اما آنچه مهم است، این است که کودکان در نخستن سال تولد بیشتر با رنگ محیط ارتباط برقرار کرده و محیط را از روی رنگ آن تشخیص می‌دهند. بنابراین اگر دیوارها رنگ خاصی نداشته و سفید باشند، کودک تنها تحریکات بصری مورد نیاز را دریافت نمی‌کند.

نباید فراموش کرد رنگ سفید رنگ پاکی، تمیزی و سرد است. این رنگ باعث می‌شود هر چقدر اتاق کودک بهم‌ ریخته باشد، شلوغی زیادی نشان نداده و اتاق تمیز و بزرگ به نظر برسد.

اما به هر حال این رنگ خنثی برای تحریکات بصری کودک چندان مناسب نیست؛ بنابراین والدینی که تمایل به رنگ زدن دیوارها ندارند، می‌بایست رنگ کمد، تخت و سایر وسایل داخل اتاق کودک را به گونه‌ای انتخاب کنند که تحریکات بصری برای او به همراه داشته باشد.

نوزاد در ماه‌های نخست تنها در تختخوابش گذاشته شده و او توانایی حرکت نداشته و در نتیجه نمی‌تواند محیط پیرامونش را خوب مشاهده کند.

بنابراین کودکی که در تختخواب قرار می‌گیرد، بهتر است اسباب‌بازی‌های رنگی بالای تختش نصب شده تا تحریک رنگ‌ها را بیشتر حس کند و در نتیجه حرکات ابتدایی خود را برای کشف محیط آغاز کند. اتاق خواب فاقد تحریکات محیطی، کودک را غیرخلاق می‌سازد.

دانش زندگی | | چاپ | eMail | ۸۸/۱۰/۲۶ : 16-01-2010