1- وضع موجود کشور حاکي از آن است که بايد تفکر استقبال با گوجه فرنگي و بالا رفتن از ديوار سفارت، جاي خود را به تعامل نيکو و اعمال منطقي و قانوني و سنجيده، عوض کند. چون بيرون آوردن آن سنگ از چاه، جز با صرف هزينه سنگين ملت ممکن نيست.

2- مرعوب و منفعل کردن و مصادره به مطلوب و تحت تاثير قرار دادن و ايجاد مزاحمت و موانع براي رئيس‌جمهور منتخب يعني، بي‌اعتنايي به خواسته و اراده 85‌درصدي آراي انداخته و نينداخته و در نتيجه، ناخواسته تيشه بر ريشه آن جناحي است که خود با مبادرت پيدا و پنهانش، مانع تحقق آن اراده 24 خرداد شود و نتيجه آن هم در انتخابات مجلس دهم، معلوم خواهد شد.

از طرفي بايد دانست که تداوم اقتدار ملي با تمکين در مقابل خواست اکثريت،ميسر است و هر نوع بي‌اعتنايي به خواسته عموم، خسراني جبران ناپذير را رقم خواهد زد.

3- اهل سياست مي‌دانند که رابطه با امريکا با موانع عديده و جدي روبه روست و تناقضات بين ايران و آمريکا در مساله فلسطين، سوريه، حزب الله لبنان و سياست‌هاي برخي از کشورهاي همسايه در رابطه با ما، گرهي نيست که فوري باز شود . وانگهي، تجربه نيم قرن مذاکره آمريکا با شوروي سابق هم پيش روي ماست که زياد خوش‌بين نباشيم . ترکيب اعضاي کنگره و لابي صهيونيست‌ها هم نبايد ما را به ساده انگاري دچار کند.

4- رابطه ما با اروپا با زمينه موجود، و شاکله حقوقي و شخصيت کنوني اش و برخي ملاحظات، از جهات مختلف سودمندتر است چون اروپا از تحريم‌ها، مثل ما متضرر شده است و با وضع اقتصادي کنوني‌اش به نفع اوست که با ما مقابل بنشيند و مذاکره کند. در اينجا هشياري ديپلماسي ايران را مي‌طلبد که نتيجه‌اش برد – برد باشد . تجارب گذشته به ما آموخته است که در اين راه، شيوه، برنامه و چهره‌هاي کارآمدي را به کار بگيريم.

5- مهم تر از همه موارد بالا، تکيه بر توانمندي‌ها و سرمايه‌هاي انساني و طبيعي قوم ايراني داخل و خارج است و در اين راه تجربه‌هاي «ماها تير محمد »‌ها، بسيار قابل اعتناست و از ياد نبريم که امثال مالزي، هرگز منابع عظيم و قابل توجه ما را در اختيار نداشته و فقط تدبير کرده است. به ياد آوريم که سرمايه‌هاي عظيم فکري، علمي‌، مديريتي و اقتصادي ايرانيان خارج از کشور، گره کار بسياري از کشورها را باز کرده و ديگر کشورها از مغزهاي فراري شده ما، منتفع شده و مي‌شوند و طرفه اينکه اين خيل عظيم سفر کرده، شيفته سرزمين آبا و اجدادي خويش‌اند و اگر ما را دوست نداشته باشند، وطن خود را بر چشم مي‌گذارند. همين علم و افکار و نبوغ آنهاست که جامعه علمي و اقتصادي و پژوهشي دنيا را تحت تاثير قرار داده و مي‌دهد. با هوشمندي آن مغزها را فرا بخوانيم و مغزهاي موجود و مقيم در کشور را نيز نتارانيم.

چرا ما از توان مندي هموطنان دوستدار ايرانمان استفاده نکنيم؟ نبايد به برخي قلم‌ها و زبان‌ها که جز به خود نمي‌انديشند و فقط نوک بيني خود را مي‌بينند و هموطن آزارند توجه شود. به قول ژنرال فرانکو، اگر اينها ما را دوست نداشته باشند، وطن خود را دوست دارند و به قول احمد شاملو، خيلي‌ها مي‌خواهند که چراغشان در اين خانه روشن باشد . پس به کدام حق مي‌خواهيم آنان را از خانه و حقوق خود محروم کنيم؟

حال که به عطاي دشمنان و دوستان، از عرضه منابعي همچون نفت، محروم شده‌ايم و بر اساس شواهد موجود هرگز، آن گذشته‌ها برنمي‌گردد، پس لازم است تا استعداد بيکران قوم ايراني را جايگزين آن کنيم و با سعه صدر، تساهل و تسامح منطقي، هموطنان عزيز خود را به کشور فرا بخوانيم و امنيت حقوقي و اقتصادي آنان را تامين کنيم . تکيه بر اين توانمندي بسيار قابل توجه آنان، اصول فرهنگي و منافع ملي ما را حفظ خواهد کرد و ارزش‌ها و سنت‌ها و هنجارهاي انساني و اسلامي و ايراني ما را نيز دست نخورده باقي خواهد گذاشت و دنياي شرق و غرب را نيز متقاعد مي‌کند که خطوط قرمز حريم ما را رعايت کنند. فراموش نکنيم که در موضع ضعف و نياز، عقب نشيني از مواضع حقوق مسلم مان، اجتناب ناپذير خواهد بود. دشمن نيز همين را مي‌خواهد.