به گزارش ايسنا خداداد عزيزي درباره شرايط کنوني فوتبال ايران، عملکرد نمايندگان ايران در ليگ قهرمانان آسيا و شانس صعود تيم ملي به جام جهاني صحبت کرد.

آقاي عزيزي! زمان زيادي تا برگزاري سه بازي نهايي تيم ملي در مقدماتي جام جهاني باقي نمانده و در خرداد مشخص مي‌شود که فوتبال‌مان در مهمترين آزمون خود چه عملکردي خواهد داشت. از سويي بعد از مصدوميت اشکان دژاگه نگراني‌ها براي اين سه بازي بيشتر شده است.

ما که هيچ وقت براي فوتبال‌مان برنامه‌ريزي نداشتيم. طبيعتا مصدوميت دژاگه هم به تيم ملي ضربه مي‌زند. فکر مي‌کنم دژاگه تاثيرگذارترين و امتيازآورترين بازيکن تيم ملي بوده است. در اين چند وقت اخير هيچ بازيکني از تيم ملي در حد ستاره ظاهر نشده و تنها ستاره ما دژاگه بود. البته قوچان‌نژاد هم تاحدودي عملکرد خوبي در تيم ملي داشته است اما براي من جاي سوال است که بازيکنان معمولي از سوئد براي چه به تيم ملي دعوت مي‌شوند. هرچند با بودن اشکان دژاگه هم کار ما سخت بود. ما بايد هر سه بازي باقي مانده را مقابل قطر، لبنان و کره جنوبي ببريم و از سوي ديگر منتظر اين باشيم که ازبکستان به کره جنوبي ببازد. کارمان خيلي سخت است و نياز به معجزه داريم. هرچند در فوتبال ايران معجزه هميشه اتفاق مي‌افتد اما اين بار احتياج به يک معجزه نداريم بلکه به چند معجزه نياز داريم.

قبلا گفته بوديد با اين وضعيت اگر به جام جهاني نرويم بهتر است.بله، البته اگر واقعا همه اين اتفاق‌ها بيفتد و ما به جام جهاني صعود کنيم به کشورهايي مثل کره جنوبي و ژاپن که چند سال است در فوتبال‌شان برنامه‌ريزي کرده‌اند، ظلم مي‌شود! ما نه برنامه‌ريزي داريم و نه در چند سال گذشته روي تيم‌هاي پايه خودمان کار کرده‌ايم. وقتي تيم‌هاي پايه‌مان را به دست افرادي که اصلا نمي‌دانند فوتبال چيست و بلد نيستند که بايد به بازيکنان جوان چه چيزي ياد بدهند نتيجه همين مي‌شود. وقتي پايه‌ها ضعيف شود آينده فوتبال ما هم ضعيف مي‌شود. تا وقتي افرادي در فوتبال ما تصميم‌گيرنده باشند که از فوتبال چيزي نمي‌فهمند و تخصصي ندارند، وضعيت همين است. از هر 10 نفري که در اين فوتبال تصميم‌گيرنده هستند يک نفر آن هم در سطح کاملا معمولي فوتبال را مي‌فهمد بنابراين نبايد توقعي داشته باشيم. مثل اين مي‌ماند که براي ساختن يک برج 10 نفر را بياوريم و فقط يکي از آن‌ها کارش را بلد باشد. فقط خوبي فوتبال ما اين است که مسئولانش آنقدر رابطه‌هاي قوي دارند که وقتي تيم ملي مي‌بازد هيچ کس سوالي از آن‌ها نمي‌کند و همه چيز را زير سبيلي رد مي‌کنند! يکي، دو هفته موبايل‌هاي خود را خاموش مي‌کنند و بعد دوباره به روال عادي برمي‌گردند. فکر مي‌کنيد اگر به جام جهاني نرويم چه مي‌شود؟ هيچي! اين مسئولان يکي، دو هفته از دسترس خارج مي‌شوند و دوباره روز از نو و روزي از نو.

يعني هيچ اميدي براي رفتن به جام جهاني يا بهبود وضعيت فوتبال‌مان وجود ندارد؟

ديگر بحث راجع به بدبختي‌هاي اين فوتبال تکراري شده است. براي مردم‌مان عادي شده است که از صعود نکردن به جام جهاني حرف بزنند. شما مي‌توانيد در رده‌هاي مختلف ملي، بگوييد فوتبال ما در چند سال گذشته چه افتخاري به دست آورده است؟ در رده‌هاي نونهالان، نوجوانان، اميد، بزرگسالان، مربيان، باشگاه‌ها و... چه کرده‌ايم؟ باشگاهايمان در آسيا موفق شده‌اند؟ بازيکن‌مان بازيکن سال آسيا شده؟ هيچ چيز نداريم. اما من نمي‌دانم به چه چيز اين فوتبال دل خوش کرده‌ايم؟

از خودتان چه خبر؟ براي فصل بعد پيشنهاد مربي‌گري داريد يا خير؟