش از صد زن مبارز از 17 کشور برگزار ‌گردید، پيشنهاد نامگذاری يك روز معین در سال به عنوان روز جهانی زن (با محوريت موضوع حق رأی) را مطرح ساخت كه كلارا زتكسين، عضو حزب سوسيال دموكرات آلمان، اين جريان را پيگری نمود. اين پيشنهاد در سال 1911 در انترناسيونال دوم نیز پذيرفته شد.

در سال 1911 اولين روز بين‌المللی آزادی زنان در آلمان، اتريش، دانمارك و سوئيس در روز 19 مارس برگزار گردید. خواسته‌های معترضان حول محور كسب حق رأی، لغو تبعيض شغلی و حق تحصيل و آموزش و دستمزدهای برابر با مردان دور می‌زد. در اتريش تظاهراتی عظيم با شركت 30000 نفر برگزار شد، كه به درگيری با پليس انجامید. با آغاز جنگ اول جهانی وقفه‌ای در مبارزات زنان پدید آمد و در سال 1915 تنها در کشور نروژ مراسم روز زن برگزار گردید. آن پس، روز 8 مارس تا سال‌های بسيار فقط در تقويم كشورهای سوسياليستی جای داشت، اما با ظهور موج دوم فمينيسم در كشورهاي اروپايی و آمريكايی، رفته رفته اين روز در سطح جهانی به رسميت شناخته شد. و سرانجام در سال 1977 سازمان ملل متحد 8 مارس را رسماً روز جهانی زن ناميد.

حقوق زنان | | چاپ | eMail | ۸۸/۱۲/۱۷ : 08-03-2010