آن میگوید که اتنخابات در کشور اشغال شده ولایت مطلقه فقیه سالم ترین واصلح ترین انتخابات بوده وتقلب در آن هیچ معنائی نداشته وندارد ونخواهد داشت. آن دیگری نهیب میزند که زنان حق ندارند رئیس جمهور بشوند. آن دیگران هم دارند سازخودشان را میزنند. هرکدام به تناسب شرایط و فراخور حال ومنافع مشروع ونامشروعشان دراین ارکستر سرگشته دارندسازی میزنند.

اینکه کدامشان درد مردم را حس میکنند؟ مقال ومقولی است که همگی دور آنرا خط کشیده وهر دسته وگروهی دارند در خاکریز خودشان طرف مقابل را هدف گیری میکنند.

در این میان آمدن رفسنجانی هم یکی از آن بازیهاست که اصلاح طلبان با تمام وجودشان برآن چشم دوخته وتقلا میکنند تا شاید فرجی برای راه یافتن به متن قدرت سیاسی بیابند وچه خیال باطلی!. هاشمی آمده. میداند برای چه آمده وچه آرزوها که در دل دارد.

رهبر معظم هم این فرصت را به او داد بمیدان بیاید تا این بار ریشه او را از بیخ وبن بزند وشیخ را روانه مسلخ تاریخش کند. هم هاشمی میداند چه میخواهد وبرای چه آمده. وهم رهبر معظم میداند که چرا به هاشمی چراغ سبز تلفنی داد تا او بیاید.

یک جنگ تمام عیار برای یک پیروزی بزرگ!! هاشمی آمد. او در میانه راه بین کاخ محل سکونتش وساختمان وزارت کشور بود که پیام رسید تلفن زده شده به فائزه از بیت نبوده است. درواقع هاشمی در همان میانه راه دریافت که بازی را باخته است. راهی هم برای بازگشت بمنزل نمانده بود، وچاره ای هم سر راه سردار سازندگی، بجزرفتن به وزارت کشوربچشم نمیخورد.

آمده تا این تتمه آبروی داشته در نزد اصلاح طلبان ومردم عادی را که هنوز آمادگی فریب خوردن دارند راهزینه کند، وچه هزینه کمرشکنی!

هاشمی از غربال شورای نگهبان عبور خواهد کرد. اما خود و همراهان ریز ودرشت او بهتراز هرکسی براین مسئله وقوف دارند که از صندوق آرائی که باید شورای نگهبان ودولت احمدی نژاد و اطاق فکر بیت آنرا رمز گشائی نمایند، بیرون نخواهد آمد. البته هاشمی رفسنجانی آنقدر با درایت وفهیم هست که از هم اکنون بداند آن نقطه وآنزمان پایان همه رویاهای هاشمی وهمراهان اوخواهد بود. بهمین دلیل میتوان تصورنمود که شیخ تا مرز دقایق 90 هم پیش برود و جواب بازی تلفن شده ونشده را، در همان واپسین دقایق آخرکه باید مردم اغفال شده پای صندوقهای رای بروند را به اطرافیان بیت وحواریون آقا بدهد. شاید در آنزمان ورسیدن به چنین نقطه عطفی که برای هاشمی پایان همه راهها بحساب میاید، جنگ او، و اطرافیانش، با حواریون بیت ومقام معظم آغازیک هم آورد ویک جدال بیرحمانه باشد که نتیجه آنرا زمان نشان خواهد داد.

او در آخرین روزهای مانده به برگزاری انتخابات با احتمال بسیار انصراف خواهد داد تا باردیگر توپ را به زمین جناح مقابل بیاندازد. هاشمی هیچ اقبالی برای برنده شدن در این بازی یک سر برد حریف را نخواهد داشت. یا شاید بهتراست گفته شود، این مجال را به او نخواهند داد.

چرا که خود ازهمه بهتر میداند چه درسردارد، و طرف مقابل هم با درک این موضوع میداند که چرا فرصت نام نویسی و ورود به چنین آوردگاهی را به او داده است. همه داده ها تا به امروزچنین مینماید که باید منتظر رفتن هاشمی تا قبل از 24 خرداد باشیم. ولو اینکه ساعاتی پیش از طلوع خورشید روز 24 خرداد 92 باشد.

هاشمی بخوبی آگاه است که اراده آقا بر روی علی اکبر ولایتی با محوریت ائتلاف 2+1 (حداد عادل + ولایتی با همراهی محمد باقر قالیباف) زوم شده ، وتلاش براینست که باهرطرفند وهرهزینه ای دکتر علی اکبرولایتی که این روزها خیلی هم آرام وبی صداست از صندوق انتخاباتی کاملا"بی محتوا بیرون بیاید. مضافا" اینکه در طی روزهای آینده وپس از اعلام نظر شورای نگهبان در مورد صلاحیت ها میتوان شاهد یک سلسله انصرافها بود که عمده ترین آنها در محوریت مثلث ولایتی – حداد عادل ومحمد باقر قالیباف صورت خواهد پذیرفت که دو نفر از این سه نفر بنفع ولایتی اعلام انصراف خواهند نمود وهمینطور در جناح کاندیدهای اعزامی دولت که جای بحث بسیار دارد. اینکه بعدا" چه اتفاقاتی خواهد افتاد باید صبر کرد و لحظات طاقت فرسای انتظار را برجان خرید. شاید هنوز برای یک اظهارنظروگمانه زنی های نزدیک به یقین زود باشد، تا روزیکه شورای نگهبان مسئله بررسی صلاحیت ها را کامل وبه وزارت کشور بفرستد. تا آنزمان چند روزی بیش باقی نمانده، اما میتوان دریافت که چه اتفاقاتی میتواند بوقوع بپیوندد که هراتفاقی میتوان یک شانس ارزشمندبرای مردم ایران واپوزیسیون حقیقی، ونه مماشات گر وماله کش برآورد نمود.

آنچه جای هیچ اگر واما وتردیدی ندارد اینکه: هیچکدام ازهمه آنانیکه توی این میدان آمده اند نه دغدغه مردم دارند، ونه درد مردم را حس میکنند.