به گزارش مهر، شامگاه 28 بهمن سال گذشته از طریق مرکز فوریت های پلیسی وقوع یک فقره فوت مشکوک به کلانتری 151 یافت آباد اعلام شد.

با حضور مأموران در بیمارستان و اعلام نظریه تیم پزشکی در خصوص وجود آثار ضرب و جرح بر روی بدن پسربچه ای 4 ساله، بلافاصله هماهنگی های لازم انجام و زن و مرد میانسالی که اقدام به آوردن پسربچه به بیمارستان کرده بودند، برای انجام تحقیقات به کلانتری منتقل شدند.

با انتقال زن و مرد میانسال به کلانتری، آنها در اظهارات خود عنوان داشتند که پسربچه 4 ساله به نام "آتیلا"، پسر یکی از دوستان فرزندشان می باشد. این زن و مرد در اظهارات خود به مأموران گفتند: پسرمان به نام "کامران.ب" 26 ساله حدود دو هفته پیش، فرزند یکی از دوستانش را که با همسرش دچار اختلاف شده بود، به صورت موقت و به درخواست پدر آتیلا به خانه آورد و با وجود مخالفت های ما برای قبول کردن مسئولیت نگهداری از کودک، وی همچنان اصرار داشت تا از آتیلا مراقبت شود تا سرانجام تکلیف زندگی پدر و مادر آتیلا و زندگی آنها مشخص شود. امروز نیز، کامران در حالی آتیلا را به خانه آورد که او بیهوش بود و به همین علت از ما درخواست کرد تا کودک را هرچه سریع تر به بیمارستان برسانیم.

با توجه به اظهارات پدر و مادر کامران ، مأموران کلانتری با مراجعه به محل سکونت کامران در منطقه خلیج فارس، وی را دستگیر و به کلانتری منتقل کردند. کامران در اظهارات اولیه منکر هرگونه ارتکاب جنایت شده و سرانجام اعلام کرد که در حالت عصبانیت تنها ضربه ای به سر "آتیلا" وارد کرده و به هیچ عنوان قصد کشتن وی را نداشته است.

با تشکیل پرونده مقدماتی با موضوع "فوت مشکوک" و به دستور قاضی قریشی زاده، بازپرس شعبه دوم دادسرای امور جنایی تهران، پرونده برای رسیدگی تخصصی در اختیار اداره دهم پلیس آگاهی تهران بزرگ قرار گرفت.

با ارجاع پرونده به پلیس آگاهی تهران بزرگ، به دستور بازپرس پرونده جسد برای تعیین علت اصلی مرگ به پزشکی قانونی منتقل و متهم نیز جهت انجام تحقیقات تکمیلی در اختیار اداره دهم قرار گرفت.

با آغاز تحقیقات از کامران، وی همچنان در اظهارات اولیه خود مدعی بود که به هیچ عنوان قصد ارتکاب جنایت نداشته و همه چیز در یک لحظه و در اثر یک اتفاق بوده اما با اعلام نظریه پزشکی قانونی در خصوص خفه شدن آتیلا به علت انسداد شریان تنفسی ناحیه گردن، کامران به ناچار لب به اعتراف گشود و به ارتکاب جنایت اعتراف کرد.

کامران در اعترافات خود به کارآگاهان گفت: روز حادثه، پسرعمویم با من تماس گرفت و از من درخواست کرد تا برای کمک به اسباب کشی، به شهرک اندیشه بروم. پس از انجام اسباب کشی و در حالیکه مقداری شیشه مصرف کرده بودم، به همراه آتیلا سوار ماشین شده و به سمت تهران حرکت کردیم. ناگهان در انتهای اتوبان آزادگان و در نزدیکی شهرک دریا متوجه شدم که آتیلا به علت مشکلی که از همان زمان تولدش در سیستم گوارشی خود داشت، صندلی ماشین را کثیف کرده است. در حالیکه همچنان در توهم مصرف شیشه بودم، ابتدا چند ضربه به سر و صورتش زده و سپس برای آنکه صدای گریه کردنش را قطع کنم، گردنش را گرفته و آنقدر فشار دادم تا صدایش قطع شد. در آن زمان متوجه شدم که آتیلا دیگر نفس نمی کشد. بلافاصله خودم را به خانه رسانده و از پدر و مادرم درخواست کردم تا آتیلا را به بیمارستان برسانند و خودم نیز در خانه منتظر بازگشت آنها ماندم تا اینکه مأموران به همراه عمویم به خانه آمده و مرا با خود به کلانتری بردند. نیت من تنها کمک کردن بود اما در یک لحظه، توهم شیشه باعث شد تا سیاهی تمام وجودم را بگیرد و کاری را کردم که هیچ وقت فکرش را نیز نمی کردم.

در ادامه تحقیقات مشخص شد که آتیلا قبل از مرگ مورد آزار و اذیت قرار گرفته و مرد شیشه ای او را به شدت مورد آزار و اذیت قرار داده بود.

کامران درباره آزار و اذیت و شکنجه پسر بچه نیز گفت: چیزی به خاطر ندارم. احتمال دارد بعد از مصرف مواد مخدر این کار را کرده باشم.