آقای مقدم‌فر در گفتگویی که روز شنبه (هشتم تیر) از وی در سایت «برهان» منتشر شده٬ گفته که پیروزی روحانی در انتخابات اخیر به معنای «بله به هاشمی» نبود.

وی گفته حمایت اکبر هاشمی رفسنجانی و محمد خاتمی از روحانی تاثیر چندانی در پیروزی وی نداشته٬ بلکه مردم به خاطر «نه به احمدی‌نژاد» به وی رای دادند.

مهم‌ترین گزاره‌های این گفتگو:

● در برخی تحلیل‌‏‌ها مطرح می‌‏شد که مردم پس از گذشت ۳۴ سال از عمر انقلاب اسلامی، به فردی روحانی (ملبّس) رأی نخواهند داد. عده‌ای به شوخی و جدی، می‌‏‌گفتند چون مردم از وضعیت فعلی گله دارند و شاید به همین دلیل، به آخوند‌ها رأی ندهند؛ اما اتفاقاً در این انتخابات مردم به یک طلبه رأی دادند.

● جنس رأی مردم به آقای روحانی با جنس رأی به آقای خاتمی که ایشان هم ملبس به لباس روحانیت بودند متفاوت بود. رأی به آقای خاتمی ناشی از تلقی مردم نسبت به نگرش‌‏های سکولاریستی و روشنفکرمآبی ایشان بود؛ در حالی که رأی به آقای روحانی رأی به نماینده مقام معظم رهبری در شورای عالی امنیت ملی و عضو جامعه روحانیت مبارز که گرایشات راست سنتی را نمایندگی می‌‏کند بود که نسبت به وضعیت موجود دیدگاه انتقادی داشت.

● اگرچه اصول‏گرایان پیروز این انتخابات نبودند٬ لیکن جبهه متحد و معارض انقلاب اسلامی نیز پیروز این صحنه نبود و در تمام مراحل انتخابات سناریوپردازی‎‌ها، برآورد‌ها و معادلات طراحی شده خود را نقش بر آب دید.

● فرآیند قانون‌گرایی در این انتخابات به نحوی طی شد که زخم کهنهٔ چهار سال پیش را هم درمان کرد.

● قانون‌گرایی آن‌چنان به زیبایی به نمایش گذاشته شد که به منصفین دخیل در فتنهٔ ۸۸، کسانی که آن زمان واقعاً در جهل بودند، ثابت شد که حق با نظام بوده است و تقلب تهمتی ناجوانمردانه به نظام بود.

● این زیبایی {انتخابات ۹۲}، کراهت حوادث سال ۸۸ و زشتی کار آقایان موسوی و کروبی را بیشتر آشکار کرد.

● در چهار سال گذشته، این دو نفر سعی کردند با مظلوم‌نمایی و سیاه‌نمایی از زیر بار بی‌قانونی‌هایی که مرتکب شدند، فرار کنند. در سال ۸۸ مقام معظم رهبری فرمودند که جمهوری اسلامی اهل تقلب نیست؛ اما این‌ها طی این ۴ سال هیچ‌‏گاه به اشتباه خود اعتراف نکردند.

● رأی آقای روحانی به معنای «بله به هاشمی» نبود. عده‌ای فکر می‌کنند که رأی آقای روحانی متعلق به آقای هاشمی است. به نظر من، حتی اگر خود آقای هاشمی هم به عرصه‌ انتخابات می‌آمد و پیروز می‌شد، رأی او مال خودش نبود؛ بلکه به معنای «نه به احمدی‌نژاد» بود.

● آقای روحانی پیروزی خود را مرهون آقای احمدی‌نژاد است. در چهار سال دوم ریاست‌جمهوری آقای احمدی‌نژاد و خصوصاً در یکی دو سال اخیر، رفتارهای ناهنجار ایشان،‌‌ رها کردن اوضاع اقتصادی کشور، تأکید بر مسائل و حاشیه‌های موهوم مانند مکتب ایرانی، حمایت و پیروی محض از آقای مشایی و طرح مسائل غیرارزشی در حوزه فرهنگی و اجتماعی، مردم را به شدت ناراضی کرد.

● این‌‏طور نبود که پس از اعلام حمایت آقایان هاشمی و خاتمی، مردم به روحانی رأی بدهند. البته حمایت آقای هاشمی در آراء آقای روحانی تاثیر داشت، اما رأی پیروز ایشان مربوط به گفتمان و نوع مواجهه ایشان با مسائل و شعار تغییر بود.