خشونت خانگی در ارمنستان تنها در محیط خانه صورت نمی‌گیرد، بلکه جامعه، ادارات دولتی و سیاستمداران به ویژه در رابطه با امور مربوط به خانواده در آن دخیل هستند. زنانی که قربانی خشونت واقع می شوند، معمولا از درخواست کمک شرم دارند. حتی اگر این کار را بکنند از سوی همسایه‌ها، اعضای خانواده و دوستان مورد سرزنش قرار می‌گیرند. شکایات زنان پیگیری نمی‌شود و ادارات و دادگاه‌ها سعی در منصرف کردن زنان از شکایت خود دارند.

در ارمنستان هنوز هیچ قانونی نیست که خشونت خانگی را به طور مستقیم تحت تعقیب قانونی قرار دهد. در این رابطه لایحه‌ای وجود دارد که هنوز به تصویب نرسیده است. طبق قوانین عمومی جزایی در این کشور تنها در موارد خاص و جرم‌های سنگین، مجرم خشونت خانگی مجازات می‌شود.

به دلیل نرخ بالای بیکاری، کمبود فضای سکونت و حمایت‌های اجتماعی و فقر زنان تنها و یا طلاق گرفته، بسیاری از این زنان با این که در معرض خشونت خانگی قرار دارند، اما قادر به ترک منزل و بهبود وضعیت خود نیستند.

گرتا باغداساریان یکی از زنان ارمنستان است که مورد خشونت خانگی واقع شده است. وی پس از سال‌ها تحمل خشونت از سوی همسر خود، سرانجام وی را در سال 2001 ترک می‌کند، اما تاکنون هیچ اقدام قانونی علیه همسر سابقش صورت نگرفته است.

باغداساریان در سال 1989، زمانی که دختر جوانی بود، مورد تجاوز قرار می گیرد. مرد متجاوز پس از خبردار شدن از حاملگی با وعده‌ی ازدواج او را به دهکده‌ای دور که پدر و مادرش در آن زندگی می‌کردند، می‌برد. او در راه پس از طی یک مسافت طولانی با پای پیاده سقط جنین می‌کند، در همان حال مرد او را به باد کتک می‌گیرد و حتی آب آشامیدنی را هم از او دریغ می‌کند. باغداساریان جان سالم به در می‌برد اما 11 سال پس از آن نیز با مرد زندگی کرده و در این مدت دائما در معرض تجاوزات و ضرب و شتم وی قرار می گیرد. باغداساریان در مصاحبه با امنستی اینترنشنال در سال 2008 در پاسخ به این سوال که چرا در طول این مدت نزد پلیس شکایت نکرده بود، می‌گوید: اصلا چنین چیزی به فکرم نرسید. علاوه بر آن از عواقب چنین کاری می‌ترسیدم.

در سال 2001 شوهر باغداساریان وی را با یک بیل کتک می زند، پای باغداساریان در اثر ضربات شکست و دچار ضربه‌ی مغزی می شود. وی در سال 2002 در حالی که مادر دو فرزند بود و در اثر خشونت مرد معلول شده بود، همسرش را ترک می گوید. وکیل وی معتقد است شکایت باغداساریان به نتیجه نمی‌رسد، چرا که گواهی پزشکی به عنوان مدرک در دادگاه‌های ارمنستان مورد پذیرش قرار نمی‌گیرد. پس از طلاق، شوهر سابق نام هر دو پسرشان را از ثبت احوال درمی‌آورد و به این ترتیب آنان را از هر گونه حقوق شهروندی محروم می‌کند.

سازمان عفو بین‌الملل در ماه مارس سال جاری کمپینی در رابطه با مبارزه با خشونت خانگی علیه زنان در ارمنستان به راه انداخت و در اطلاعیه‌ای که در این مورد صادر شد، درخواست‌های زیر را عنوان کرد:

تصویب قانونی علیه خشونت خانگی
- ایجاد خانه‌های زنان، مراکز مشاوره و خط‌های تلفن ضروری

- بهبود آموزش کارمندان پلیس، ادارات تعقیب جزایی، دادگاه‌ها و سازمان‌های بهداشت

- آموزش جامعه برای از بین بردن پیشداوری‌ها

برگرفته از شهرزادنيوز

خشونت فیزیکی علیه زنان موسیاه موسکو ۸۹/۱/۱۱

تبعیض، خشونت است ۸۹/۱/۷

دلايل افزايش خشونت در بين زنان است ۸۸/۱۰/۱۲

ضرب و شتم زنان برزيلی توسط شوهرانشان ۸۸/۹/۱۶

خشونت علیه زنان از نگاه و نظر زنان ۸۸/۹/۱۰

تلاش برای مبارزه با خشونت جنسی علیه زنان ۸۸/۹/۶

زنان تركيه‌ای، هدف خشونت ۸۸/۸/۲۲

از هر 5 زن 1 نفر مورد خشونت مردان ۸۸/۸/۲۰

منع خشونت عليه زنان در افغانستان ۸۸/۶/۲۲

خشونت خانوادگی است، دخالت ممنوع ۸۸/۴/۱۸

حقوق زنان | | چاپ | eMail | ۸۸/۱۲/۲۵ : 16-03-2010