دريادارسياري: مطالعات وطرح‌هايي براي ساخت ناو هواپيمابرانجام داده ايم

موقعيت نيروي دريايي نسبت به قبل از انقلاب و وضعيت اين نيرو نسبت به کشورهاي منطقه ، نحوه حضور در اقيانوس اطلس و وضعيت ساخت ناو هواپيمابر و همچنين توان تقويت ديپلماسي کشورمان توسط نيروي دريايي از جمله مسائلي بود که در گفت وگوي اختصاصي خراسان با امير دريادار حبيب ا... سياري فرمانده نيروي دريايي ارتش به مناسبت امروز (۷آذر) روز نيروي دريايي مطرح شد.

دو طرح بلند پروازانه مطرح شده که يکي حضوردر آب‌هاي اقيانوس اطلس و ديگري ساخت ناو هواپيمابر است . اين دو طرح در چه وضعيتي قرار دارند؟

به نظر من اين طرح‌ها بلند پروازانه نيست . ما همين فردا هم مي توانيم به اقيانوس اطلس برويم اما اينکه برويم يا نرويم بايد از سوي فرماندهي به ما ابلاغ گردد.

اما کشورهاي حوزه اقيانوس اطلس شمالي مثل کشورهاي حوزه اقيانوس هند چندان با ما دوست نيستند . اين مسئله مشکلي ايجاد نمي کند ؟

خير مشکلي ايجاد نمي شود چون ما کاري با آنها نداريم و در آبهاي آزاد دريانوردي مي کنيم . مي دانيد که 70درصد کره زمين را آب فراگرفته و از اين ميزان 50درصد به صورت مشاع و بين المللي است که ما مي توانيم طبق قوانين و مقررات بين‌المللي دريايي حضور داشته باشيم .حرف ما اين است که هر جا اسمش درياي آزاد است مي توانيم حضور پيدا کنيم.

و در مورد ناو هواپيما بر به کجا رسيده ايم؟

ببينيد به نظر من به عنوان فرمانده نيروي دريايي ارتش ساخت ناو هواپيمابر در شرايط کنوني کشورمان امکان پذير است اما اينکه الان شروع به ساخت کنيم يا نکنيم به دستور سلسله مراتب بستگي دارد اما مطالعات و طراحي هايي وجود داشته و دارد که در همين مرحله باقي مانده و در صورت صدور دستور ساخت ناو هواپيمابر توسط مقامات بالا دستي قابليت اجرايي شدن دارد.

در مقايسه اجمالي ميان نيروي دريايي کشورمان پس از انقلاب با قبل از پيروزي انقلاب اسلامي، چه تفاوت هايي قابل مشاهده است ؟

مهمترين تفاوت در تهيه تجهيزات است به گونه اي که ما در آن زمان همه تجهيزات و شناورها و تسليحات مان را وارد مي کرديم و همچنين 90درصد آموزش نيروها نيز در کشورهاي ديگر از جمله آلمان و ايتاليا انجام مي شد . با پيروزي انقلاب و در سال 1360که همان ابتداي جنگ هم محسوب مي شود نيروي دريايي اتريش دانشگاه امام خميني (ره) را در نوشهر تاسيس کرد که باعث شد تا امروز و پس از 32سال، ادعا کنيم که همه آموزش نيروهاي نداجا در داخل کشور و توسط اساتيد بسيار کار آزموده ايراني انجام مي گردد و در واقع همين نيروهاي آموزش ديده در ايران هستند که ناوبري شناورهاي ما را در اقصي نقاط دنيا و اقيانوس ها انجام مي دهند. همچنين از اول انقلاب اسلامي ، کشورهاي ديگر در بعد تجهيزات ما را تحريم کرده و تقريبا چيزي ندادند اما به لطف خدا توانستيم ناوشکن و ناو موشک انداز بسازيم و همه شناورها و بالگردهايمان را تعمير و نگهداري کنيم اما اتفاق بزرگ اين است که قبل از انقلاب زيردريايي نداشتيم اما امروز قوي ترين ناوتيپ زيردريايي را داريم.در تاکتيک هم همه تاکتيک هاي ما خارجي بود اما امروز فکر جوان نيروي دريايي است که اجرا مي شود.

فرمانده کل ارتش اخيرا از نيروي دريايي به عنوان نوعي تقويت کننده ديپلماسي و سياست خارجي کشورمان ياد کرد . نظر شما در اين خصوص چيست ؟