اين مغلطه بزرگ در حالي است كه منطق و مفهوم بيانات رهبری بسيار روشن است. هر دو جماعت مورد اشاره هر چند در ظاهر خود را رقيب و حريف نشان مي دهند و بر اين تمايز پافشاري مي كنند ولي نقاط مشترك فراوان ميان آنها به لحاظ مشي و عملكرد سياسي غيرقابل انكار است. از جمله تلاش ها و تحركات كنوني هر دو جماعت ياد شده نیز تلاش فراوان براي نفوذ به مراكز حساس نظام از گذرگاه انتخابات است. محمد تقی رهبر نیز این جریان های سیاسی را خارج از دامنه نظام می داند. این کارشناس مسائل سیاسی در گفتگو با «فردا» به 4 پرسش خبرنگار ما پاسخ داد که متن این گفتگو را در ادامه می خوانید:

- طی سال های اخیر جریان های سیاسی داخل دولت، بارها مکتب ایرانی را در مقابل مکتب اسلام قرار دادند و به دنبال نهادینه کردن آن در جامعه بودند. ارزیابی شما از اهداف این جریان ها برای مطرح کردن مکتب ایرانی چیست؟

دیرزمانی است که این بحث‌ها مطرح شده و افراد به خصوصی که نزدیک تشکیلات ریاست جمهوری هستند تکیه به مکتب ایرانی و بزرگ کردن نگاه ملی‌گرایی دارند. البته ما به ایرانی بودن و ملت ایران افتخار می کنیم و به آن احترام می‌گذاریم اما مطرح کردن مکتب ایرانی در مقابل اسلام تبعات بسیار غلطی در پی خواهد داشت. این نگاه غلطی است که ما از مکتب اسلام نام نبریم و درباره مکتب ایرانی صحبت کنیم. همین آقای لیدر جریان انحرافی زمانی در صحبت‌هایش گفته بود که "دوران اسلام‌گرایی سپری شده است. اسلام هست اما اسلام‌گرایی تمام شده است" این حرف‌ها خیلی معنی داشت و این آقایان اشتباهات دیگری هم داشتند. مثلاً این همه پر و بال دادن به نوروز و مطرح کردن استقبال از بهار این شبهه را ایجاد می‌کند که مقصود از این کارها چیست؟
در فرهنگ ایرانی نوروز جای خود را دارد و مکتب ملی و ملت ارزش خود را دارد. ما با این صحبت‌ها داریم خود را از دنیای اسلام جدا می‌کنیم.یعنی اگر ما در مقابل مکتب اسلام، مکتب ایرانی را مطرح کنیم عرب‌ها هم مکتب عربی را ترویج می‌کنند و افغان‌ها هم مکتب افغانی را تبلیغ می کنند. اما آن چیزی که وحدت امت اسلامی را تحکیم می‌بخشد مکتب اسلام است. کاملاً مشخص است که ایدئولوژی، تفکر و بوی انحراف در این حرف‌ها وجود دارد. امسال هم دیدیم که جشنواره‌ها و همایش‌های میلیاردی بسیاری در زمینه نوروز برگزار کردند. عید نوروز که به جشنواره نیازی ندارد. مردم نوروز را همان عید باستانی خودشان با دید و بازدیدهای سنتی می‌شناسند. اما این آقایان با بزرگ کردن این مسائل به دنبال مطرح کردن بحث ملی‌گرایی به جای اسلام‌گرایی هستند. معلوم نیست در پشت صحنه این حرف‌ها و اقدامات چه می‌گذرد.

- از نظر شما مطرح کردن بحث مکتب ایرانی در مقابل کلمه جمهوری اسلامی، تلاش این گروه برای حذف کلمه جمهوری اسلامی را نشان نمی دهد؟
کسی نمی‌تواند کلمه جمهوری اسلامی را در این کشور مخدوش کند چرا که این کلمه با گوشت و پوست و استخوان مردم عجین شده است. این تفکرات بزرگ کردن ملی‌گرایی در مقابل اسلام‌گرایی است و بوی همان جریان ملی‌گرای اوایل انقلاب را می‌دهد. آن زمان چرا ملت از تفکرات این گروه ملی‌گرا اعلام انزجار کردند و ملی‌گرایی را رد کردند. این ملت بود که تفکرات ملی‌گرایی را در آن زمان حذف کرد. چرا که در آن زمان اسلامیت که عنصر اصلی انقلاب بود در تفکرات این گروه مورد توجه قرار نمی‌گرفت. اگر این حرف‌ها بخواهد الآن هم مثل گذشته مطرح گردد عوامل آن باید بدانند که اسلام در این کشور دائمی است و مردم با آن مقابله خواهند کرد.

- با توجه به این مسائل، همین افرادی که روزی حرف از پایان دوران اسلام گرایی زدند، امروز خود را جزو سلایقی می دانند که می توانند برای ریاست جمهوری کاندیدا شوند. از نظر شما آیا ای افراد صلاحیت حضور در جایگاه ریاست جمهوری را خواهند داشت؟

البته ملاک صلاحیت نظر شورای نگهبان است و قطعاً شورای نگهبان از این مسائل غافل نیست ولی اگر نظر شخصی بنده را بخواهید می‌گویم که نه. این آقا صلاحیت ریاست جمهوری ندارد. کسی که این تفکرات و آرمان‌ها را دارد و درباره مکتب اسلام اینگونه سخن می‌گوید، کسی که ابراز دوستی با مردم اسرائیل می‌کند لیاقت این جایگاه را ندارد. اینها مسائلی است که در سال‌های اخیر مطرح بوده و این تفکر و این جریان از نظر من به هیچ وجه شایستگی و صلاحیت ریاست جمهوری ندارد. شورای نگهبان هم قطعاً افرادی را که این تفکرات را دنبال می‌کنند، صلاحیت آنان را دنبال نمی‌کند.

- حالا با این شرایط، عوامل جریان انحراف خود را جزو جریانات داخل نظام قلمداد می کنند و سخنان رهبر معظم انقلاب در ابتدای سال 92 را دستاویز حضور خود در انتخابات قرار می دهند. تحلیل شما از حضور همه سلایق در انتخابات آینده چیست؟ آیا جریان انحراف و فتنه جز جریانات سیاسی داخل نظام به حساب می آیند؟