اگر چه دولت آمریکا طی بیانیه ای اعلام داشته که برگزاری تمرین گسترده دریایی در خلیج فارس تهدید نظامی علیه ایران نیست، هدفهای اعلام شدۀ رزمایش و همچنین تجهیزاتی که برای نخستین بار طی این مانور بکار گرفته می‌شوند، تردید اندکی پیرامون کاربرد اصلی عملیات تهاجمی/دفاعی یاد شده (حمله نظامی احتمالی علیه ایران) باقی می‌گذارند.

انتظار میرود خانم کاترین اشتون طی دیدار روز پانزدهم ماه مه (٢٥ اردیبهشت) خود با سعید جلیلی در استانبول این پیام را، اگر چه در لفافه پروتکل‌های سیاسی، در عین حال با روشنی کامل به دبیر شورای امنیت ملی جمهوری اسلامی منتقل سازد.

با توجه به تعلیق مذاکرات اتمی با گروه 1+5 تا بعد از برگزاری انتخابات رییس‌جمهوری ایران در 24 خرداد آینده، و تاکید وزیر خارجه آمریکا بر اینکه تلاش برای دست یافتن به توافق عملی با تهران به بعد از انتخابات موکول شده، توجیه عقلی دیگری برای دیدار دونفرۀ اشتون و جلیلی جلب نظر نمیکند.

بدون تردید در تعیین سرنوشت پرونده اتمی ایران و تکلیف ماهیت و مسیر دولت بعدی جمهوری اسلامی، و یا استقبال از جنگ، علی خامنه ای سخن آخر را خواهد گفت. این نکته‌ای است که هاشمی رفسنجانی نیز به زبان رانده و پیش‌شرط حضور خود در انتخابات را "تائید رهبری" عنوان کرده است: اقدام زیرکانه‌ای که توپ را عملا در زمین رهبر جمهوری اسلامی قرار داده است.

رزمایش بزرگ

نیروی دریایی آمریکا طی رزمایش روزهای آینده در خلیج فارس برای نخستین بار تجهیزات جنگ لیزری را مورد استفاده قرار می‌دهد. در نمایش‌های تصویری از کاربرد این سلاح هجومی/دفاعی، نشان داده شده که قادر است طی عملیات انهدامی، قایق‌های تهاجمی تندرو را به آتش کشیده و یا در عملیات غیرانهدامی، دید سرنشینان آن را کور کند. از ظرفیت انهدامی این سلاح که شبیه به سلاحهای جنگ ستارگان است برای ازمیان بردن هواپیماهای بدون سرنشین نیز استفاده میشود.

سلاح دیگری که در مانور دریایی آمریکا مورد آزمایش قرار می‌گیرد زیردریایی‌های بدون‌سرنشین کوچک با داشتن ظرفیت مین‌روبی و همچنین قدرت منهدم ساختن زیردریایی‌های در اختیار ایران است.

ایران بیش از پانزده فروند زیردریایی از چند گونه مختلف را در اختیار دارد. سه فروند زیر دریایی‌های کیلوکلاس در اختیار ایران، ساخت روسیه است. هشت فروند زیردریایی‌های کلاس غدیر و نهنگ که تا هشت سرنشین برای آنها در نظر گرفته شده، ساخت داخل و دارای طولی نزدیک به 30 متر هستند. چهار فروند زیردریایی کوچک ساخت کره شمالی نیز با نام یوگو در اختیار ایران قرار دارد.

سلاح‌های یادشده از جمله تجهیزاتی است که سپاه پاسداران جمهوری اسلامی در اختیار داشته و قصد دارد طی جنگ نامتقارن (هجوم ملخی و نا منظم) علیه ناوگان دریایی آمریکا و متحدانش در آبهای خلیج فارس بکار گیرد.

اگرچه قابلیت تهاجمی زیردریایی‌های ایران در خلیج فارس به دلیل عمق کم آب، محدود به نظر میرسد، ظرفیت مین‌گذاری آنها و قابلیت شلیک موشک و اژدر علیه کشتی‌های غیرمسلح و نفت‌کشها، با هدف مسدود ساختن تنگه هرمز، یک تهدید جدی و قابل‌ملاحظه محسوب میشود.

در سال 2008 پنج فروند قایق‌های تندرو نیروی دریایی سپاه به شکل تهدیدآمیزی به یک ناوشکن نیروی دریایی آمریکا در تنگه هرمز نزدیک شدند. بنا بر بیانیه وزارت دفاع آمریکا فرمانده ناوشکن در شرف صدور دستور شلیک به مستقیم به آنها قرار داشت که قایق‌های سپاه از مسیر خود عقب کشیدند.

پنج کشور اصلی

در مانور دریایی دوازده روزه آمریکا که بزرگترین رزمایش آمریکا در خلیج فارس محسوب میشود، ٢٥ کشور از راه ارسال تجهیزات دریایی، مستقیما شرکت جسته اند. پانزده کشور دیگر نفرات نظامی خود را به منطقه اعزام داشته اند. بزرگترین واحدهای حاضر در مانور متعلق به آمریکا، بریتانیا، فرانسه، عربستان سعودی و امارات متحده عربی است. کشورهای شرکت‌کننده در مانور، در هجوم نظامی احتمالی آینده علیه ایران نیز یا مستقیما شرکت جسته و یا از آن حمایت خواهند کرد. این پیامی است که جمهوری اسلامی ناگزیر از توجه به آن خواهد شد.

اگر چه تعداد دقیق کشتی‌های هواپیمابر، رزم‌ناو، ناوشکن و زیردریایی‌های شرکت‌کننده در رزمایش اعلام نشده، سه ناو هواپیمابر، یو-اس-اس اینترپرایز، جان استینیس و دوایت آیزنهاور، از مجموع چهار ناو هواپیمابرعملیاتی آمریکا در منطقه، در این مانور حضور دارند. ناو هواپیمابر چهارم، موسوم به جرج واشنگتن، در آب‌های اقیانوس آرام بسر می‌برد.