به گزارش جوان، بي‌گمان اين روز‌ها با گشت و گذاري هر چند كوتاه در سطح خيابان ها به مزاحمان غالباً خوش سر و زباني برخورده‌ايد كه اكثراً با ساختارشكني و دوري از اصول اوليه تكدي‌گري كه سر و وضعي به ظاهر مندرس و البسه‌اي پاره‌پوره است، لباس‌هاي شيك يا حداقل با سر و وضعي آبرومند و پاكيزه، سر راه شما قرار گرفته و تقاضاي پرداخت مبالغ مختلفي كرده‌اند و براي تقاضاي خود آسمان ريسماني در حد و وسعت دروغگويي خود بافته‌اند كه بتوانند قصه خود را باورپذير جلوه دهند. بي‌گمان در اين ميان افراد نيازمند و صادقي هم وجود دارند.

«آقا ببخشيد يه لحظه كارتون دارم...!»، «خانمم، من زن آبرومندي هستم اما...»، « داداش گلم، لطفاً يه دقيقه به صحبت‌هاي من گوش كن...»، « خواهر عزيزم، من گدا نيستم. مهندس معدنم اما...» جمله‌هاي فوق، جمله‌هاي آغازين يك ارتباط بين يك تكدي‌گر يا به اصطلاح متعارف آن يك « گدا» با شما يا هر كس ديگر مي‌تواند باشد. همانطور كه ديده يا شنيده‌ايد ديگر اينگونه تكدي‌گران «يا عزيزالله» نمي‌گويند و احساسات مذهبي مردم را دستاويز اهداف خود قرار نمي‌دهند و از اين بابت جاي شكر دارد.

متكديان شيك پست مدرنيسم!

پروفسور «حسين باهر» عضو فرهنگستان علوم پزشكي، شاخه سلامت اجتماعي، در گفت‌وگو با سرويس اجتماعي روزنامه جوان در اين رابطه مي‌گويد: امروزه قبح امر تكدي‌گري در جوامع پيشرفته شكسته شده است. من به كرات در كشورهاي بزرگي چون امريكا يا حتي روسيه ديده‌ام كه افراد با سنين مختلف و جنسيت‌هاي مرد و زن، به راحتي به تكدي‌گري مي‌پردازند و براي اين كار خود هيچ دليل و بهانه‌اي، مثل آنچه متكديان ايران مي‌گويند، نمي‌آورند و هيچ توضيحي نمي‌دهند و غالباً با سر و وضعي بسيار شيك و ادكلن زده به گدايي مي‌پردازند و معتقد هستند كه گدايي يك نوع شغل است. اينها متكديان پست‌مدرنيسم هستند.

وي در ادامه مي‌افزايد: ‌متكدياني كه در ايران با اين شيوه يعني با سر و وضعي شيك گدايي مي‌كنند يا اين اصول را از كشورهاي پيشرفته فرا گرفته‌اند و آن را به ايران آورده‌اند، يا اينكه اصلاً ايراني نيستند و از كشورهاي همسايه چون افغانستان و پاكستان به ايران آمده‌اند و به امر تكدي‌گري مي‌پردازند.

سر و وضع مرتب، ترفند تازه متكديان

پروفسور باهر در بخش ديگري از اظهاراتش با اشاره به اينكه گاهي تكدي‌گري افراد با سر و وضع مرتب و به دور از ژنده‌پوشي، ترفند آنها محسوب مي‌شود و چون مردم متكديان را با سر و وضعي آشفته مي‌شناسند، از همين رو اكثر مردم افرادي را كه مرتب باشند و سر و زبان خوبي داشته باشند را به اصطلاح آدم حسابي مي‌دانند و داستان‌هايشان را باور مي‌كنند و در نهايت با پرداخت و‌جوهي كه در توان دارند به آنها كمك مي‌كنند. در حالي كه اين افراد از صبح تا شب چندين نفر را به اصطلاح تيغ مي‌زنند و هر روز در اين حرفه پخته‌تر و كار آزموده‌تر مي‌شوند.

متكديان و اقعي، زنگ خطري براي جامعه هستند

حسين باهر در پايان به بخش ديگري از متكديان اشاره مي‌كند و مي‌گويد:‌ اما نبايد فراموش كرد در بين افرادي كه به تكدي‌گري مي‌پردازند و به علت تعلل و بي تفاوتي نهاد‌هاي مسئول هر روز بيشتر از روز پيش شمار و تعداد‌شان بيشتر مي‌شود، هستند افرادي كه واقعاً به كمك ما و شما احتياج دارند. حال در قالب مسافر و فردي غريبه كه از شهر و زادگاه خود دور افتاده است، يا در قالب كسي كه در شهر خود است و به خاطر عدم تعادل دخل و خرجش و ناتواني در پرداخت هزينه‌هاي زندگي به ناچار دست به تكدي‌گري مي‌زنند. اما متأسفانه به خاطر جو بسيار بدي كه متكديان دروغين به‌وجود آورده‌اند كسي نمي‌تواند آنها را شناسايي و كمك كند.