کوچه رفاهی را می‌توان یکی از محله‌های قدیمی فروش لوازم خیاط‌ی دانست و خرازها را قدیمی‌ترین کسبه‌های این کوی تجاری عنوان کرد. این مرکز قدیمی خرید که بافروش دکمه و لوازم تزیینی لباس، کارخود را شروع کرده امروز به سمت مزون لباس‌های عروس و خنجه عقد پیش می‌رود؛ اما هنوز میان تمام مغازه‌های مدرن فروش لباس هستند کسبه‌هایی که کسب قدیم خودرا حفظ کرده‌اند. اینان مانند سایر مشاغل نیز از دست پخت چشم بادمی‌ها در امان نمانده و دل پردردی ازدستاوردهای بی‌کیفیت این مشرقی‌ها دارند.حضور کالاهای چینی امرار معاش را برای آنان سخت و نابسامانی‌های تجاری زیادی را ایجاد کرده است.

کوچه رابشناسیم
کوچه رفاهی ازنیم قرن پیش تا امروز روال مغازه‌هایش راحفظ کرده وبورس تور، دکمه، زیپ، لوازم خیاطی وگلدوزی، لایی چسب و...بوده وامروزه به سوی اسباب سفره عقد، تاج گل و لباس عروس پیش می‌رود. یک سررفاهی به چهارراه مخبرالدوله وسردیگرش به لاله زار می‌رسد. گفته شده رفاهی نام یکی ازمالکان قدیمی زمین‌های این کوچه بوده است واین نشان از قدمت کوچه دارد.

امروز در این بخش از شهر مغازه‌هایی که درگذشته مرکز خرید بزازها بوده و رفته رفته با حضور لباس‌های آماده، جای خود را به تجهزات لباس عروس و خنچه عقد سپرده‌اند وجود دارند.

جنس چینی و بیماری پوستی
مدتی است به دلیل بی‌کیفیت بودن محصولات چینی رایج شده در این مرکز اقتصادی و استفاده از مواد اولیه بی‌کیفیت، فروشنده‌ها با مشکلات پوستی دسته و پنجه نرم می‌کنند.

پیرمردی که 30سال در این صنف فعالیت دارد درباره اوضاع خرازی‌های این خیابان قدیمی می‌گوید: 90 درصد جنس‌های مغازه‌ام چینی است. اصلا این روزها همه چیز در انحصار چین شده و آن‌ها حتی به نخ و سوزن هم رحم نکرده‌اند. آن‌ها همه حریف‌ها را از میدان به در کرده‌اند.

"محموداکبری" آثاراگزمای پوستی کف دستاتش را نشان می‌دهد و می‌افزاید: به داروخانه مراجعه کردم، دکتر گفت که باید به متخصص پوست مراجعه کنم؛ وقتی پیش پزشک رفتم از کسب و کارم پرسید و از توضیح‌های من به این نتیجه رسید که علت اگزمای پوستی‌ام تماس دست‌ها با اجناس چینی است.

وی بیان می‌کند: درگذشته دروازه ها بسته بود و هرجنسی وارد بازار نمی‌شد اما اکنون این چشم بادامی‌های تولیدکننده‌های ایرانی رابه ورشکستگی کشانده‌اند.

پیرمرد ادامه می‌دهد: وضع اقتصاد دراین صنف کساد است. اکثرهمکاران من، خرازی را تعطیل کرده و بساط لباس عروس وخنچه عقد راه انداخته‌اند. اگر می‌بینید من هنوز خرازی دارم چون مغازه‌ام کوچک است؛ دو تالباس بگذارم مشتری باید برود بیرون بایستد و ناچارم به شغل خودم ادامه دهم.

15 درصد مالیات بر مالیات
به تازگی اتفاق جالبی نیز افتاده است، این فروشنده می‌گوید: چندی پیش برگه مالیاتی به دست من رسید و براساس آن باید یک میلیون و 200 هزار تومان مالیات پرداخت می‌کردم، بعد از آن نیز ابلاغیه‌ای صادر کردند که باید 15 درصد از مبلغ اولیه را به کل مبلغ اضافه می‌کردم و با این وجود مبلغ قابل پرداخت یک میلیون و 380 هزار تومان اعلام شد. وضع بازار به قدری کساد است که این رقم فشار زیادی می‌آورد.

اوضاع زیاد هم بدنیست
یکی دیگر از مغازه دارهای این خیابان مرد جوانی است که اوضاع بازار را در مقایسه با سال‌های قبل کمی بد می‌داند اما در کل راضی به نظر می‌رسد و می‌گوید: 15سال است دراین صنف کار می‌کنم. پدرم خراز بود، من و برادرانم هم بااشتیاق کاراو را ادامه داده‌ایم، مغازه مال خودم است.

"ناصرزنجانی" ادامه می‌دهد: من خرده فروش هستم و 95 درصد مشتریانم خانم‌هایی هستند که در منزل خیاطی می‌کنند. با وجود آنکه جنس‌های چینی بخش زیادی از بازار را گرفته است اما کسب و کار من بد نیست و راضی‌ام. در مقایسه با گذشته تغییراتی هم هست و کمی درآمد کمتر شده اما اگر مالیات‌ها را زیادتر نکنند و بگذارند به شرایط کمی خو بگیریم می‌شود بقیه مشکلات را تحمل کرد.

البته وی نیز از ازدیاد اجناس چینی در بازار گله دارد و ادامه می‌دهد: در سال‌های اخیر80 درصد جنس‌های مغازه ها چینی است و 20 درصدآن ساخت مردم و سازنده‌های وطن است.این یعنی اینکه مردم به خرید جنس‌های ارزان قیمت و بی‌کیفیت چینی روی آروده‌اند اگر قدرت خرید پایین مردم را یکی از عوامل این امر بدانیم، ازدیاد کالاهای چینی دلیل دیگر آن است.

به هر صورت در سال‌های اخیر این خیابان که بورس خرازی‌های پایتخت است رونق سال‌های گذشته را ندارد و هجوم اجناس چینی به این بازار کوچک مردم را از به دست آوردن کالاهای با کیفیت ناامید کرده است!