ميل مبهم سوئيسی ها به خودکشی
رهبر يک انجمن ياري براي خودکشي در سوئيس گفت، به دنبال يافتن مجوز قانوني براي کمک به يک زن کانادايي و ديگر افراد سالم نظير او است که قصد کشتن خود را دارند. انتشار اين خبر، بار ديگر موجب بالا گرفتن بحث هاي موافقان و مخالفان کمک به خودکشي در جوامع اروپايي شد.
«بتي کومبايز» پيرزن اهل ونکوور کانادا در نظر دارد، همراه شوهر خود که از بيماري قلبي رنج مي برد، اين دنيا را ترک کند.
«لادويج مينلي» رهبر انجمن «ديگنيتاس» در سوئيس، با ارسال اي ميلي به زوج مذکور اطلاع داده است که سرگرم رايزني با مسوولان محلي شهر زوريخ، جهت اعطاي مجوز به پزشکان، به منظور تجويز داروي منجر به مرگ به افراد داوطلب است. وي که خود يک وکيل حقوق بشري است، اعلام کرده، ترجيح مي دهد در همان سطح به تلاش خود ادامه دهد، اما در صورت لزوم درخواست خود را از طريق دادگاه زوريخ يا حتي دادگاه عالي سوئيس پيگيري خواهد کرد.
وي در نامه خود خطاب به زوج مذکور تاکيد کرده است، مبارزه ما به خاطر شخص معيني نيست، اما اگر موفق شويم شامل حال شما نيز خواهد شد. با اينکه آنان حاضر به مصاحبه با رسانه هاي گروهي نيستند، اما در سال 2007 با شرکت در يک فيلم مستند با عنوان « توريست هاي خودکشي» که توسط فيلمساز برنده اسکار John Zaritsky ساخته شد، از تلاش هاي اوليه خود براي عضويت در گروه خودکشي خبر دادند.
در آن برنامه خانم کومبايز در پاسخ به اين سوال که چرا با وجود سالم بودن، قصد کشتن خود را دارد، گفته بود؛«از اولين روز ازدواج، همسر من همه زندگي من بوده است. من دو دخترمان را دوست دارم، اما همسرم را بيشتر دوست دارم و نمي توانم به زندگي خود بدون او ادامه دهم. وقتي ما از وجود انجمن خودکشي در سوئيس خبردار شديم، با خود گفتيم چه راهي بهتر از اينکه با هم و دست در دست هم بميريم؟،»
فيلم مستند مذکور، يک سال پيش، از طريق شبکه CTV کانادا پخش شد و طي آن صحنه هايي از ملاقات زوج مذکور با پزشک سوئيسي نشان داده شد که وي حاضر به تجويز دارو به هيچ يک از آنان نشد. در آن سال پزشک مزبور معتقد بود حتي بيماري قلبي آقاي کومبايز نيز براي مردن زودهنگام کافي نيست.اين گزارش همچنين حاکي است، در حالي که کمک به خودکشي در کشورهايي نظير کانادا و بسياري از ممالک غربي، جرم به حساب مي آيد، اين امر در سوئيس قانوني است و آقاي مينلي از طرفداران محلي قانون مذکور، با تشکيل انجمن خودکشي، داوطلبان ساير کشورها را نيز مي پذيرد. اگر چه در ابتدا اين قانون براي افراد با بيماري بسيار سخت به تصويب رسيده اما وي معتقد است، همه کساني که در زندگي به دلايلي به بن بست رسيده و در عين حال از توانايي ذهني براي تصميم گيري برخوردار باشند، بايد اجازه چنين انتخابي را داشته باشند.
اين انجمن بيش از 10 سال پيش در زوريخ تاسيس شده و سالانه حدود 200 نفر به کمک آنها خودکشي مي کنند. از زمان تاسيس اين گروه در سال 1998 حدود 900 بيمار صعب العلاج خارجي از خدمات آن بهره مند شده و دست به خودکشي زده اند. هزينه هر خودکشي موفق سه هزار پوند است. از سوي ديگر خانم «مارگارت سامرويل» استاد اخلاق دانشگاه مک گيل کانادا در اين زمينه گفت، تعميم دادن اين کمک به افراد سالم، مي تواند باعث بروز اعتراض و مخالفت افکار عمومي با کليت موضوع شود.
وي افزود؛«ما با اين کار، ارزش و جايگاه مرگ و زندگي را پايين مي آوريم و جنبه معنوي مرگ خدشه دار مي شود.»وي اضافه مي کند، برخي مي خواهند پس از مرگ همسرشان، خود نيز به او بپيوندند و اين به خاطر احساس شديد تنهايي است. اما اين موقعيت بسيار حساسي است. وي خاطره يي را از يک کنفرانس نقل مي کند که طي آن پزشکي از سوئيس درباره کمک خود براي مردن پيرزني ياد کرد که اصرار داشت بعد از مرگ همسرش زنده نماند. من از او پرسيدم آيا کسي پيشنهاد نکرده بود به جاي اين کار، براي آن پيرزن يک گربه بخريد، وي گفت نه، اما حالا که فکر مي کنم مي بينم ايده جالبي مي توانست باشد، در عين حال آقاي مينلي در يک کنفرانس تاکيد کرده 70درصد اعضاي انجمن خودکشي، با وجود اطلاع از امکانات موجود، تاکنون از استفاده از آن خودداري کرده اند، اما به هر حال ما بايد همواره براي موارد مشابه زوج مذکور آماده باشيم و داوطلبان را از مخالفت هاي پدرسالارانه پزشکي، دولتي يا مذهبي رهايي بخشيم،
دو مورد از مشهورترين خودکشي هايي که در کلينيک هاي خودکشي سوئيس صورت گرفته مي توان به موارد زير اشاره کرد:
دانيل جيمز؛ اين بازيکن سابق تيم ملي راگبي انگلستان در نتيجه يک حادثه دچار معلوليت شديدي شد. او که براي ادامه زندگي به مراقبت 24ساعته نياز داشت از پزشکان خواست به زندگي اش خاتمه دهند. اما با اين مساله موافقت نشد. در نهايت دانيل و خانواده اش سپتامبر گذشته به يک کلينيک خودکشي در سوئيس رفتند و در آنجا دانيل به زندگي اش خاتمه داد. خانواده جيمز در راه بازگشت به انگلستان با انتقادهاي فراواني مواجه شدند.
کريگ اورت؛ اين پروفسور با مرگ خودخواسته اش که به صورت زنده از يک برنامه تلويزيوني پخش شد جنجال هاي فراواني ايجاد کرد. او که به يک بيماري لاعلاج مبتلا بود در يک کلينيک خودکشي پس از بوسيدن همسرش و خداحافظي از او محلول کشنده يي را سر کشيد و به زندگي اش پايان داد.
در همين زمينه:
تمایل کمتر زنان به خودکشی ۸۹/۱/۷
گزارشی از خودکشی زنان در کردستان ۸۸/۱۲/۲۲
خودکشی و مرگ سه زن در کردستان ۸۸/۱۲/۸
زن انگلیسی به خودکشی دخترش کمک کرد ۸۸/۱۰/۳۰
خودكشی زن جوان ۸۸/۱۰/۱
زنان چهار برابر مردان خودکشی میکنند ۸۸/۹/۲۳
نجات زنی جوان از بالای يک برج ۸۸/۸/۲۱
علائم خودکشی چیست؟ ۸۸/۴/۲
خودكشی دختر برای فرار از تعرض ۸۸/۱/۲۴
نگاهی به عوامل موثر در خودکشی زنان ۸۷/۱۲/۷
برداشت خانمها از هدايای شما
توهم ماسک توخالی|
|
|
|
- نتيجه استفاده از پستانک در كودكان
- مداد ابروی مخصوص برای ابروهايتان
- چاق ترین نوزاد جهان در امریکا به دنیا آمد
- تن فروشی دختران ایرانی در مالزی
- میانگین سن ابتلا به سرطان سينه در ایران
- آیا زنان در انتخابات مجلس شرکت میکنند؟
- موتسارت شعر درگذشت
- زنان ژاپنی و افت بیسابقه میزان بارداری
- کاهش استرس با رنگها
- رشد 17 درصدی طلاق در يزد
- رکورد زندگی مشترک شکسته شد
- گردو، درمان کننده سرطان سینه
- گفته های معتمدآريا بهنگام دريافت جایزه هانری لانگوا
- مردان زودتر از زنان آلزایمر میگیرند
- تشخيص سرطان سينه از روی تار مو
برای فرستادن ديدگاه يا نظر خود لطفا اينجا کليک کنيد
آدرس پست الکترونيکی
info [at] IranPressNews [dot] com
گذر از فيلترينگ با کمک گوگل










