*آیت‌الله هاشمی‌رفسنجانی گفت: نمی‌توانیم با جهان قهر باشیم، این اندیشه افراطی مخل شعار استقلال‌خواهی مردم است. اگر منظور آیت‌الله هاشمی از قهر با جهان، قهر با آمریکاست آمریکا که معادل کل جهان نیست!

اولا: ما که با آمریکا قهر نیستیم، آنها با ملت ما قهر هستند و هر روز یک توطئه و دسیسه علیه ملت تدارک می‌کنند. ثانیا: این اتهام را که ما با جهان قهر هستیم، آمریکایی‌ها به ما می‌زنند. این اتهام نباید از زبان یک سیاستمدار پخته و با تجربه در داخل صادر شود.

ثالثا: آمریکایی‌ها یکی از ده‌ها شرط‌شان برای خروج از قهر با ملت ایران را به رسمیت شناختن یک رژیم جعلی در منطقه به نام اسرائیل می‌دانند. ما چگونه می‌توانیم این شرط را بپذیریم و پای ورقه نیم قرن جنایت، خیانت و غصب یک سرزمین و آواره کردن میلیون‌ها مسلمان امضا بگذاریم؟

رابعا: اگر هنر آشتی با آمریکا و اسرائیل در دیپلماسی خارجی ایران وجود داشت، در دولت‌های سازندگی و اصلاحات ازآن رونمایی می‌شد. چگونه است ایشان چنین نسخه غیر منطقی و غیر عقلانی را اکنون که قرار است عقلانیتی در رابطه خارجی اعمال کنیم، تجویز می‌کنند؟

*آقای هاشمی در ادامه سخنان خود می‌گویند: "کسانی که کشور را به این روز انداخته‌اند با تجدیدنظر در افکار، گفتار و رفتار خود در فضای رقابتی به بهتر شدن امور کمک کنند." بنده نمی‌دانم آقای هاشمی از چه کشوری سخن می‌گویند؟ اگر منظورشان ایران است،‌ایران امروز مقتدرترین کشور منطقه است که حتی همان‌هایی که با ما قهر هستند نمی‌توانند اقتدار ایران را انکار کنند.

*هنر تعامل با دنیا این نیست که با آنها توافق کنیم از راهی که آمده‌ایم برگردیم و دوباره کشور را به آمریکا تسلیم کنیم و آنها هم با استقرار یک نظام استبدادی که منافع آنها را تامین کند با ما آشتی کنند. این یعنی به باد دادن همه دستاوردهای انقلاب و خیانت به خون شهدا و آرمان‌های نجات‌بخش امام خمینی (ره)! قطعا آقای هاشمی هم به این راه رضایت نمی‌دهند. بهتر است که واقعیت را بگویند. واقعیت این است که آمریکا با ایران قهر است و این قهر را هم در رفتار و سیاست‌های خود اعمال می‌کند.