در عین حال جنگ قدرت در درون حکومت بیش از پیش تشدید خواهد شد و در چنین شرایطی ،باید در انتطار روز های سخت ناشی از استیصال حکومت و چالش های جدی پیش روی ان ها بود.اگر چه استیصال حکومت موجب این می شود که جامعه ی سیاسی و مدنی ، نفسی تازه کند اما این امر لزوما به معنای شرایط بهتر برای مردم نیست.

وزیر خارجه ی امریکا اعلام کرد، با این توافق روند پیشرفت برنامه ی اتمی حکومت ایران کند شد و دستیابی ان ها به سلاح اتمی مشکل تر و در نتیجه امنیت اسرائیل و امارات، بیشتر شد. من البته می خواهم تاکید کنم ؛ با این توافق معلوم نیست ،رفاه و امنیت برای مردم ایران نیز افزایش بیابد. زیرا مردم ایران با حکومتی غیر پاسخگو به ملت روبرو هستند که حتا این میزان از پول نفت را نیز صرف هزینه های خود می کند و برای ملت نفعی ندارد. با این وجود دوست دارم چنین تصور کنم که روز های اینده برای ملت ایران، روز های بد تر ناشی از جنگ قدرت جناح های حاکم و انتقام گیری از مخالفین به دلیل جبران تحقیر شدن حاکمیت و تسلیم پذیری اش در برابر قدرت های جهانی، نباشد.

با این که خوشحال هستم که بالاخره این رژیم یاغی در یک جا مجبور به حرف شنوی شد و پذیرفت دست بالا دست بسیار است ،اما دوست داشتم این تسلیم پذیری در برابر ملت ایران باشد و نه دولت های قدرتمند خارجی. اگر چه با کلیت این رژیم مخالف هستم اما با خواندن متن به اصطلاح توافق نامه، از این که دولتی به نام ایران تا این اندازه ، ضعیف باشد که امریکایی که 35 سال است ، شیطان بزرگش نامیدند ،ان گونه به او تحکم نماید، خوشحال نشدم. این البته نتیجه طبیعی سیاست های ضد ملی حکومتی است که احمدی نژاد ها را با رانت استصوابی و زور و تقلب بر اریکه ی قدرت می نشاند. با خواندن متن تسلیم نامه ، باید گفت؛ اری جناب خامنه ای! این سرنوشت حکومتی است که به مردم خود پشت می کند و دگر اندیش و مخالف و معترضین مسالمت جو را ترور و سرکوب و کشتار می نماید و روز و شب از طریق تریبون های رسمی خود ان ها را مورد توهین و فحاشی فرار می دهد ، اما در برابر قدرت بر تر، این چنین تسلیم می شود. باش تا صبح دولتت بدمد که این هنوز از نتایج سحر است!