حالا که هاشمی و خاتمی نمی آیند، من می آیم

عضو حزب كارگزاران گفت با توجه به اينكه هاشمي و خاتمي جواب قطعي نداده اند احتمال حضور بنده در انتخابات جدي تر شده است.

در همين حال سيدمحمد خاتمي در ديدار با گروه موسوم به جوانان اصلاح طلب گفته است: در انتخابات دوره قبل گفتم كه دلمان مي خواهد جمع كثيري، بخصوص از جوانان كه گرد هم آمده اند آزادانه دور هم جمع باشند و بحث و گفت وگو كنيم و ساز و كار فعاليت هاي مسئولانه اجتماعي و سياسي را پيدا كنيم، ولي نتيجه كار اين شد كه بسياري از همين بچه ها الان يا در زندان هستند و يا گرفتار مشكلات متعدد!. آقايان كروبي و موسوي و خانم رهنورد همچنان در حصر به سر مي برند؟ بايد همه تلاش ما اين باشد كه شرايط مزبور ادامه پيدا نكند و دوباره تكرار نشود الان قصد ندارم در باب نامزدي خود براي رياست جمهوري اعلام نظر كنم ولي فقط سوال مي كنم كه اگر حاكميت به هر دليل فردي مانند من را نخواهد و به هر قيمتي نگذارد كه علي رغم خواست شما بيايد، آن روز آنان كه اميدوار بودند چه حالي پيدا مي كنند؟ آيا كينه ها و دلخوري ها بيشتر نمي شود؟ بعضي مي گويند بياييد، همه چيز روشن مي شود، آنها جلوي شما مي ايستند و ما هم پشت شما مي ايستيم؛ من ابدا نمي خواهم اين اتفاق بيفتد. اگر چنين وضعي پيش آيد اوضاع از اين هم بدتر مي شود كه كدورت ها بيشتر شود و رويارويي ها افزون گردد و اميدها بار ديگر به يأس مبدل شود و حتي دشمن هم از اين وضع سوءاستفاده كند. آيا مي توان اين انتخابات را تبديل به فضايي كرد كه دشمني ها بيشتر نشود و زمينه ايجاد ديالوگ فراهم آيد و گفت كه اين راهي كه تاكنون انتخاب شده به ناكجا آباد منتهي مي شود. بايد رويه ها عوض شود تا فضاي امنيتي و حصرها و حبس ها برچيده شود. من خودم را كسي يا سرمايه اي نمي دانم، ولي از نظر اجتماعي و بين المللي وجهه و پتانسيل هايي ايجاد شده است. سوزاندن سرمايه هنر نيست، اگر سرمايه اي هست بايد آن را به نحوي به كار برد كه مشكلاتمان را اندك اندك حل كند و اين امر نه راحت طلبي است، نه شانه از زيربار مسئوليت خالي كردن، ولي در هر حال باز هم مي انديشم و اميدوارم همه ما درست بيانديشيم.