وی در بخشی از سخنان خود بخشی از فایل صوتی اظهارات مرتضوی را از تریبون پخش کرد که گویای پذیرفتن نقش حکمیت توکلی بود.
توکلی با بیان اینکه او در جلسه بحث حکمیت را صراحتا پذیرفت ولی در ادامه آن را رد کرد، گفت: در جلسه‌ای که با حضور آقایان حدادعادل و زاکانی تشکیل شده بود، مرتضوی درخواست حدادعادل برای استعفا را پذیرفت و حتی متن استعفا را نوشت. اما بعد به آن عمل نکرد و گفت که استعفایش را منوط به پذیرش آن از سوی وزیر و رئیس جمهور کرده است، در حالی که اصلا چنین حرفی نزده بود. برای همین هم من در نامه ای که به وزیر نوشتم به همراه فایل صوتی 18 دقیقه ای به او گفتم که در اظهارات مرتضوی تعارض وجود دارد.

عضو فراکسیون اصولگرایان، بخشی از فایل صوتی اظهارات مرتضوی را در صحن علنی مجلس منتشر کرد و بار دیگر به سخنان خود ادامه داد.

نماینده تهران در ادامه با بیان اینکه متاسفانه باز هم وزیر وظیفه خود را انجام نداد و در روز جلسه علنی مجلس در حالی که استیضاح در دستور کار بود، آقای حداعادلد با اعلام این خبر که مرتضوی استعفا را پذیرفته است، از امضا کنندگان خواست امضاهایشان را پس بگیرند. ما هم پذیرفتیم و استیضاح متوقف شد. اما در میان بهت و حیرت همگان آقای مرتضوی قول با حدادعادل را هم شکست و گفت من قول شرف نداده ام! زمانی که من از «قول شرف» یاد کردم، آقای مرتضوی ضمن شکایت از من گفت که «من حرفی از قول شرف نزده ام و تنها اعلام آمادگی برای استعفا را قول دادم. عمل هم کردم اما استعفا را نپذیرفتند».
توکلی گفت: با وجود این نقض و خلاف گویی های آقای مرتضوی، آقای وزیر نه تنها برخلاف نص قانون تخصص و تجربه را برای مدیران ضروری نمی داند؛ بلکه قائل به لزوم تعهد هم نیست. در روزهای آخر مجلس هشتم هم به دیوان شکایت کردیم و دیوان هم رای به لغو حکم انتصاب مرتضوی داد. اما واکنش وزیر به رای دیوان هم قصه پر غصه ای است و سوگمندانه باید بگوییم وزیر به جای تمیکن به رای، به تحقیر آن پرداخت و رای و قانون را به سخره گرفت.