بنا بر اطلاع “کمپین صلح فعالان در تبعید”، آقای شهابی ماهها از درد شدید در ناحیه گردن و کمر، بی حسی پای چپ، فشار خون بالا، درد معده و سردردهای شدید، درد شدید دندانها ؛ رنج می برد ولی مسوولان زندان همچنان از اعزام وی به بیمارستان خودداری می کنند.

گفتنی است این عضو دربند سندیکای اتوبوسرانی، سال 90 به دلیل دیسک گردن و بی حسی دست چپ در بیمارستان امام خمینی زیر نظر پزشکان و جراح مغز و اعصاب تحت عمل جراحی قرار گرفت و موقتا از خطر فلج شدن نجات پیدا کرد ولی بعد از عمل به دلیل عدم وجود امکانات کافی فیزیوتراپی، استخر، تغذیه و محیط آرام در زندان (که توصیه پزشکان بوده)، و عدم همکاری به موقع مسوولین بهداری و دادستان جهت بازدید از پزشک متخصص خارج از زندان موجب شد تا دردهای ناشی از جراحی گردن به دست و پای چپ ایشان تاثیر گذاشته و نهایتا موجب درد شدید کمر و بی حسی پای چپ برای ایشان شده است.

در همین راستا 12 شهریور سال جاری، پزشک قانونی زندان با معاینه و مشاهده نتایج ام آر آی کمر و خرابی دندانها و لک های صورت، دستور اعزام هر چه سریعتر آقای شهابی به خارج از زندان و بازدید از یک پزشک متخصص را داده است که با کارشکنی بهداری زندان برای اقدامات لازم برای اعزام؛ هفته ها و ماههاست که از اعزام ایشان به خارج از زندان برای درمان، کوتاهی میشود.

پاسخ بهداری زندان به اعتراضات صورت گرفته؛ عدم صدور مجوز توسط دادستان بوده است.

رضا شهابی نهایتا با دخالت و توصیه پزشک معالج، در 23/6/92 به صورت سرپایی در بیمارستان امام خمینی و در تاریخ 10/7/92 به بیمارستان شهدای تجریش جهت گرفتن نوار عصب پا اعزام شد.

تشخیص پزشک متخصص بر اساس نتایج نوار عصب پا؛ بی حسی پای چپ به دلیل وجود دیسک در مهره های 4 و 5 کمر میباشد و توصیه اکید شده که معالجه آقای شهابی باید هرچه سریعتر با فیزیوتراپی و راه رفتن در استخر، آب درمانی و نرمشهای مخصوص آغاز شود.

همچنین تاکید اکید شده که عدم پیگیری درمانی موجب حاد شدن دیسک میشود که در آن صورت باید جراحی شود.

از سوی دیگر پیگیری خانواده آقای شهابی جهت صدور دستور “عدم تحمل کیفر” یا لااقل صدور مرخصی درمانی تا به امروز بی نتیجه بوده و رضا شهابی همچنان در وضعیتی وخیم در زندان به سر می برد.

بکی از نزدیکان آقای شهابی در اینباره به این کمپین گفته است، آقای شهابی با شرایطی بسیار سخت و با درد شدید در ناحیه کمر که به هنگام نشستن و برخاستن و یا راه رفتن در چهره وی به خوبی نمایان است؛ در حال تحمل کیفر است.