پیام مهدس طبرزدی ،پیرامون مذاکره ی روحانی و اوباما .

تاثیر این مذاکره بر جبهه ی اقتدارگرایان حاکم و نیرو های افراطی طرفدار انان در ایران و سراسر دنیا بسیار شکننده خواهد بود و به ویژه جبهه ی تروریستی، که از ان به مقاومت تعبیر می کنند،ترک اساسی بر خواهد داشت و احتمالا اسد اولین قربانی ان خواهد بود.

از دیگر سو در روز ها و ماه های اتی باید شاهد اختلافات جدید در جبهه ی سیاسی اقتدارگرایان حاکم باشیم. بخشی از ان ها این مذاکره که مقدمه ی مذاکرات شفاف تر بعدی خواهد بود را از برکات نرمش قهرمانانه ی اقا، به نفع تثبیت رژیم تحلیل کرده و به نا چار از ان استقبال خواهند کرد، اما بخش دیگر همچنان در برابر روحانی جبهه گیری می کنند. اما در هر حال، مقاومت مردم ایران در برابر رژیم ازیک سو و تحریم ها ی بین المللی بر رژیم از دیگر سو، اثرات خود را به جا گذاشت و رژیم مجبور شد دست به دامان امریکا بشود .هر چند که بخش زیادی از اقتدار و مشروعیت کاذب خود در نزد هوادارانش را از دست خواهد داد و در برابرخواست قانونی و تاریخی ملت ایران ضعیف می شود.

اپوزسیون و مبارزان راه ازادی و کوشندگان مدنی اما به خوبی اگاه هستند ،شرایط جدید، فرصت تشدید کوشش ها خواهد بود.ما از این فرصت برای تداوم و تعمیق و گسترش مبارزات خود به نفع جامعه ی مدنی و رسیدن به ساختاری دموکراتیک و سکولار و عدالت و نفی تبعیض ها بهره می بریم و بر این باور هستیم که اگر چه دولت امریکا به دنبال حل مسئله ی هسته ای در جهت منافع ملی خود است و بهبود رابطه اش با رژیم اسلامی ممکن است کاهش فشار های او و سایر متحدین بین المللی اش بر رژیمدر مورد نقض سیستماتیک حقوق بشر را در بر داشته باشد ،اما از دیگر سو این امکان را فراهم می سازد تا رژیم مجبور به پاسخگویی در برابرمجامع جهانی در این مورد باشد.در واقع شرایط جدید ،فرصت دوگانه را برای رژیم و نیز اپوزسیون فراهم ساخته که هر دو می توانند ازان استفاده کنند.با این تفاوت که مخالفین همواره زیر تیغ سرکوب بوده و مجبور هستند برای سازماندهی خود از صفر شروع کنند اما رژیم و طرفداران چپ و راست ان از امکانات زیادی برخوردارند. پس بر ما است که کوشش های هدفمند خود را تشدید نماییم. تجربه ی دو دهه ی گذشته و مقاومت سخت اما خردمندانه، چراغ راه ما خواهد بود.من در این زمینه امادگی ان را دارم که تجربیات خود و دوستان مبارزم در جبهه ی دموکراتیک ایران را در اختیار همه ی ازادی خواهان قرار بدهم.

در عین حال مجموعه ی مسائل نشانگر ان است که سیاست سرکوب، به شدت ضعیف شده است و دستگاه سرکوب،امکان تداوم هژمونی گذشته و انگیزه ی لازم برای سرکوب ازادی خواهان را نداشته باشد. بنا بر این در ازای هر امتیازی که رژیم برای حفظ خود به خارجی ها می دهد، باید مجبور شود امتیازی به ازادیخواهان بدهد.در غیر این صورت با تحکیم جایگاه تاریخی خود با اتکا به قدرت های بین المللی،بار دیگر امکان سرکوب گسترده تر ازادی خواهان را به دست خواهد اورد.امتیاز گیری از رژیم به نفع جامعه ی مدنی به میزان کوشش های ما بستگی خواهد داشت.

اگر چه تلاش های رژیم برای ارتباط با امریکا به قصد تقویت بنیان های خود می باشد، اما این امر زاینده ی شرایط برای تقویت نهاد های مدنی مستقل از قدرت نیز می باشد. ازادی بیان،ازادی مطبوعات،ازادی احزاب و سندیکا ها و ازادی میتینگ و راهپیمایی برای گرو ههای منتقد و مخالف به ویژه سکولار دموکراسی خواهان و ازادی شرکت در سرنوشت از طریق انتخابات ازاد و دموکراتیک زیر نظر سازمان های بی طرف و بین المللی از خواسته های اولیه ی ما است.

بر همین اساس از تمامی ازادی خواهان و همفکران دعوت می کنم به مرور و متناسب با شرایط،به تلاش های خود در همین راستا بیفزایند و در راس برنامه های خود، ازادی بی قید و شرط کلیه ی زندانیان سیاسی ،صرفنظر از عقیده و حزب و گروه را خواستار شوند. در همین راستا کوشش های جنش دانشجویی،جنبش فرهنگیان ،جنبش کارگران و جنبش زنان در کنار سایر جنبش های برابری طلب و نفی تبعیض، کار ساز خواهد بود. باید از این شرایط جدید به نفع دموکراسی و زدودن دیو نگرانی و هراس به قصد ایجاد امید در شهروندان استفاده نماییم. وضعیت جدید حاصل مقاومت های همه ی مردم و به ویژه مبارزان راه ازادی در سال های گذشته است. نباید اجازه دهیم جناح های گوناگون رژیم ان را ناشی از تدبیر خود دانسته و بار دیگر قدرت سلطه و سرکوب خود را بازسازی کنند.مردم ایران در چند سال گذشته فشار ناشی از تحریم ها را به این امید تحمل کردند که نتیجه ی عملی اش تضعیف رژیم سرکوبگر مذهبی ملا های حاکم و تغییر در زندگی انها و دسترسی به ازادی و دموکراسی باشد.

در این سال ها، صدها ازادی خواه قربانی شدند ،هزاران هموطن به بند کشیده شدند و بیش از این رقم ها ،مجبور به ترک وطن گردیدند. اینک زمان بهره برداری از شرایط جدید به دلیل ضعف مفرط حکومت است. از