پساب کشتارگاه پای زمینهای کشاورزی شهرری

پس از گذشت هزار روز از شکایت اهالی خیرآباد از توابع شهر ری و محیط زیست به دلیل ورود خون آبه و آلودگیهای کشتارگاه مرغ به داخل قنات روستا و زمینهای کشاورزی هنوز قوه قضائیه نتوانسته آلوده بودن آب را محرز و حکم صادر کند این در حالی است که آلودگی آب با چشم غیر مسلح مشخص است.
به گزارش خبرنگار مهر، در حالی پایتخت هر روز به سوی شکوفایی و نو شدن پیش می رود که حاشیه های تهران همچنان از چشم مسئولان به دورمانده و روستائیان با مشکلات بزرگی دست و پنجه نرم می کنند.

بعد از انتشار گزارش مشرح مهر در مورد وضعیت زیست محیطی، درمانی، آموزشی و فرهنگی روستای عظیم آباد در حاشیه شهر تهران و بی تفاوتی مسئولان نوبت به روستای خیرآباد رسید که اهالی روستا از وضعیت رسیدگی مسئولان گلایه دارند.

روستای خیرآباد روی خط قرمز قرار دارد. یعنی چند قدم آن طرف تر وارد منطقه 19، دو قدم پایین تر وارد منطقه 20 و یک کم بالای روستا برویم وارد منطقه شهرداری باقر شهر شده ایم. همین قرار داشتن روی خط قرمز موجب شده تا مسئولان به بهانه های مختلف حتی به خودشان زحمت بازدید از روستا و گفتگو با اهالی را ندهند.

خیر آباد با قدمتی 300 ساله رسما جزو منطقه 20 محسوب می شود و دارای 150 خانوار ایرانی و 30 خانوار افغانی و در مجموع 600 نفر جمعیت دارد که آدرس آن دقیقا خیابان قم بعد از سه راه بهشتی و کارخانه ایران ترانسفو، سه راه پالایشگاه تهران است.

اهالی روستا قبلا به شغل دامداری مشغول بودند که چند سالی است بر اثر برخی اتفاقات دامداری از روستا جمع شده و بیشتر اهالی به کارهای خدماتی و کشاورزی مشغول به کار هستند. یکی از زیباترین و قدیمی ترین بناهای میراث فرهنگی این روستا قنات است که چند سالی است مورد تجاوز برخی سودجویان قرار گرفته است.

اهالی روستای خیرآباد در گفتگو با خبرنگار مهر در مورد مشکلات روستا گفتند: متاسفانه بوی بد تعفن و آلودگی آب قنات سلامت کودکان ما را تهدید می کند. حتی احتمال ابتلا به وبا هم در روستا وجود دارد. سوال کردم دلیل آلودگی آب چیست؟ اهالی من را به سمت قنات برده و نشان دادند که آب قنات قرمز است. در مورد قرمزی آب سوال کردم و آنها گفتند: کشتارگاه ری طیور آب فاضلاب خود را به سمت قنات خالی می کند و همین آب لجن و خونابه از راه قنات وارد روستا و بعد وارد زمینهای کشاورزی ما می شود.

ماجرای کشتارگاه مرغ و آلودگی آب قنات "خیرآباد"

بر اساس این گزارش، از ناهید گل محمدی دهیار جوان روستای خیر آباد در مورد علت این موضوع و اقدامات انجام شده سوال کردم که در گفتگو با خبرنگار مهر گفت: اهالی روستای خیرآباد در 30 اردیبهشت ماه سال 88 طی نامه ای به شورای اسلامی روستای خیرآباد اعلام کردند که این کشتارگاه املاح و خون آبه های کشتار خود را به داخل قنات رها می کند. شورای اسلامی هم موضوع را پیگیری کردند.

همچنین شهرداری باقرشهر هم وارد ماجرا شد و در تاریخ 11 شهریور ماه همان سال با تشکیل کمیسیون ماده 20 اعلام کرد: این کشتارگاه در صورت ادامه تخلفات خود تعطیل و پلمپ می شود.

بعد از تشکیل دهیاری در خیرآباد اولین اقدام ما طرح موضوع با محیط زیست ری بود که محیط زیست هم در تاریخ 26 ابان ماه 89 از کشتارگاه به جهت ایجاد آلودگی زیستی آب و خاک شکایت کرد.

در نامه های متعدد از سوی محیط زیست شهرستان ری به کشتارگاه ری طیور در تاریخ 29 آذرماه 89 آمده است: با توجه به بررسیهای کارشناسی سیستم تصفیه آن واحد اصولی نبوده و باید از تخلیه پساب به قنات جلوگیری شود در غیر این صورت این واحد تعطیل خواهد شد.

همچنین در تاریخ 17 بهمن ماه 88 محیط زیست نامه ای به کبیری معاون انتظامی فرمانداری شهرری ارسال کرده و می گوید: این کشتارگاه استاندرد زیست محیطی ندارد.

وقتی قاضی پرونده عوض شد

این ماجرا ادامه داشت و پرونده سر از دادگستری کهریزک در آورد. پرونده به کلاسه 1-199-200-168 در شعبه 101 دادگاه مطرح شد ولی انگار زور مدیران کشتارگاه آنقدر زیاد بود که قاضی پرونده را به درستی بررسی نکرد. همین اقدام موجب شد تا نامه ای به دادستان تهران عباس جعفری دولت آبادی و برخی از مسئولان قضایی نوشته و موفق شدیم قاضی پرونده را تغییر دهیم.

معطلی هزار پروزه پرونده در قوه قضائیه/ زور دستگاه قضا نمی رسد!

امروز حدود هزار روز است که پرونده آلودگی آب قنات روستای خیرآباد توسط کشتارگاه ری طیور در قوه قضائیه مفتوح است. آنقدر این پرونده معروف است که وقتی به دفتر قاضی می رویم دفتر دار می داند پرونده کجاست! و نیازی به جستجو ندارد ولی متاسفانه انگار زور قوه قضائیه به یک کشتارگاه کوچک نمی رسد!

آثار خون آبه ناشی از کشتارگاه مرغ و طیور در قنات روستای خیرآباد

پشت پرده قصر در رفتن کشتارگاه

دهیار روستای خیرآباد از پشت پرده این پرونده سخن می گوید که انگار افرادی در داخل روستا دوست ندارند درب کشتارگاه بسته شود. ناهید گل محمدی می گوید: من از کسی ترسی ندارم حتی من را تهدید هم کرده اند. امروز همان مسئولان و کارشناسان محیط زیست می گویند آب خروجی از کشتارگاه سالم است در حالی که اصلا نیازی به آزمایش نیست مگر می شود آب قرمز رنگ ناشی از خون مرغ با لجنهای سیاه سالم باشد! نکته جالب این است که کشتارگاه هر روز رای ساعت 4 صبح آب فاضلابش را رها می کند و بوی تعفن تمام روستا را در بر می گیرد وقتی هم ماموری می آید گاهی خاک و گردهای سفید ناشی از سنگبریهای اطراف درون آب می ریزند تا سفید شود و گاهی هم آب تمیز رها می کنند. آن طور که ما فهمیدیم برخی اهالی روستا که تعدادشان کم است به دلیل کار کردن در کشتارگاه در صورت هر گونه حضور مامور به سرعت خبر می دهند و همین اقدامات موجب شده تا 3 سال کشتارگاه همچنان آب روستا را آلوده کند.

دهیار خیرآباد اظهار داشت: حتی یک بار برنامه در شهر یا در استان از صدا و سیما آمدند و تمام اینها را تصویر گرفتند و پخش شد. 6 ماهی خبری نبود ولی دوباره لجنها رها شد.

خبرنگار مهر بعد از گفتگو با اهالی روستا دو بار به کشتارگاه مراجعه کرد تا بتواند با مهدی کرمی زاده مدیر کشتارگاه گفتگویی داشته باشد. که در هر دوبار کارگران افغانی در آنجا حضور داشته و مدیر هم تلفنی گفت می آید ولی نیامد.