جهان نیوز: زمانی می گفتند داشته های خود را به کسی بدهید که خودش در امان باشد، حالا این موضوع در دنیای مجازی مصداق بیشتری پیدا کرده است.

برای کاربران امروزی اینترنت، فعالیت در فضای امن و تضمین شده که اطلاعات و فعالیت هایشان از دسترس و دستبرد دیگران در امان باشد اهیمت زیادی دارد.

ایمیل ها یا پست های الکترونیکی امروزه جایگزین پست و صندوقچه های قدیمی شده اند که برگه ها و اسناد مهم را پنهان می کردند.

روز به روز فعالیت در فضای مجازی با این امکان که مخاطبان بتوانند اطلاعات خصوصی و محرمانه بیشتری را اختصاصی کرده و ذخیره کنند افزایش یافته است.

با گسترش استفاده از ایمیل در بین مخاطبان ایرانی که متن و اطلاعات را در اسرع وقت به مقصد می رساند ارگان های دولتی هم از قافله عقب نماندند و با ادعای تامین امنیت اطلاعات رد و بدل شده مخاطبان ایرانی وارد گوی شدند و شمشیر از نیام کشیدند.

اردیبهشت امسال(1391) رضا تقی پور، وزیر سابق ارتباطات و فناوری اطلاعات در نامه ای به رئیس سازمان تنظیم مقررات و ارتباطات رادیویی دستور داد "برای حفظ امنیت اطلاعات استفاده از ایمیل های خارجی مانند یاهو و جی میل برای اپراتورها ممنوع شود".

با توجه به اینکه امکان دسترسی به اطلاعات امنیتی ایمیل های ایرانی وجود ندارد تنها احتمال "فیشینگ" این ایمیل ها که یک هکر مبتدی هم می تواند آن را انجام دهد می تواند مورد بررسی قرار گیرد.

فیشینگ (Phishing) ‏تلاش هکرها برای به دست آوردن اطلاعاتی کاربران اعم از گذروازه و اطلاعات بانکی است که با جعل صفحه نخست یا ورود به یک سایت یا ایمیل انجام می شود.
ایمیل های ایرانی زیادی برای سرویس دهی به کاربران وجود دارند که می توان از بین آنها به چاپار، پست، ایران،میهمن میل، صبا میل و ایمیل فارسی اشاره کرد.

پست الکترونیکی پست

این ایمیل متعلق به شرکت پست جمهوری اسلامی ایران است و با آدرس http://mail.post.ir قابل دسترس است. سرور این ایمیل با روزانه نزدیک به 30 هزار مراجعه کننده در ایران قرار دارد.
نکته قابل تامل درمورد "ایمیل پست" این است که آدرس http://post.com 14 سال و 2 ماه قبل در آمریکا خریداری شده و جزو دامین های غیر فعال است.

مخاطبان اینترنت معمولا عادت کرده اند بعد از وارد کردن آدرس یک سایت، دکمه های ترکیبی Ctrl+Enter را فشار دهند تا بدون زحمت وارد کردن دامین(Domain) وارد سایت شوند؛ اگر مخاطب ایرانی که قصد ورود به "ایمیل پست" را دارد به صورت پیش فرض این مرحله را عملی کند به صورت مستقیم به سایت آمریکایی post.com وارد می شود.

بر اساس آمار آلکسا بعد از آمریکا، کشوری که کاربران آن بیشترین مراجعه را به سایت post.com دارند ایرانی ها هستند.

به این ترتیب یک کاربر معمولی با خرید دامنه سایت آمریکایی و البته غیر فعال پست و با شبیه سازی این صفه با ایمیل ایرانی پست می تواند اطلاعات و پسورد مخاطبان را با کمترین زحمت به دستبرد ببرد.

پست الکترونیکی چاپار

بر اساس اعلام وزارت ارتباطات "چاپار" ایمیل رسمی کشور است و تمامی بانک ها، سازمان¬ها و نهادهای مختلف کشور موظف به استفاده از این ایمیل و جایگزین کردن آن با مشابه های خارجی از قبیل جی میل و یاهو هستند.

سرور این سایت با امکان ورود و ثبت نام از آدرس http://Chmail.ir در ایران قرار دارد.
این ایمیل هم مسیر ایمیل قبلی را دارد یعنی آدرسی مشابه این نام دامنه (http://chmail.com ) وجود دارد که بیش از 15 سال پیش در سوییس خریداری شده است.

تفاوت این دامنه با "ایمیل پست" در این است که در اینجا بیشتر مخاطبان این سایت غیرفعال سوییسی را ایرانی ها تشکیل می دهند.

پست الکترونیکی ایران

این پست الکترونیکی از طریق http://mail.iran.ir/Mail قابل دسترس است از جمله ایمیل هایی است که وزارت ارتباطات برای استفاده ادارات و نهادها آن را معرفی کرده است.
سرور این پست الکترونیک با بازدید روزانه بیش از 4 هزار در ایران قرار دارد.

دامنه iran.com بیش از 17 سال قبل در آمریکا خریداره شده و غیرفعال است، سرور این سایت نیز در آمریکا قرار دارد و تقریبا همه بازدید کنندگان این سایت از ایران هستند.

سایر پست های الکترونیک

اما سایر پست های اشاره شده در بالا از قبیل پست الکترونیکی میهن، صبامیل و میل فارسی مشکل ایمیل های چاپار، پست و ایران را ندارند ولی مشکل آنها هم این است که سرور آنها عمدتا در خارج از کشور قرار دارد یعنی اطلاعات کاربران آنها در کشورهای آلمان،پاناما وکانادابه امانت گذاشته می شود.

با توجه به اینکه تضمین امنیت کاربران اینترنت یکی از وظایف عمده دولت ها شده آیا سازمان تنظیم مقررات و ارتباطات رادیویی در جریان راه اندازی ایمیل هایی که همه دستگاه ها را موظف به استفاده از آنها کرده از وجود نام دامنه های مشابه خارجی اطلاع نداشت؟ مناسب نیست که وزارت ارتباطات برای سازماندهی ایمیل هایی که هر یک خود را "ایمیل ملی" معرفی می کنند قدم هایی را بردارد تا از آسیب های احتمالی در آینده پیشگیری کند؟