اين دختر در شکايتش گفت؛ داشتم از سر کار به خانه برمي گشتم که سوار يک خودروي مسافرکش شدم. به جز راننده دو نفر ديگر نيز سوار خودرو بودند. من فکر کردم آنها مسافر هستند. چند دقيقه يي از سوار شدن من گذشته بود که يک دفعه احساس کردم راننده از مسير منحرف شد. از او توضيح خواستم و جواب داد مي خواهد از راه ميانبر برود. اما رفتار سه مردي که در خودرو بودند طوري بود که من به آنها شک کردم. متوجه شدم آنها با هم هستند و نقشه يي دارند.

دختر جوان ادامه داد؛ خواستم از خودرو پياده شوم. با فريادهايم از راننده خواستم هرچه زودتر خودرو را متوقف کند. او اين کار را نکرد و در نهايت داخل يک باغ پيچيد. دو نفر از سرنشينان خودرو من را آزار دادند و بعد رهايم کردند. آنها تهديد کردند اگر در اين باره به کسي حرفي بزنم مرا خواهند کشت.

دختر جوان در ادامه نشانه هايي را از خودروي متهمان در اختيار پليس قرار داد و بلافاصله بعد از اين شکايت ماموران تحقيقات خود را آغاز کردند. آنها موفق شدند خودرو را شناسايي و از طريق پلاک ماشين صاحب آن را پيدا کنند. مالک خودرو به ماموران گفت شب حادثه ماشين دست يکي از دوستانش بوده است و او از ماجراي تعرض به دختر جوان هم اطلاعي ندارد. بنابراين داريوش پسر جواني که گفته مي شد روز حادثه راننده اتومبيل متهمان بود، دستگير شد. وي در اعترافاتش گفت؛ روز حادثه من و دوستانم مي خواستيم کمي در خيابان ها گردش کنيم. اصلاً قرار نبود کسي را سوار ماشين کنيم.

زماني که در خيابان مي رفتيم چشم مان به دختري افتاد. مرتضي- يکي از دوستانم- به من گفت دختر جوان را سوار کنيم و کمي سر به سرش بگذاريم. من اصلاً تصور نمي کردم مرتضي قصد تعرض به دختر جوان را داشته باشد. پيشنهاد او را قبول کردم. دختر جوان را سوار کرديم. من مسيري را مي رفتم که مرتضي و حسين به من مي گفتند. در راه دختر جوان متوجه رفتار غيرعادي من شد و شروع به داد و فرياد کرد. خيلي ترسيده بودم. نمي دانستم بايد چه کنم. مرتضي مسير را به من مي گفت و من هم مي رفتم. او در هاي ماشين را قفل کرده بود. دختر جوان نمي توانست از خودرو خارج شود. ما داخل باغي پيچيديم. مرتضي و حسين دختر جوان را از اتومبيل پياده کردند. من بيرون از باغ ايستاده بودم. چند دقيقه بعد آمدند و به من گفتند سريع حرکت کن. بعد هم دختر جوان را کنار جاده يي رها کردند.

وي ادامه داد؛ وحشت زيادي داشتم و نمي دانستم بايد چه کنم. مي ترسيدم اگر موضوع را به پليس خبر بدهم خودم هم گرفتار شوم، به همين خاطر سکوت کردم.

با همکاري داريوش دو جوان ديگر دستگير شدند. آنها ابتدا جرم شان را انکار کردند اما زماني که متوجه شدند داريوش همه چيز را گفته است لب به اعتراف گشودند. در اين ميان حسين- يکي از متهمان- مدعي شد به دختر جوان تعرض نکرده است اما مرتضي به جرمش اقرار کرد و گفت؛ زماني که دختر جوان فرياد زد و با فحاشي سعي کرد به من حمله کند، تصميم گرفتم از او انتقام بگيرم، به همين خاطر هم داريوش را وادار کردم وارد باغي در اطراف فرديس کرج شود و در آنجا بود که دختر جوان را مورد تعرض قرار دادم. پرونده براي بررسي بيشتر به شعبه 79 دادگاه کيفري استان تهران فرستاده شد و دختر جوان در جلسات محاکمه تاکيد کرد حسين نيز به او تعرض کرده است. با توجه به شواهدي که در پرونده وجود داشت حسين و مرتضي به جرم تعرض به دختر جوان به اعدام محکوم شدند. با اعتراض اين دو متهم پرونده به ديوان عالي کشور رفت و در آنجا نيز حکم مورد تاييد قرار گرفت. با اين حال حسين همچنان به اعتراضات خود ادامه مي داد.

وي با ارسال نامه يي به دادستاني کل کشور ادعاي سابق خود را تکرار کرد و گفت دختر جوان را مورد تعرض قرار نداده است. در همين حين دختر جوان نامه يي خطاب به دادستاني نوشت و بالاخره اعلام کرد ادعاي حسين حقيقت دارد. او در اين نامه نوشت؛ زماني که مرتضي مرا کشان کشان به سمت محل حادثه مي برد حسين هم آنجا بود. هرچه به او التماس کردم کمکم کند، توجهي نکرد. مرتضي من را مقابل چشمان او مورد آزار قرار داد. من هم براي اينکه از وي انتقام بگيرم او را متهم به تعرض کردم، هرچند هنوز هم معتقدم اگر به من کمک مي کرد حالا در اين شرايط نبودم.

با توجه به اين نامه راي صادره در دادستاني کل کشور نقض شد و حسين يک بار ديگر تحت محاکمه قرار گرفت. وي به دليل همکاري با دوست متجاوزش به زندان محکوم و از سويي ديگر پرونده مرتضي براي استيذان نزد رئيس قوه قضائيه فرستاده و راي صادره تاييد شد و اين متهم با ارسال پرونده به واحد اجراي احکام در ليست اعداميان قرار گرفت.

خبر | | چاپ | eMail | ۸۸/۴/۱۲ : 03-07-2009