جملات بالا بخشي از سخنان تاريخي حضرت امام (ره) است كه سرآغاز جنبشي جهاني؛ عليه رژيم صهيونيستي بود و تا به امروز نيز افراد زيادي از سراسر جهان به اين نداي معمار كبير انقلاب، لبيك گفته و در اين روز مقدس، با راهپيمايي هاي گسترده؛ انزجار و تنفر خود را از اقدامات و جنايات ددمنشانه اين رژيم منحوس اعلام مي نمايند.

اما بسي جاي تعجب دارد كه برخي افراد در داخل كشور، سعي در القاي شك و شبهه در اين موضوع اساسي جهان اسلام دارند و با طرح سؤالاتي نامربوط و بي اساس مي كوشند كه اذهان جامعه مسلمان ايران را از اين مسأله مهم دور سازند.

نمونه بارز و عيني اين امر، در راهپيمايي روز قدس سال 88 كاملاً مشهود بود كه عده اي با سخنان و شعارهاي نابهنجار و تفرقه برانگيز خود، سعي در كم اهميت؛ يا بطوركلي بي اهميت جلوه دادن موضوع فلسطين در نزد افكار عمومي كشور، داشته و با طرح مباحثی دشمن شادكن همچون موضوع "دوستی ایرانیان با ملت اسرائیل!" و سردادن شعارهايي هم چون "نه غزه، نه لبنان، ...!"؛ نه تنها دل مردم مسلمان ايران، بلكه دل هر آزاده اي كه از ديدن عذاب فلسطينيان رنج مي كشد را نيز به درد آورند.

اولين سؤال اساسي كه در اين مورد به ذهن مي رسد اين است كه؛ مگر ممكن است در كشوري كه داعيه حمايت از فلسطين را داشته و خود را از پيشگامان در اين عرصه مي داند، چنين اقدامات ضدارزشي رخ دهد؟!

شايد برخي افراد بگويند كه اين افراد هنجارشكن، عده اي قليل و اندك بوده اند، اما همين عده كم نيز ممكن است با بسط و القاي تفكرات التقاطي خود اذهان مردم؛ بالاخص جوانان ما را تخريب نموده و از آنها درجهت اهداف شوم خود سوءاستفاده نمايند.

پس همين امر نيز وظيفه ما را دربرابر اين تفكر انحرافي، مضاعف مي كند كه با تبيين و تشريح صحيح مسائل و بالابردن سطح آگاهي همگان در موضوع فلسطين، درجهت مقابله با آن برآييم.

شايد بسيار شنيده باشيد سؤالاتي هم چون:
-موضوع فلسطين به ما چه ارتباطي دارد؟
-چرا با وجود تمامي گرفتاري ها و مشكلات داخلي بازهم بايد به فكر مسأله فلسطين باشيم؟

...و سؤالاتي از اين دست؛ كه در این نوشتار سعي در پاسخ گويي مناسب و دقيق به اين شبهات و سؤالات غيرواقعي را داريم:

1-ما بعنوان يك مسلمان وظيفه داريم از هم كيشان و هم مذهبان خود درمقابل دشمنان مشترك، سکوت را جایز ندانسته و از آنها دفاع نماييم.
در اين مورد چه در كتاب الله و چه در فرموده هاي پيامبر اكرم(ص) و اهل بيت(ع)، تأكيد و سفارش فراوان شده است.

دين اسلام، دين رحمت و عطوفت و حمايت بين دوستان است و گرايشات قومي و نژادي و گروهي درآن راه ندارد. پس سخن به ميان آوردن از اينكه ما ايراني هستيم و منازعه بين عرب و عجم مسبوق به سابقه بوده و مارا چه به حمايت از اعراب؛ كاملاً مردود است.

در قرآن خدا آمده است: «محمّداً رسول الله الذين معوا اشداء علي الكفّار رحماء بينهم»(فتح/29) كه اين آيه اشاره مستدل و مستقيم بر وحدت و يكپارچگي و مهرباني با هم كيشان و هم مسلكان و برخورد شديد و قاطع با كفار و ظالمان داشته و دارد كه مصداق عيني "الكفّار" در جهان امروزي آمريكا و اسرائيل غاصبند.

2-هويت ملّي ايرانيان درتضاد آشكار با موجودیت اسرائیلیان قرار دارد بطوريكه هيچ وجه اشتراكي في مابين ما و آنها وجود نداشته و ندارد.
عقايد، افكار، آداب، سنن، انديشه، اعتقادات، نگرش و دريك كلام منافع ايران و اسرائيل در برابر هم قرار دارند كه اين امر نيز لزوم مبارزه با آنها را دوچندان مي كند.

بعنوان مثال؛ ترويج ايران هراسي و نشان دادن چهره اي موحش از ايران و ايراني در نزد افكار عمومي بين الملل؛ ترور ناجوانمردانه دانشمندان هسته ای جمهوری اسلامی؛ تجهيز و تعليم گروهك هاي ضد انقلاب در جهت اقدامات خرابكارانه در ايران و قرباني كردن هموطنان بي گناه و هم چنين جاي دادن فرقه ها، گروه ها و سازمان هاي معاند و مخالف با مردم و نظام اسلامی ایران؛ تنها گوشه اي از فعاليتهاي اين رژيم درجهت ضديّت با ملت و نظام جمهوري اسلامي است كه مي توان به آنها اشاره كرد.

عده اي در داخل کشور اين شبهه را مطرح مي كنند كه مگر ما با اسرائيل درحال جنگ رودررو و مستقيم هستيم كه در مواجهه با آن تا اين حد شدت عمل به خرج می دهیم؟!

در پاسخ به اين افراد مي بايست به چند نكته ضروري اشاره كرد:
احتمالاً اين روزها در ميان مردم و رسانه هاي گوناگون، واژه اي بنام "جنگ نرم" را زياد شنيده باشيد.

همانطور كه از نام آن نيز پيداست؛ جنگ نرم، جنگي تن به تن و مستقيم، همانند جنگهاي معمول نيست بلكه هدف از اين نوع مقابله، ايجاد انحطاط فكري و عقيدتي در ميان مردم هر كشوري، بوسيله رسانه هاي ديداري و شنيداري مهاجم، مي باشد. حال مي بايست اين نكته را متذكر شد كه ما در عصر حاضر در جنگ نرم با آمريكا و اسرائيل و هم پيمانان آنها بسرمي بريم كه جنگي حتي سخت تر و فرسايشي تر از 8سال دفاع مقدس است. از اين رو بايد با تمامي قوا و ابزارهاي كارآمد موجود درمقابل اين هجمه تهاجمات نرم ايستادگي كرد.

درست است كه ما با اسرائيل مرز مشترك نداشته و ظاهراً از جانب اين رژيم خطري را احساس نمي كنيم ولی واقعيت امر حاكي از تهاجم وسيع اين رژيم بشكل نرم است.

زماني كه ما در كشور اسلامي خودمان مواردي چون روز قدس سال88 را مشاهده مي كنيم با اندكي تأمل درمي يابيم كه درجنگ نرم كنوني جواب "تك" رسانه اي دشمن را با "پاتك" افزايش آگاهي عموم درباره وجوب دفاع از مقاومت مردم مظلوم فلسطين؛ نداده ايم.

اين امر مؤيد آن است كه دشمن صهيونيستي نه تنها تالب مرزها بلكه تا درون خانه و خانواده و اذهان ما نيز پيشروي كرده و ما هم چنان با موضع تساهل و تسامح به اين قضايا مي نگريم.

البته امروزه نمي توان گفت كه ما با اسرائيل هم مرز نيستيم زيرا گزارش هاي موثق حاكي از ايجاد پايگاه ها و حضور نيروهاي اسرائيلي در مرز مشترك ما با كشورهايي چون؛ جمهوری آذربايجان، تركيه، منطقه خودمختار كردستان عراق و... است.

به هرحال بحث و بررسي پيرامون ابعاد تهاجم دشمن صهيونيستي احتياج به زمان و مجالي فراوان دارد اما این قبیل نوشتارها، تلنگري به من و شماست تا اندكي به فكر فرو رويم و بدانيم اسرائيل نه فقط غاصب سرزمين مسلمين فلسطيني، بلكه دشمن مشترك تمام مسلمانان عالم است و مطمئناً پس از فارغ شدن از موضوع فلسطين و براساس شعار كذايي؛ "از نيل تا فرات" آرام نخواهد نشست و لكه ننگ آن دامان تمامي بلاد اسلامي را خواهد آلود.