به گزارش رادیو آلمان، محمدتقی حسن‌زاده، رییس مرکز مطالعات وزارت ورزش و جوانان ایران به خبرگزاری مهر می‌گوید که افسردگی شایع‌ترین اختلال روانی میان نسل جوان ایران است و سهم جوانان در این بیماری به ۱ / ۳ درصد می‌رسد.

حسن‌زاده اعلام کرده که تحقیقی با موضوع عوامل مختلف روانی، بین ۲۵۰۶ جوان به عنوان جامعه آماری صورت گرفته که ۶۰۶ نفر آنها در مقطع پیش دانشگاهی و بقیه دانشجو بوده‌اند.

از این جوانان در مورد ترس از بیماری، افسردگی، وسواس اجباری، اضطراب، خصومت و پرخاشگری، شکایت جسمی، روان‌پریشی و حساسیت در روابط متقابل سوال شده است.

به نقل از حسن‌زاده، نتیجه این تحقیق نشان می‌دهد که شایع‌ترین اختلال روانی بین نسل جوان افسردگی است. سایر اختلالات به ترتیب شامل خصومت و پرخاشگری ۹ / ۲ درصد، تفکر پارانوئیک (کج‌خیالی و وهم ) ۷ / ۲ درصد، وسواس ۴ / ۲ درصد، حساسیت در روابط متقابل ۹ / ۱ درصد، روان‌ پریشی ۱ / ۲ درصد و ترس ۹ دهم درصد بوده‌اند.

رییس مرکز مطالعات وزارت ورزش و جوانان ایران تاکید کرده که تفاوت معناداری میان دختران و پسران در نتایج این تحقیق دیده نمی‌شود اما دختران بیشتر از پسران مبتلا به افسردگی هستند و نزد پسران اختلال تفکر پارانوئیدی بیشتر است. او یادآوری کرده که این اختلالات ریشه‌ در آسیب‌های اجتماعی دارند.

طبق داده‌های آماری، دومین بیماری رایج در ایران پس از بیماری‌های قلب و عروق، اختلا‌ل‌های روانی هستند. دبیر انجمن روانپزشکان ایران در سال ۱۳۸۶ در همایش سالانه این انجمن گفته بود که وضعیت اقتصادی و اجتماعی افراد در بروز بیماری‌های روانی بسیار موثرند.

جامعه‌شناسان نیز می‌گویند که رواج اضطراب، افسردگی، انزوا و بی‌عملی یا پرخاشگری و ستیزه‌جویی، در اغلب موارد ناشی از ناروایی‌ها و نابسامانی‌های اجتماعی هستند.

فرید براتی، سرپرست گروه کارشناسان ستاد ساماندهی بیماران روانی در سال ۱۳۸۶ در گفتگو با ایسنا تاکید کرده بود که ۶۵ درصد افسردگی‌ها در ایران ناشی از مسائل اجتماعی هستند، نه جسمی/روانی یا زیست‌شناختی.

دکتر فرامرز قره‌باغی، جامعه‌شناس و استاد دانشگاه پیش از این به دویچه‌وله گفته بود که اجبارهای اجتماعی و اقتصادی برای قراردادن افراد در چارچوبی ایدئولوژیک و از پیش تعیین‌شده یکی از مهم‌ترین دلایل به هم خوردن تعادل روحی افراد هستند: « بسیاری از روی مصلحت در بیرون از خانه با ایدئولوژی حاکم دست به سازش می‌زنند و تظاهر می‌کنند. مثال رعایت حجاب عمومی‌ترین نمونه است که چون اجباری است همه از آن تبعیت می‌کنند در حالی‌که این تبعیت به معنای قبول آن نیست.»