خلاصه ماجرا این است که بر روی کارون ، سدی ساخته اند به نام گتوند. این سد ، محصول مشترک دولت های سیدمحمدخاتمی و محمود احمدی نژاد است و قرار بود مشکل آب استان خوزستان را برای همیشه حل کند.

اما در همان زمانی که این سد در حال ساخت بود ، کارشناسان و بسیاری از رسانه ها ، مدام هشدار می دادند که وجود توده های عظیم نمکی در پشت این سد ، باعث می شود آب دریاچه پشت سد ، شور شود.

با این حال ، دولتی ها که گویا فقط به فکر این بودند که هر چه سریعتر سد را به اتمام برسانند و آن را به نام خود ثبت کنند ، زیر بار این کارشناسی های مستقل نرفتند و مدعی شدند که فکر همه جا را کرده اند و سد ، تا 100 سال آینده مشکلی نخواهد داشت. آنها حتی ادعا داشتند که همه کارشناسان بر بی مشکل بودن توده های نمک "اجماع" دارند!

اینک اما بعد از آن که سد گتوند آبگیری شد ، دولتمردان و مشخصاً مسؤولان وزارت نیرو که متولیان مستقیم این سد هستند تازه متوجه شده اند که آنچه منتقدان می گفتند درست بوده است و آب سد ، در حال شور شدن تدریجی است و این شوری ، به ویژه در سطوح زیرین آب ، به شدت غلیظ است ، گو این که دریاچه آب شور و البته خشک شده ارومیه را به خوزستان برده باشند!

جالب اینجاست که در مراحل پایانی پیش از آبگیری سد ، مسوولان دولتی برای این که پیش منتقدان کم نیاورند ، با صرف هزینه ای بالغ بر 50 میلیارد تومان ، لایه ای از رس را به عنوان "پتوی رسی" بر روی توده های نمک کشیدند تا به خیال خود ، بین نمک ها و آبها ایجاد حائل کنند ولی از این خلاقیت دولتی ، نتیجه ای جز هدر رفت همان 50 میلیارد تومان نیز حاصل نشد و اینک ، نمک و آب در پشت سد این دریاچه به هم پیوسته اند تا یک فاجعه زیست محیطی در جنوب غربی ایران شکل دهند و کلکسیون انهدام محیط زیست ایران را تکمیل کنند.

نمک ، البته تنها مهمان ناخوانده دریاچه سد گتوند نیست و برخی اخبار از نشت نفت به این مجموعه نیز حکایت دارند تا داستان آلودگی به اوج خود برسد!

این وضعیت باعث می شود آب شیرین و گوارای کارون ، تبدیل به آبی شور شود و کشاورزی منطقه را نابود کند کما این که از هم اکنون نیز اهالی برخی روستاهای اطراف سد شکایت کرده اند که آب هایشان شور شده است و در این میان ، مقاماتی که می گفتند تا 100 سال دیگر مسکلی نخواهیم داشت ، خفقان گرفته اند.

این ماجرا از شاهکارهای قرن خواهد بود که در کشوری ارقام کلانی را هزینه نمایند تا آب شیرین را تبدیل به آب شور کنند و زمین های کشاورزی شان را نابود نمایند و نهایتاً به این نتیجه برسند که باید آب سد را تخلیه کنند کما این که رئیس سازمان بازرسی اعلام کرده است:«مساحت زیادی از اراضی زیر کشت در این مناطق وجود دارد که با چند بار آبیاری شدن با آب شور، تبدیل به نمک زار می‌شود و ما این مسئله را به وزارت جهاد کشاورزی گزارش داده‌ایم که یا باید در این فصل آبی، سد را تخلیه کند یا باید فکری به حال کشاورزی منطقه کند.»