طی سالیان گذشته و به تناسب ، این رژیم سرکوبگر مذهبی حاکم بود که همه ی نهاد های دانشجویی را سرکوب کرد و رهبران و فعالان جنبش مستقل دانشجویی را اخراج یا به زندان انداخت تا به زعم خودش، برای همیشه از حرکت رهایی بخش و پیشرو این جنبش، در آگاهی بخشی و به حرکت در آوردن جنبش اجتماعی بزرگتر پیشگیری نماید.

اینک که دوره ی 8 ساله ی سرکوب مطلق را پشت سر گداشته ایم و حکومت سکتاریستی- امنیتی به دلیل آگاهی و نارضایتی فزاینده ی عمومی و فشار های حاد ناشی از تحریم های بین المللی و از روی ترس بن بست و فروپاشی، ناگزیر شده است، با روی کار آوردن جناح کارگزارانی خود، به قصد خرید زمان و با چراغ سبز به غربی ها و به ویژه آمریکا ، مقداری از سرکوب ها بکاهد، فرصت خوبی است که جنبش دانشجویی به بازسازی خود و سامان دهی مجدد نهاد ها و تشکل های صنفی- سیاسی بپردازد.

البته در مرحله ی جدید خوب است تشکل های دانشجویی، متناسب با مضمون دموکراسی سکولار شکل بگیرد و با تجربه آموزی از تاریخ این جنبش رهایی بخش، مرز های خود با نیرو هایی که به مثابه ی تشکل های دانشجویی جناح های به ظاهر اصلاح طلب اما توجیه گر منافع جناح های گوناگون در حاکمیت عمل می کنند، شفاف نماید.

تجربه ی 16 سال اخیر نشان داد که انجمن های اسلامی وابسته به جناح های گوناگون حاکمیت، ظرفیت جذب نیرو های دموکراسی خواه هر چند با رویکرد محافظه کارانه را ندارند و این جریان همواره از طریق گرو ها ی موجود در قدرت و در بزنگاه های تاریخی مصادره به مطلوب می شود.

تاریخ 70 ساله ی جنبش دانشجویی نشان داده است که هر گاه این جنبش که به دلیل هویت اجتماعی اش به مثابه ی یک جنبش پیشرو و رهایی بخش درخشیده ، بر تحرکات خود افزوده است ، سایر جنبش های اجتماعی و حتا توده های زیر ستم از ان الگو برداری کرده اند و در مرحله ی کنونی ، این رسالت تاریخی به دلیل یاس ناشی از فقر و بیکاری و گرانی مفرط از یک سو و سرکوب و دیکتاتوری از دیگر سو ،مضاعف است.

انتظار می رود جنبش دانشجویی در مرحله ی بازسازی و تحرک نوین، از تاریخ چندین دهه ی خود بیاموزد و بار دیگر با عمل اگاهانه،مسئولانه، تاریخی و شجاعانه اش ، سایر گروه های اجتماعی را برای رسیدن به ازادی،عدالت خواهی و دموکراسی سکولار ،هماهنگ و امیدوار سازد.

« نه به اعدام و خشونت حکومتی» و «آزادی زندانیان سیاسی»،از شعار های اساسی جنبش دموکراسی خواهی ملت ایران است که جنبش دانشجویی در میتینگ های گسترده ای که در روز 16 اذر سال 92 و در تجلیل از تاریخ 60 ساله ی 16 آذر 32 بر گزار می کند ، این مطالبات را برجسته تر خواهد کرد.