به گزارش سایت عصرایران، این خبر که چند محقق ایرانی توانسته اند اختراعی کاربردی را به ثبت برسانند و حتی از مجامع علمی داخلی و خارجی برایش تأییدیه بگیرند ، برای همه ما بسیار تکراری و آشناست. اما تقریباً همه این خبرها ، برغم تنوع محصولات و اختراعات ، در اختتامیه شان ، با یکدیگر مشترک اند: «عدم استقبال مسوولان و نهادهای مسوول از اختراعات و ابتکارات ایرانی ها.»

نتیجه نیز کاملاً مشخص است: سرخوردگی مخترعان ایرانی و گاه ، روانه شدن آنها به خارج یا فروختن حق امتیاز اختراع شان به شرکت های خارجی.
جالب اینجاست که بعضاً همین اختراعات ، پس از صنعتی سازی در آن سوی آب ها ، به قیمت های گزاف توسط شرکت های داخلی خریداری و وارد کشور می شود ؛ شرکت هایی که موقع مراجعه مبتکران داخلی ، آنها را پشت درهای بسته نگه داشته و طرح هایشان را مردود دانسته بودند!

یکی از این موارد ، اختراع دو جوان لرستانی است که از سه سال پیش ، در بروکراسی اداری مانده است ؛ اختراعی که اتفاقاً به یکی از معضلات اصلی ایران امروز مربوط می شود: آلودگی هوا .

از قرار معلوم ، این دو مخترع کشورمان ، دستگاه دودگیر خودرو و موتورسیکلت ساخته اند که با هزینه ای بسیار کمتر از کاتالیست و با شیوه ای جدید ، آلودگی ناشی از عملکرد وسایل نقلیه و حتی دستگاه های زباله سوز را مهار می کند. سه دکتر شیمی از سه دانشگاه کشور نیز اختراع آنها را تأیید کرده اند.

با این حال ، خودروسازی ها و نهادهای ذیربط ، نه تنها روی خوشی به این اختراع نشان نداده اند ، بلکه حتی سازمان حفاظت محیط زیست از این دو جوان ، مبلغ ۵ میلیون تومان پول نقد درخواست کرده تا اختراعشان را تحویل بگیرد و بررسی کند!

واقعاً جای تأسف دارد که کشور دچار آلودگی گسترده و مرگبار هواست و روزانه تعدادی از ایرانیان دقیقاً به همین دلیل فوت می کنند ، ولی نه تنها مسوولان ، خودشان کار جدی و مهمی برای حل این مشکل انجام نمی دهند ، بلکه پیش پای کسانی هم که می خواهند قدمی در این راه بردارند ، سنگ می اندازند و حتی از آنها پول می خواهند!

چه اشکالی دارد که نهادهای ذیربط ، بدون چشمداشت مالی ، این اختراع را بررسی کنند و اگر واقعاً آن را مفید تشخیص بدهند ، وارد پروسه تولید خودرو و موتورسیکلت کنند؟ آیا می ترسند هزینه خودروسازان بالا برود؟ یا مردم کمتر سرطان بگیرند؟ یا این دو مخترع ، ثروتمند شوند؟!

اگر همین اختراع ، توسط خارجی ها صورت می گرفت و مثلاً مرسدس بنز آن را به کار می گرفت ، آیا در همین ایران خودمان ، آن را "بَه بَه و چَه چَه" نمی کردند و حسرتش را نمی خوردند؟ ولی حالا که دو ایرانی این کار را انجام داده اند ، حتی نباید دستگاهشان را بررسی هم کرد؟! تا کی باید مرغ همسایه غاز باشد؟!

در کشوری که هر روز هزینه های میلیاردی از بودجه عمومی برای همایش و تبلیغات انجام می شود ، چرا باید از دو جوان که از علم و عمر و جیب خود برای یک اختراع هزینه کرده اند ، پول میلیونی بخواهند تا اختراعشان را بررسی کنند؟ در همه جای دنیا از چنین افرادی حمایت می شود و امکانات در اختیارشان قرار می دهند ولی اینجا ، از انهاپول هم می خواهند!

چه اشکالی دارد که سازمان محیط زیست یا وزارت صنایع ، این اختراع را بدون این که پولی از مخترعان طلب کند ، بررسی نماید؟ فوقش این است که آن را رد می کنند یا اصلاحیه ای برایش می زنند! و البته فراموش نکنیم که چند دکترای شیمی از دانشگاه های معتبر کشور ، آن را تأیید کرده اند.
البته ، بحث فقط اختراع اخیر نیست بلکه همه ساله ، با مخترعین و مبتکرین متعددی در کشور چنین برخوردهای زننده ای می شود.
همین است که مراکز علمی و تحقیقاتی دنیا ، پر است از ایرانیانی که مدام دستاوردهای جدیدی به جهان عرضه می کنند ولی نام و نانش نصیب کشورهایی می شود که "شعور" میزبانی و رفتار درست با انسان های خلاق را دارد.