روزنامه لوموند، گزارش نسبتاً مفصلی را تحت عنوان «کوسه، خنجری که از پشت خورد» به انتخابات و هاشمی رفسنجانی اختصاص داده.

سرژ میشل می نویسد: هاشمی رفسنجانی هیچ گاه انتخابات موفقی نداشته است. در دو دوره انتخابات مجلس شورای اسلامی در سال‌های 2000 و 2005 به صورت خفت‌باری از پارلمان حذف شد و این بار نیز که به عنوان عمده ترین نامزد انتخابات ریاست جمهوری وارد میدان شده بود و انتظار داشت که مورد اقبال عمومی قرار گیرد دچارممنوعیت شورای نگهبان شد.

سرژ میشل، در ادامه گزارش خود می نویسد: اگر شاهد اتفاق فوق‌العاده ای نباشیم، می توانیم بگوئیم که هاشمی، همان کسی که به خاطر نفوذ وسیع خود در محافل سیاسی ایران لقب "کوسه"، "بی ریش" گرفته، با این شکست در ٧٨ سالگی به پشت صحنه رانده شده است.

لوموند، در ادامه گزارش خود، به مسیر صعود سیاسی هاشمی رفسنجانی در دستگاه حکومتی ایران می پردازد و می‌نویسد: هاشمی رفسنجانی، یک انقلابی تمام عیار و از نزدیکان آیت الله خمینی بینانگذار جمهوری اسلامی بوده است، پس ازدو دوره ریاست پارلمان به مدت هشت سال نیز ریاست جمهوری را برعهده داشته. هاشمی دردوران پس از ریاست جمهوری، ریاست مجمع تشخیص مصلحت نظام و همزمان، عضویت مجلس خبرگان رابرعهده داشته است.

لوموند می افزاید: هیچ یک از سیاستمداران ایرانی، شبکه ای به وسعت هاشمی در اختیار نداشته اند و ندارند؛ چه در محافل مذهبی قم، چه در کرمان که محل تولد اوست و چه درمحافل تجاری؛ رفسنجانی همه جا حضور دارد؛ مردی ثروتمند که از او با عنوان "سلطان پسته ایران" یاد می شود، علاوه بر آن دومین شرکت هوائی بزرگ ایران، شرکت هوائی "ماهان" جزو دارائی هاشمی رفسنجانی است. در کنار این اقلام، به نوشته لوموند، سهام بخشی از تولید اتومبیل در ایران و همچنین بخشی از سهام دانشگاه خصوصی "آزاد" جمهوری اسلامی جزو ثروت‌های هاشمی رفسنجانی به شمار می رود.

لوموند می نویسد: رقبای رفسنجانی به او لقب اکبر شاه داده اند، زیرا وی از هم اکنون برای خود یک سلسلۀ خانوادگی رفسنجانی درست کرده است.
از اعضاء این سلسله، سه پسر و دو دختر وی همیشه در سیاست و تجارت نقش‌های عمده‌ای را بازی کرده‌اند که گاهی کار آنها به دستگاه قضائی نیز کشیده شده است.

سرژ میشل، در بخش دیگری از گزارش خود خاطر نشان می کند که: با همه این‌ها که در مورد توانائی‌های هاشمی گفته شد، او برای ریاست جمهوری یک چیز را کم داشت و آن حمایت رهبرجمهوری اسلامی بود؛ ولی این رفسنجانی بود که در سال 1989 خامنه ای را به رهبری رساند و از آن هنگام نیز در همه حال از اینکه مستقیماً از رهبر انتقاد نماید پرهیز کرده است.

لوموند می افزاید: طبعیتاً برای کسی که روی پنجاه سال دوستی با رهبر حساب کرده است، این واقعه بسان زخم خنجری در پشت، درد آور است.

لوموند در پایان این گزارش می نویسد: با این حال، رهبر و اطرافیان وی با این قدام باید بدانند که از این پس با یک رفسنجانی خفیف شده روبرو خواهند بود که اسرار بسیاری را در اختیار دارد